Maddî güzelliğinin yanında manevî güzellikleri de bambaşka ufuklar açıyor ve açtı gönlümüzde. Hepsini bu makaleye sığdırmak mümkün değil. Bir rüzgâr gibi geçtiğimiz bu beldelerde aklımdan silinmeyen ve çok duygulandığım tesbitler üzerinde, şevke medar olsun ve hizmetlere vesile olsun ve en önemlisi nesl-i cedide numune-i imtisâl olsun diye yazmaya gayret göstereceğiz ve mecburuz.
Birincisi: Yüzlerce gönül ehlinin aileleriyle birlikte katıldığı Ege denizinin kıyısında Payamlı Köyündeki geleneksel çevre pikniğindeki konuşmalar ve sohbetler ve kaynaşmalardı. Böyle bir ortamda, daha önce kararlaştırdığımız “Dünya Barışı ve Bediüzzaman’dan Evrensel Mesajlar” başlıklı ve bir saati içine alan konferansımızdı. Âlem-i İslâm’dan, Türkiye’mizden vs. bütün dünyayı gezdirerek ve kendimizden, Mevlevîler gibi dönerek anlatmaya çalıştık. Diğer kardeşlerimiz de kendilerine has şiir ve hitabelerde bulundular.
Muhabbetin ve sevginin hâkim olduğu, ta Marmaris’ten bile gelenlerin bulunduğu bu pikniğin ve köyün en güzel yanı, bundan bir müddet önce temeli atılan ve yörenin okuma programlarını ve ailece dinlenme merkezi hüviyetindeki görkemli 4 katlı eserdi. Bu eserin tam randımanlı olması için, biraz daha maddî kaynak ihtiyacı görülmektedir. Bilhassa gençler için çok sevindim. İkinci bir temelin betonunu da, bizlerin de iştirakiyle İzmir’de Üçyol mevkiinde Yeni Asya İzmir Kültür Merkezi için attık. Bu eser İzmir için bambaşka ufuklar açacak ve büyük ihtiyaç. İşte baharın meyveleri ve tebrikler.
İkincisi: Yeni tanıştığımız Bayındır ilçesinin Çenikler Köyünün mukimlerinden Erol efendinin dağ ve tepelerin üstündeki evine, eski milletvekilimiz fedakâr Mehmet Özkan ve İzmir Pınarbaşı eşrafından Mustafa ve Yüksel beyler ile birlikte çıktık. Oğlu askere gidiyor ve köydeki hizmet vs. Fakat bunların hepsinin ötesinde ve bizleri buraya getiren onun kahraman bir hizmet eri olması. Bir Nurlu toplantı için o tepelerden atına binerek Bayındır’ın ana yoluna geliyor, ardından minibüslere binerek can dostlarının yanına gidiyor, dönüşü de aynı. Yani hizmette sınır yoktur. Elbette içindeki cevheri bulana.
Üçüncüsü, yol güzergâhımızda. Evini bir Yeni Asya bürosu ve bir küçük kütüphane haline çeviren Torbalı Yeni Asya eski temsilcilerinden muhterem Necati Akten Ağabeyimizi evinde ziyaret ettik. Ziyarette gördüklerim bizlere ders oldu. Şöyle ki: Ağabeyimiz birkaç hastalıkla uğraşıyor ve çok zor yürüyor, buna rağmen evinin bir odasını dünyaya ve Torbalı’ya bir fikir penceresi olarak açmış. Küçük mini büro, nümune-i imtisal bir hane, eş ve koca.
Dördüncüsü; Ödemiş Tutuklu ve Cezaevi yeni adıyla “Ceza İnfaz Kurumu.” Mehmet Özkan Beyin gayretiyle ve müessese müdürü Hüseyin Kara Beyin ve eğitmen Bayram Hocanın da himmetleriyle; buraları ilk defa gören ve onun heyecanına giren, bizim yardımcılarımız hüviyetinde olan Abdullah, Yüksel ve Mustafa Beylerle birlikte, resmî geçitlerden sonra, ”medrese-i yusufiye“ sakinlerine muhatap olduk. Bu seferki konferansımızın konusu, “4207 ve 5727“ sayılı yasalar mucibine “Zararlı Alışkanlıklar” idi. Akabinde yanımızda getirdiğimiz, iman vitamini sadedindeki kitapları hediye ettik ve içime gömdüğüm duygu ve hatıralarla oradan ayrıldık.
Rüzgâr gibi geçen İzmir ve havalisindeki bu seferimizde bizleri yalnız bırakmayan Salihlere, Erollara, Adnanlara, Turanlara, Şenlere, Mehmetlere, Akyıllara, Yüksellere, Mustafalara, Hüseyinlere, Abdullahlara, Abdülsettarlara ve Halil Hocalara ve genç kuşaklara gönüller dolusu tebrik ve teşekkürler.