"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Nur Talebelerinin siyasi ve içtimai yol haritası: Beyanat ve Tenvirler

26 Ekim 2015, Pazartesi 13:00
1969 yılından sonra din adına kurulan bir partiyle, Nurculuk hareketi ciddî bir problemle karşı karşıya gelecekti. Kurulma aşamasında Maraş Senatörü Tevfik Paksu, Isparta Milletvekili Hüsamettin Akmumcu, Yeni Türkiye Partisi Adıyaman Milletvekili Süleyman Arif Emre gibi Nur Talebesi kökenli bazı parlamenterler fiilî olarak yer almaktaydı.

Dr. Mehmet Akay’ın hatıralarından;

“Bir ara Ankara’ya geldiğini duydum. Ders yapacak, dinleyeceğiz, diye çok sevindim. Meğer bazı kişilerin parti kurma meseleleri varmış. Onlar o anda oraya gelmişler. Zübeyir Ağabey, sadece ‘Hoş geldiniz.’ deyip hemen kalktı. Onlar bekledikleri halde Zübeyir Ağabey, geri gelmedi. Mecburen kalkıp gittiler.”

1969 yılında din adına ortaya çıkan siyasî partinin müntesipleri, Nur Talebelerini kendi saflarına çekmeye çalışırlar. Tehlikenin farkında olan Zübeyir Gündüzalp, hemen sür’atli bir şekilde tedbirlerini alır. Mehmet Emin Birinci’yi görevlendirip, Risale-i Nur’un tamamını tarayarak Bediüzzaman’ın siyasî görüşlerini bir araya getirmesini ister. Çalışma hemen tamamlanarak “Beyanat ve Tenvirler” adıyla da neşredilir. Böylece bu siyasî hareket onun ciddî bir direnişiyle karşılaşır.

Mehmet Emin Birinci’nin hâtıralarında bu husus şöyle geçer:

“Millî Nizam Patisi kurulacağı zaman, Bekir Ağabeyin yazıhanesinde toplandılar. Millî Nizam Partisinin kuruluşunda bulunmak isteyenler adına Tevfik Paksu ve Hüsamettin Akmumcu cemaat adına ise Zübeyir Ağabey’in tasvip ettiği Tahsin Tola, Bekir Berk, Bayram Yüksel, Mustafa Sungur gibi Üstadın hayatta olan talebeleri vardı. Üç gün mütemadiyen bu meseleler görüşüldü. Üç gün devam eden bu toplantılarda, ‘Beyanat ve Tenvirler’de yer alan meseleler getirildi.

Onlar dediler ki: Biz bu meseleleri bilmiyorduk. Bu hakikatleri kitaplarda neşredin ki, herkes istifade etsin.’

Toplantıların sonunda, din adına parti kurma hedeflerinden vazgeçtiler. ‘Biz bu işi yapmayacağız’ dediler. Fakat daha sonra kararlarında sabit durmadılar. (…) Bu meselede biz üzerimize düşeni yaptık, onlara anlattık, vazife-i İlâhiyeye de elbette karışamayız.

‘Zarara kendi rızası ile girene merhamet edilmez.’ kaidesine göre biz onlara bakamayız.

Hatta Zübeyir Ağabey bazen bizlere derdi:

‘Kardeşim, o parti mensupları bazen ders dinlemek için gelirler. Maksatları insan çalmaktır. Dikkat edin, yakasına bakın, rozeti varsa medreseye almayın. Onlar işi dolandırmak için geliyorlar. Ara sıra kendi mesleğinizin dışına çıkarak onlarla sohbet ederseniz size bir kelime söylerler, kafanız karışır. Zaten o tahribat yeter. Sizde iz bırakır. Onun için kat’iyyen onları içeri almayın.’”

Hacı Tevfik ve Sadakat Dersi

Hacı Tevfik Paksu’nun kurulacak olan partinin başına geçmesi için Erbakan’a teklif götürdüğünde, onun da, “Ben şeyhime danışmadan böyle bir şeye karar vermem” deyişini anlattığında Zübeyir Gündüzalp şöyle der:

“Allah senden razı olsun Hacı Tevfik kardeşim! Bana Üstadıma sadakat dersi öğrettin. Bir profesör, şeyhine sormadan bir iş yapmıyor. Bu olay bana müceddid ve cihanşümul bir hüviyeti olan Üstadıma sadakatta ne kadar mesafe kat etmem gerektiğini çok güzel ders verdi. Allah senden razı olsun.”

