"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Darılmaca kırılmaca yok

Sebahattin YAŞAR
10 Ocak 2018, Çarşamba
Hafta sonu, Yeni Asya GAP bölge temsilcileri ile bir araya geldik. Ev sahibi Adıyaman, yaşlısıyla genciyle ciddî bir hizmet heyecanı içerisinde idi. Önceki yıllarda kendilerine hizmet fırsatı verilmemiş pek çok esnaf, öğrenci, çalışan kardeşlerimizi aşkla, şevkle hizmet ediyor bulduk.

Son dönemde kendileri gibi düşünmeyen bazı arkadaşlarının meşreben ayrılmaları sonucu, kendilerine hizmet etme imkânı doğmuş. Yeni ekip, bölge toplantısının kusursuz olması için defalarca toplanıp, daha çok kişinin hizmetlerden nasiplenmesi için görev dağılımı yapmış. Yani herkesin taşın altına elini koymasının yolu açılmış. Bu da güzel olmuş.

Doğrusu insan, kendisine düşeni yapıp, neticeyi sabır içinde beklerse, istediği o şeylerin fırsatları zaman içinde kendine veriliyor. Önemli olan o fırsat geldiğinde hakkaniyet, adalet, insaf ölçülerinde kullanılabilsin. Bu bir kanundur.

Menfaat, enaniyet, gurur, makam sevgisi, korku veya değişik beklentiler saikiyle, ‘Biz, sizin gibi düşünmüyoruz. Meşveret kararlarınıza uymuyoruz. Neşriyatınızı tanımıyoruz. Bu tür hizmetlere verilecek maddî, manevî destekleri de kabul etmiyoruz.’ diyen kişilerle siz hangi hizmeti yapacaksınız?

Aslında böyle durumdaki mahaller bu tür anlayışlarla enerjilerini tüketmemeleri gerekir. Çünkü birilerini -aman kaybetmeyelim düşüncesiyle- başımıza müstebit etmek, ortak aklın kararını zayıflatmak, bizim vebalimiz olur.

‘Dışlayan biz olmayalım’ diyerek; beklemek, sabretmek güzel de; alınan meşveret kararlarını çiğnetmek, müesseseye ve kişilere hakaretler yapılmasına, sohbet dinlemeye gelen masum insanların kafalarının karışmasına, kirli düşüncelerini başkalarına yaymalarına zemin hazırlamak, oradaki bu sorumlu kişilerin ağır bir vebali değil midir?

Bu kirlenmeye, zemin kaybetmeye tavır koy(a)mamanın adı nedir? Kim, kendi hukukunun bu şekilde çiğnenmesine rıza gösterir?

Ayrılıp gidenlerin psikolojilerini bilmiyoruz; ama Yeni Asya çatısı altında hizmetlerine devam eden okuyucularımız illerinde nefes almışlar. Kimsenin noksanlığı ile uğraşmadan, kendi mesleklerinin muhabbetiyle, meşreplerinin revacına çalışıyorlar. Uygun olan bu değil midir?

Nitekim meşrep farklılığı netleştikten sonra yeni yeni Nur medreseleri açmışlar; sohbetlere yeni yeni kişiler dâvet etmişler; neşriyatlarında (gazete ve dergi tirajlarında) artışlar yapmışlar. Daha da önemlisi, birilerinin, ‘Ben alınan meşveret kararlarına katılmıyorum.’ fitnesi ortadan kalkmış. 

Siz, yatağında akıp giden suyun önüne bir engel koyarsanız; bu şevkli, ahenkli akışı bir müddet engelleyebilirsiniz; ama bir zaman sonra bu engellenen su kabına sığmaz hale gelir ve fırsatını bulduğunda daha bir heyecanla, şevkle, güçle, enerji ile gürül gürül akmaya başlar.

Şimdilerde Adıyaman ve Elazığ illerindeki hizmetler buna benziyor.

Evet, Adıyaman’da çay dağıtan, yemekleri getiren, kapıda ‘hoş geldiniz’ diyen, namaz kıldıran, müezzinlik yapan kardeşlerimizin yüz hatlarından, yaptığı hizmetten haz aldıkları anlaşılıyordu. Bunu herkes böyle okudu.

Eleştiren, kural tanımayan, alınan meşveret kararlarından ziyade başka dış etkenlerin tesiriyle yorumlar yapan kişiler bir müddet sonra oradaki yapılan hizmetleri anlamsız, gereksiz, lüzumsuz görmeye başlar ve sürekli muhalefet nazarı oradan uzaklaşmayı netice verir.

