MEDRESE-İ NURİYE
Gümülcine’deki müftülükleri ziyaret ettikten sonra şehirde kısa bir tur attık ve Gümülcine’deki “Medrese-i Nuriye”yi ziyaret ettik. Burada ikindi namazını eda ettikten sonra bir “Son Şahit”in varlığından haberdar olduk. “Müsait ise ziyaret edebilir miyiz?” deyince, evinin dershaneye çok yakın bir yerde olduğunu öğrendik. Akşam namazını küçük bir mescidde kıldıktan sonra Hasan Müezzin (Bağdatlı)nın kapısını çalıyoruz. Mihmandarımız, bizden bahsederek müsait olup olmadığını soruyor. Memnuniyetle bizi kabul ediyor ve içeri dâvet ediyor.
İkram edilen kahveler eşliğinde hatıralarını dinliyoruz. Hasan Müezzin Bağdatlı Ağabey, 1952 ve 53 yıllarında İstanbul Fatih’te Yavuz Selim Camii’nde Kur’ân eğitimi almış. Dolayısıyla Fatih Camii’nde yapılan hafızlık merasimine katılan Üstad’ı görmüş ve elini öpmek istemiş, ama Üstad elini öptürmemiş. Aralıklarla 4 defa Üstad’ı gördüğünü anlattı.
Daha sonra Bağdat’a giden ve orada Ahmet Ramazan Ağabeyle tanışan Hasan Müezzin (Bağdatlı olarak anılıyor), Gümülcine’de de uzun yıllar okul müdürlüğü yapmış. Müdür olduğu okula kız öğrenciler de alınmaya başlayınca emekliye ayrılmış. Yakın zamanda yüz felci geçirdiği için konuşmakta zorlanıyordu ve fazla yormamak için ziyareti kısa kesip İskeçe’ye hareket ettik.

KETENLİK DİYE BİR KÖY
Gümülcine’den hareketle İskeçe’ye vardığımızda yatsı ezanı da okunmuştu. Şehir merkezinde bulunan dershanenin önünde İrfan Beyle buluştuk. O akşam, İskeçe’ye 30 km uzaklıktaki Ketenlik Köyünde Risale-i Nur sohbeti vardı. Vakit kaybetmeden Ketenlik’e hareket ettik. Yol kısa, ama tahminlerden de virajlıydı. Uludağ’a tırmanır gibi kıvrım kıvrım yollardan geçerek Ketenlik’e ulaştık. Ketenlik 5 bin nüfuslu bir köy. Bir dağ eteğinde kurulan bu köyün tütünü çok meşhurmuş. Köylüler geçimlerini hayvancılık yaparak ve ‘odun’ satarak sağlıyorlarmış. Köyde iki adet cami var. Köydeki ilköğretim okulunda da 300 öğrenci bulunuyormuş. Türkiye’de bazı ilçelerin nüfusu ile bu köyün nüfusu kıyaslanabilir.
Köyde her hafta Cuma akşamları Risale-i Nur okunan bir dershane var. Biz de bu sohbete iştirak ettik. Biraz geç kaldığımızdan dolayı çay ikramına yetiştik. İkinci dersi ise Dr. Osman Ataç yaptı. Derste, tevafuken, merhum ağabeyimiz Mustafa Sungur’un bir mektubu okundu. Bir gün sonra da Sungur Ağabeyin vefat haberini alacaktık...

ÖNCE OKULA, SONRA CAMİYE
Bazı İslâm ülkelerinde olduğu gibi Batı Trakya’da da çocuklar sabah erken saatlerde önce okula gidiyor, aynı gün öğleden sonra da camilere gidip Kur’ân okumayı öğreniyor. Bu uygulamadan hem çocuklar hem de veliler memnun. İlköğretim okullarından sonra okumak için Türkiye tercih ediliyor. Gerek lise ve gerekse üniversiteleri Türkiye’de okumak onlar için büyük bir hedef. Çünkü lise ve üniversitelerde Türkiye gibi uygun imkânlar yok.
Ketenlik Köyündeki sohbetten sonra yeniden İskeçe’ye döndük ve geceyi İskeçe’de geçirdikten sonra sabah namazından hemen sonra vakit kaybetmeden 250 km uzaktaki Yunanistan’ın ikinci büyük şehri Selanik’e hareket ettik.

KALABALIK ŞEHİR: SELANİK
Cumartesi günü öğleden önce Selanik’e ulaştık. Verilen adresi bulmak için biraz dolaştık. Selanik, trafik bakımından İstanbul’u aratmıyor. Park yeri bulmakta bile zorluk çektik. Nihayet, orada da arkadaşla buluşup dersanede öğle namazını kıldık. Namaz sonrası sahile inerek Bediüzzaman Hazretlerinin “Hürriyete hitap nutku”nu verdiği “Hürriyet Meydanı”na doğru yürüdük. Selanik, bir yönüyle İzmir’i hatırlatıyor. Uzun bir deniz sahili var. Şehirde gezerken dikkatimizi çeken nokta, ekonomik krizin en azından bizim gördüğümüz caddelere yansımadığıydı. Gerçi her ülkede olduğu gibi orada da dilenciler vardı, ama lüks mağazalar müşterilerle doluydu.

HÜRRİYET MEYDANI
Selanik, hem Osmanlı hem de Yunanistan tarihi açısından da önemli bir şehir. Bediüzzaman Hazretlerinin buraya gidip “Hürriyete hitap” başlıklı bir nutuk vermiş olması her halde boşuna değil. Sahildeki bu meydan, bugün otopark olmuş durumda. Parkın, meydanın, Yahudîler açısından da önemli bir yer olduğunu orada öğrendik. Anlatıldığına göre Hitler, buraları işgal ettiğinde şehirdeki Yahudîleri bu meydana toplayıp onları küçük düşürecek şekilde günlerce burada bekletmiş. Bu hadiseyi hatırlatmak için parkın kenarında bir ‘heykel’ yapılmış durumda.

O’NDAN GELDİK, YİNE O’NA DÖNECEĞİZ
Kısa bir şehir turundan sonra yeniden dershaneye döndük ve ikindi namazına hazırlanırken İstanbul’dan gelen bir telefonla Bediüzzaman Hazretlerinin yakın talebesi ve hizmetkârı Mustafa Sungur Ağabeyin vefat ettiği haberini aldık. “O’ndan geldik, yine O’na döneceğiz” diyerek ruhuna Fatihalar okuduk. İlerleyen dakikalarda cenaze namazının Pazar günü ikindi vaktinde ve Fatih Camii’nde kılınacağını öğrenince, cenaze namazına ulaşacak şekilde programda bir değişiklik yaptık. İkindi namazını kıldıktan sonra İskeçe’ye hareket ettik ve İskeçe’deki mutad Cumartesi ‘Ders’inde Sungur Ağabeyin Afyon Ağırceza Mahkemesine sunduğu ‘Müdafaası’nı dinledik. Vefatından bir gün önce mektubunun okunması, vefat haberini “Medrese-i Nuriye”de almamız ve aynı günün akşamında mahkeme müdafaasının okunması hikmetli bir tevafuk olmuştu.
Pazar sabahı erken saatte İskeçe’den yola çıkarak Gümülcine-İpsala üzerinden İstanbul’a ve Fatih Camii’ne ulaştık. Onbinlerle birlikte Sungur Ağabeyin cenaze namazını kılmak nasip oldu. Allah rahmet etsin. Amin...