Üstad Hazretleri Risale-i Nur’da gençliği bir geceye benzetiyor. Ve belâgatli bir anlatımla ihtiyarlığı da o gecenin sabahına…

Evet gerçekten de gençlik tıpkı bir gece gibidir. Nasıl ki geceleyin renkler belirgin değildir ve bütün renkler siyah ve grinin tonları gibidir. Kişilerin kim olduklarını da net olarak göremezsiniz ve sanki herkes birbirine benzer. Aynen öyle de gençlikte de doğrular - yanlışlar birbirine girmiş durumdadır. Çok doğru bulduğu şey yanlış, çok yanlış bulduğu da aslında hakikat olabilir bir gencin nazarında.

Gece, hakikatin üzerini örten siyah bir perde gibidir. İşte gençlik de kimilerine böyle siyah bir perde gibidir. Yani bir genç, meselelere gençlik hissiyatı ile baktığında hakikatleri göremeyebilir. Ve bu hissiyatlar tıpkı siyah bir perde misal örtüyor hakikatleri ve göstermiyor gençlere. Ne zaman ki sabah olup aydınlanıyor etraf, yani gençlik gidip ihtiyarlık merhaba diyor, işte o vakit görüyor hakikat tahayyül ettiklerinin hakikatte hakikat olmadıklarını.

İhtiyarlık sabahı olmadan bu gecede etrafımızı doğru görebilmemiz için elbette bir Nur lâzım bize. Bu asırda o Nur, Risale-i Nur’dur.

Gelin bu geceye yani Gençlik Gecesine bir de şu nazarla bakalım:

Nasıl ki Cenâb-ı Hakk’ın bizlere ihsan olarak verdiği mübarek geceler vardır. Meselâ Kadir Gecesi veya Berat Gecesi. Gençlik de böyle mübarek bir gece aslında. İstimal etmesini bilenlere binler sene saadetli ahiret hayatını kazandırabilecek mahiyette bir gece. 

Bu mübarek Gençlik Gecesini Üstadımız şu sözlerle tarif ediyor:

“..gençlik, eğer ehl-i kalb, ehl-i huzur ve aklı başında ve kalbi yerinde bulunan mü’minlerde olsa, ibadete ve hayrâta ve ticaret-i uhreviyeye sarf edilse, en kuvvetli bir vesile-i ticaret ve güzel ve şirin bir vasıta-i hayrattır. Ve o gençlik, vazife-i diniyesini bilip sû-i istimal etmeyenlere, kıymettar, zevkli bir nimet-i İlâhiyedir.” (Yirmi Altıncı Lem’a)

Gençlik değerlendirilmediği takdirde ise nasıl bir felakete dönüşüp insanı mahvediyor ve yutuyor onları da şöyle ifade ediyor:

“(Gençlikte) eğer istikamet, iffet, takvâ beraber olmazsa, çok tehlikeleri var; taşkınlıklarıyla saadet-i ebediyesini ve hayat-ı uhreviyesini zedeler. Belki hayat-ı dünyeviyesini de berbat eder. Belki bir iki sene gençlik zevkine bedel, ihtiyarlıkta çok seneler gam ve keder çeker.” (Yirmi Altıncı Lem’a)

Nasıl ki mübarek geceleri mümkün olduğunca ibadetle geçirmek gerektir. Hatta mümkünse az uyuyup, belki de hiç uyumayıp o gece ibadet, duâ ve tefekkürle geçirilip ihya edilmelidir. İşte aynen öyle de bu gençlik gecesinde de hiç uyumayıp ibadet, dua ve tefekkürle geçirmek çok elzemdir. Zira bu gecede uyumak “gaflete dalmak” demektir. Ve gaflet uykularını getirten dalâlet bataklıklarından uzak durmak gerektir.

Ey genç kardeş! Elimizde Risale-i Nur gibi bir umman varken hangi bataklığa tenezzül edilir? Ve Korkma! Bu gecede önümüzü aydınlatan böyle bir Nur varken hangi zulümat karanlık kalabilir ve korkutabilir?

“Sizdeki gençlik kat’iyen gidecek. Eğer siz daire-i meşrûada kalmazsanız, o gençlik zayi olup, başınıza hem dünyada, hem kabirde, hem âhirette, kendi lezzetinden çok ziyade belâlar ve elemler getirecek. Eğer terbiye-i İslâmiye ile o gençlik nimetine karşı bir şükür olarak iffet ve namusluluk ve taatte sarf etseniz, o gençlik mânen bâki kalacak ve ebedî bir gençlik kazanmasına sebep olacak.” (Sözler)