Diyeceğim o ki, isteyen istediği yerde, istediği şekilde, kime danışarak hizmet edecekse etsin. Ama kimse, başka meşrepleri kirletme üzerine kendi mehasinini bina etmeğe kalkmasın. Ya da kimse işlerini meşveretle yapanların içerisinde orayı zayıflatmaya çalışmasın; bu,’müsbet hareket’ kaidesine uymaz.

Tabiî böyle yapılara da sorumluların müsaade etmemesi gerekir. Yoksa bunun adı hoşgörü değil, başka bir şey olur. Sorumlular; o kurumun, orada hizmet edenlerin hukukunu da korumakla görevlidirler.

Bir konu meşveretle sonuca bağladıktan sonra, ‘Neden bu böyle olmadı.’ demek, ‘neden benim dediğim olmadı.’ demek istibdadıdır. Meşveret ortamında da böyle anlayışlara yer yoktur. Herkesin haddini hududunu bilmesi gerekir. Hukuk çiğneyenlere de hudut çiğneyenlere de (çiğnetenlere de) dur demek gerekir. Bu hakkın, hukukun gereğidir. Evet, darılmaca, kırılmaca yok.

Bu arada Adıyaman ve Elazığ kahramanlarının tebrikleri gölgede kalmasın. Duâlarımız onlar için. Aşka, şevkle, meşveretle, ihlâsla, istikametle hizmete devam inşaallah… Allah, samimilerin yardımcısıdır.

Okunma Sayısı: 2205
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • Sefer akgul

    11.1.2018 20:08:13

    Sadece takdir dolu yorumları yayinliyorsunz.POZİTİF eleştirel yorumları sansürlüyorsunuz.Afferin...

  • Sultan Selim

    10.1.2018 13:10:06

    Bu yazıyı dualara vesile sayıp şahsınızda tüm misafirlere teşekkür ederiz. Bu arada hıtap sanırım size küstü abi. Selam ve dualarla

  • Toygar

    10.1.2018 10:53:36

    3- Şu sıralar elime "İşte hayatım" kitabı geçti, okuyorum. İbret almamak ve davanın ne mahiyet içerdiğini ve nasıl, hangi şartlarda bu günlere geldiğini daha net bir biçimde anlıyor insan. İnsan demişken, başkalarına bakışım da daha doğru bir mecraya yöneliyor. Hz. Ali'nin "perde-i gayb açılsa yakînim ziyadeleşmez" deyişi gibi, her türlü kusurun ardından muhataplarımın nasipsizliğine kızan, köpüren ben, artık af diler oldum hem kendime, hem de böylesine mülahazalarla ikram-ı ilahi nevinden gelen dava adamlığı vazifesinden kaçanlara ve kaçmaklığıma!

  • Toygar

    10.1.2018 10:49:35

    2- Sadece farklı düşünen insanlar, farklı yerlerde daha iyi hizmet ederler diye anlıyorum. Cenab-ı Hakk'ın bir lütfu belki de bu hepimize. Değilse yeknesaklık oluşurdu belki. Sonra da kaybolmaya yüz tutardı gayretler ve değerlerimiz, alışkanlık halinden. Böylesi daha iyiyse, herkes de kararınca hizmetine ve davasına (haklı-haksız) devam edebiliyorsa, davanın sahibi nasıl ihsan ederse öyle olsun! Belki ben yanlışımdır da farkında değilimdir. Ben böyle hissediyorum ki buradayım. Burası güzel gösterilmiş ve okyanusta damla misali gayretimle(?) burada hizmet etme imkanı bahşedilmiş. Değerini bileyim yeter! Veminallahittevfik!

  • Toygar

    10.1.2018 10:49:28

    1- "Önceki yıllarda kendilerine hizmet fırsatı verilmemiş pek çok esnaf, öğrenci, çalışan kardeşlerimizi aşkla, şevkle hizmet ediyor bulduk..." Maalesef böyle bir durumu batıdaki bir başka şehirde, başka ağabeyimden de duymuş idim. Garip gelmişti ve üzülüyorum böylesi şeylere. Değer mi; kudsî bir dava içerisine şahsi mülahazaları sokup da, ortak aklın hilafına hareket ve tavır almak nedir ki! Şeytan boş durmuyor! Oluyor demek! İnsan işte! Korkuyorum, hakikate karşı kendi nefsî düşüncelerimi istikamet diye insanlara anlatmaktan! Rabbim istikametten ayırmasın. Onlar istikameti bozdu demiyorum, yanlış anlaşılmasın! Öyle dersem de yanlışa ortak olurum.

  • zeki şimşek

    10.1.2018 08:04:05

    Tebrikler.Güzel ifade etmişsiniz.kaleminize sağlık.

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı