4. Söz’de Üstadımız akıllara çok güzel bir kapı aralıyor. Bir hikâye ile hakikati aklımıza yakınlaştırıyor. Hikâyede iki ay süren bir yolculuktan bahsediyor. Bu iki aylık yolculukta bir de istasyondan bahsediyor ve kendi ihtiyar dairemizde olan kararlarımızın istasyonda sona ereceğini, istasyona kadar yapılanlar, bize yolculuğumuzun geri kalanında refakat edecek imasında bulunuyor. Ama istasyona varmak yolculuğun sadece 60’ta 1’i. Çünkü istasyon 2 ay yani 60 günlük bir yolculuğun sadece 1 günlük uzağında. Bir de yolculuğun, istasyonda başlayacak olan geriye kalan 59 günü var. Gelelim hakikate: “O istasyon ise kabirdir.” Bir insan ömrünü ortalama 70 yıl kabul edersek, doğumdan ölene kadarki 70 yıllık sürecin sonunda istasyona varmış oluyoruz. Yani hikâyede 1 günde istasyona varılırken, hakikatte 70 yıl sürüyor kabir istasyonuna varmamız. Matematiksel olarak formüle edecek olursak, hikâyenin 1 günü bizim ortalama 70 yılımıza denk geliyor. 

O zaman gelin, bu uzun yolculuğumuzun tamamını, Bediüzzaman’ın bu muazzam hikâyede bize kıyas olarak verdiği sayılarla hesaplayalım: 

Hikâyedeki yolculuk toplam 60 gün olduğu için ve hikâyenin 1 günü hakikatte 70 yılımıza denk geldiği için basit oran orantı işlemi ile bu 60 günlük yolculuğun hakikatte 4200 yıla denk geldiğini görüyoruz.. Bu dünya hayatı, uzun 4200 yıllık yolculuğun sadece 70 yılı.. Geriye tam 4140 koca yıl kalıyor! Peki, ama geri kalan 4140 yıl nasıl geçecek.. Buna böylesine âciz ve fakir insan nasıl tahammül edecek?

UZUN YOLU KISALTMANIN ÇARELERİ

Üstad Hazretleri, Dördüncü sözün başında ve ahirinde bu 4140 yıllık uzun yolu kısaltmanın çarelerine de değiniyor: 

“Seni de tayyareye bindirirler; bir günde mahall-i ikametimize gideriz. Yoksa, iki aylık bir çölde aç, yayan, yalnız gitmeye mecbur olursun.” 

Hikâyedeki 1 günün hakikatte 70 yıla denk geldiğini ifade etmiştik. Buna göre kabirden sonraki 4140 yıllık bu uzun seferi “namaz kılmak” kaidesi ile 70 yıla düşürmek mümkün. Sadece namaz 4140 yılı 70’e düşürüyor. 

“Amele göre, takvâ kuvvetine göre, o uzun yolu mütefâvit derecede kat’ ederler. Bir kısım ehl-i takvâ berk gibi, bin senelik yolu bir günde keser. Bir kısmı da hayal gibi, elli bin senelik bir mesafeyi bir günde kat’ eder.” 

Yani 1 gün 70 yıla denk geldiğine göre; bin senelik yolu bir günde kesersek, o kabirden sonraki uzun 4140 yıllık yolu yaklaşık 4 günde, elli bin senelik bir mesafeyi bir günde kesersek yine bu uzun 4140 yıllık yolu yaklaşık 2 saatte kat etmemiz mümkün. 

Evet, beş vakit namazımızı kılarak amel ve takvamıza göre 4140 yıllık bir yolu 2 saatte kat edebiliriz.

Veya hiç kılmayarak, yolculuk sonunda cennete gideceğimiz de kat’i olmamakla birlikte bu yolculuğu 4140 yılda aç, yayan, yalnız gitmeye mecbur olabiliriz. 

İşte ey namazsız adam! Ve ey namazdan hoşlanmayan nefsim! Eğer aklın varsa namazın ehemmiyetini anla ve bu kıymetli bilete, hergün eline yeniden verilen 24 altından birini vererek böylesine uzun yolu kısalt. 4140 yıl aç, yayan ve yalnız yürümektense İstanbul’dan Adapazarı’na gider gibi arkana yaslanıp dostlarınla sohbet ederek 2 saatte bitir ve ahirette seni bekleyen dostlarına, Üstadına ve Efendimiz’e (asm) çabucak kavuş. 

Evet, niyet ettim Allah rızası için binlerce yıllık uzun yolları dakikalar süren kısa bir yolculuğa tebdil eden NAMAZA.. Allahuekber!