İsmail Ambarlı’dan Bir Hâtıra

“Said Özdemir’in itirazı”

Zübeyir Ağabey, Millî Nizam kurulduğu zaman bir defa Ankara’ya geldi. Ben araba kullandığım için kendilerini—Akmumcu veya Paksu’nun evi tam hatırlamıyorum—eve götürmüştüm. Bir toplantı yapılmıştı. Yapılan o toplantıda Zübeyir Ağabeyin ifadelerine karşı ilk itiraz Hüsameddin Akmumcu’dan gelmişti. Hüsameddin Akmumcu’dan sonra Said Özdemir söz aldı ve itiraz etti. Said Özdemir, AP’nin DP ile aynı şey olmadığını söyledi. Kendisine göre bir mantık yürüttü ve “Müslüman bir parti varken başkasını desteklemek vebal olmaz mı?” dedi. Said Özdemir’in bu itirazı üzerine Zübeyir Ağabey sinirlendi ve Tevfik Tığlı meselesini anlattı. (*)

“İcap etmek ne demek?”

Zübeyir Ağabey, “Hüsamettin Kardeş, biz bu mesele ile ilgili olarak karar almamış mıydık?” dedi.

Hüsamettin Akmumcu da mahcup bir eda ile “Ağabey işte öyle icap etti…” filân dedi.

Zübeyir Ağabey bu ifadeye o kadar kızmıştı ki:

“İcap etmek ne demek? Üstadımızın bu manada bir ifadesi var mı, Risale-i Nur’da bu manada bir şey var mı?” dedi.

Toplu Namaz meselesi ve Zübeyir Gündüzalp’in tavrı

Zübeyir Gündüzalp, organizatörlüğünü Şevket Eygi’nin yaptığı toplu namaz meselesini de müsbet karşılamaz. Gövde gösterisine dayalı bu radikal hareket insanlara İslâm’ı sevdirmekten ziyade ürkütüyordu. “İslâmı Şevket Eygi temsil etmiyor. Bu tarz, gerçek Müslümanlık değil. Said Nursî’nin tarzını kitlelere göstermek gerekir. Devlet, radikal insanların İslâm’ı temsil etmediğini bilmelidir. Said Nursî’nin müsbet hareket tarzını herkese anlatmak lâzım.” der. Toplu namaz meselesinin aynı zamanda orduyu ve o cepheyi fazla tahrik ettiğini, hatta bir takım müdahaleleri beraber getirebileceği söyler.

Mehmet Kutlular’dan Anekdotlar

“Hak geldi, bâtıl zail oldu.”

Parti kurulmasında bir takım çatlak sesler çıktı, ama temayüz etmiş, arkasından adam sürükleyecek, sebkat etmiş insanlar sahiplenmediler. En azından aleniyet noktasında sahiplenmediler. Ama daha geniş dairede bir takım sıkıntılara maruz kaldık. Çünkü onlar artık, ‘Hak geldi, bâtıl zail oldu. Artık zaman, zemin müsait. Din adına siyaset yapılabilir. Dindarlar ezildi. Hep bu masonlar mı bizi idare edecek? Artık ehven-ü şer yok. Çünkü İslâmî manada bir parti kurduktan sonra Müslümanların mutlaka orada toplanması lâzım’ diyerek meselenin üzerine gittiler.

“Ehl-i iman gruplarıyla olan yakınlığımız zarar gördü”

O parti kurulana kadar ehl-i iman gruplarıyla, bilhassa tarikatlarla bir yakınlığımız vardı. Risale-i Nur Talebeleri cesurdu, öncüydü… Akıncı gibi bütün sıkıntılara, tehlikelere göğüs gerebiliyorlardı. Bu durum onların daha rahat çalışmasına zemin hazırlıyordu. Onlar da, Risale-i Nur Talebelerinin sadece Allah rızası için, Kur’ân, iman, İslâm için çalıştıklarını biliyor ve kabul ediyorlardı. Ama parti kurulmasından sonra bir takım insanlar dessasça fikirler geliştirdiler:

“Risale-i Nur Talebeleri ne için çalışıyor? Kur’ân için, iman için çalışır. Öyleyse şimdi din namına dindarların kurmuş olduğu bir parti var. Nur Talebeleri buna nasıl karşı çıkar? Kurucuları arasında ön safta görünen ve aramızda bulunan Hacı Tevfik Paksu, Hüsameddin Akmumcu gibi insanlar da var.” diyorlardı.

“Bazı Ağabeyler kesin tavır koymadılar”

Bir başka sıkıntımız vardı. O zaman Zübeyir Ağabey’in haricindeki ağabeylerimiz, bu meselelerde kesin tavır koymadılar. Siyasîler sık sık ağabeyleri ziyaret ederek, bünyemizde onlara karşı konulan tavrı törpülediler.

Ağabeyler tarafından, “Bunlara fazla hücum etmeyin. Bunlar da mübarek kardeşlerimizdir. Tamam, yanlış yaptılar, ama bu kadar da üzerlerine gitmeyin, kesin tavır koymayın.” gibi sözler söylendi.

* Eski Eğirdir Müftüsü Hüseyin Hüsnü’nün oğlu, 1903 doğumlu, öğretmen kökenli Isparta eski milletvekillerinden Tevfik Tığlı, 5 Temmuz 1981’de Ankara’daki evinde öldü. Tığlı, yıllarca hasta ve yatalak bir vaziyette yaşadı.

