Bu yıl geçen yıl olduğu gibi kutlamaların Taksim Alanı’nda yapılmasını talep ettiniz. Ancak bu mahaldeki altyapı çalışmaları nedeniyle bu çapta kitlesel bir toplantının güvenliğini sağlamak mümkün gözükmemektedir. Sizlerden bu yıl için Kazlıçeşme’de toplanmanızı rica ediyorum.” Şaka elbet! Hâlbuki böyle bir çağrı zamanın ruhuna uygun olmaz mıydı? Zihniyet, âdet öyle kolay değişmiyor. Burada çatışma uzmanlığı vardır, çözüm değil. Müzakere, tatlı dil, ikna, ortak akıl daha lügatçeye giremedi. Oysa âkil insanlar tam da bunu yapmıyor mu?
Hükümetin Taksim’deki buyurgan, kibirli ve güvenlikçi tavrı barışı daha pek sindiremediğinin kanıtıdır. Bir yanda Kürtlerle barışılacak, diğer yanda çalışanlar itilip kakılacak. 96 gündür ölüm haberi gelmemesinden rahatsız olanlar mı vardı acaba? Başbakan Taksim’de olmak istemenin AKP’ye karşı çıkmak anlamına geldiğini söyledi ya, bakalım “amasız barış muhafızları” Taksim’e ne kulp bulacak? “AKP’yi bitirme misyonu” argümanıyla kimi suçlayacak? Hafazanallah, AKP’yi yalnız kendisi bitirebilir.
Çarşamba, Taksim hem kuşatma hem işgâl altındaydı, ulaşım iptal edilmişti. Silâhlı kuvvetler alanı karadan ve havadan tahkim etmişlerdi. Aslında şehir iptal edilmişti. Devletin kaba gücünün başta hürriyetiniz olmak üzere elinizdeki her şeyi istediği anda alma kudretinde olduğunun bir hatırlatmasıydı bu 1 Mayıs.
Taksim fiyaskosu sonrası hükümet ve devletin beyanları ise kimsenin olanlardan bir nebze rahatsız olmadığı, aksine aynı uygulamanın ileride de olabileceği demek.
Son olarak Taksim’i avmleştirme, ağaçsızlandırma ve insansızlaştırma operasyonuna bugüne kadar hiçbir tepki vermemiş olan sendikaların aklı başına anca geldi, ama artık çok geç...
Cengiz Aktar,
Taraf, 3 Mayıs 2013