Müftü babası Üstad’a muarız iken, amcası Hakkı Tığlı ise, Hz. Üstad’ın has dostu ve sadık talebesiydi.

Keza, Tığlı’nın damadları olduğu Enver Beyin Barla’daki evi, Hz. Üstad’ın da 1953’ten sonraki ikametgâhı oldu.

Enver Bey, aynı zamanda Üstad’ın Barla’daki o meşhûr çift sarıklı fotoğrafını 1927’de çeken zattır.

….

Yakın siyasî tarihimizin en ilginç, en şaşırtıcı simâlarından biri, hiç şüphesiz Tevfik Tığlı’dır. Şöyle ki:

Barla nahiyesinde başöğretmen iken (1931...) Üstad Bediüzzaman’a en büyük kötülüğü ve en katı düşmanlığı yapmış, hatta zındıkaya âlet olma derekesine kadar düşmüş olan Tığlı, 1957 seçimlerinde Demokrat Partiden milletvekili adayı olunca, gariptir ki, yine Üstad’ın tavsiyesiyle Nur Talebeleri tarafından desteklenmiş bir şahsiyettir.

Bu hususla ilgili olarak Eğirdirli Demirci Salih Efendinin hatıraları muhtelif eserlerde yayınlandı. Ayrıca, Son Şahitler’den de bakılabilir. (I. Cilt, s. 275; Yeni Asya Yayınları, 1993)

Demirci Salih, “Üstad’ın düşmanıdır” diyerek önce Tığlı’nın aleyhinde çalışmış. Ardından, Üstadının tavsiyesine uyarak, seçim konvoyu ile köy köy dolaşan Tığlı’nın lehinde çalışma cihetine gitmiş bir Nur Talebesidir.

……

Esasında siyasette “Ahrar–Demokrat” çizgisinin mânâ ve mahiyetini bilmeyenler, Tevfik Tığlı ve benzeri şahsiyetlerin durumunu da bir türlü anlayamadılar, anlayamıyorlar.

“Nasıl olur?” diyorlar, “Böylesine bozuk ve şerir adamların Demokrat Partide ne işi var?” diye isyan ediyorlar.

Hatta, daha ileri gidip şunu diyenlerin sayısı da az değildir: “İçinde böyle adamların bulunduğu bir parti, Demokrat mânâsında değildir. Demokratlık vasfını kaybetmiştir. Şayet onlar var olacaksa, biz yokuz. Bizim yerimiz başka partidir.”

Oysa, DP’de Tığlı’ya bile rahmet okutacak kadar şerir, bozuk daha başka adamlar da vardı. Buna rağmen, Üstad Bediüzzaman ve talebeleri, şahsa takılıp kalmadılar, dikkatleri harekete ve misyona çekerek bu partiye daima “nokta-i istinad” oldular.

Not: Yeni Asya Gazetesi yazarlarımızdan Hasan Bulut'un 09 Ağustos 2014 yazısından derlenmiştir.

Nur Talebeleri’nin Siyasi Duruşu

Yeni Asya Gazetesi Eğitimci İlahiyatçı Yazarı Süleyman Kösmene, Beyanat ve Tenvirler isimli kitaptan yapmış olduğu derste Risale-i Nur Talebeleri' nin siyasi durşunun nasıl oması gerekitği izah etti. 

Haber Merkezi

Okunma Sayısı: 6076
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • M Numan

    26.10.2015 10:10:06

    Süleyman abinin okuduğu derste zamana muvafık bir ictimai ders olmuş. Allah razı olsun.

  • M Numan

    26.10.2015 09:13:15

    Güzel bir yazı olmuş. Allah razı olsun. Üstadın bahsettiği Tarikatçı Müftü ve Teceddüd Mahfeli gibi şeyleri açan kimsenin Tevfik TIĞLI olduğunu da öğrenmiş olduk. son kısım da manidardır. Esasında siyasette “Ahrar–Demokrat” çizgisinin mânâ ve mahiyetini bilmeyenler, Tevfik Tığlı ve benzeri şahsiyetlerin durumunu da bir türlü anlayamadılar, anlayamıyorlar. “Nasıl olur?” diyorlar, “Böylesine bozuk ve şerir adamların Demokrat Partide ne işi var?” diye isyan ediyorlar. Hatta, daha ileri gidip şunu diyenlerin sayısı da az değildir: “İçinde böyle adamların bulunduğu bir parti, Demokrat mânâsında değildir. Demokratlık vasfını kaybetmiştir. Şayet onlar var olacaksa, biz yokuz. Bizim yerimiz başka partidir.” Oysa, DP’de Tığlı’ya bile rahmet okutacak kadar şerir, bozuk daha başka adamlar da vardı. Buna rağmen, Üstad Bediüzzaman ve talebeleri, şahsa takılıp kalmadılar, dikkatleri harekete ve misyona çekerek bu partiye daima “nokta-i istinad” oldular.

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı