Sahabe ve Peygamberimiz (asm) oturuyordu. Bu esnada bir cenaze geçti. Bu cenaze hayır ve iyilikleri ile anıldı. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz: “Vacib oldu, vacib oldu, vacib oldu” buyurdu.
Bir cenaze daha geçti. Bu cenaze de kötülükleri ve şerleri ile anıldı. Bu cenaze için de sevgili ve şefkatli nebîmiz 3 defa “Vacib oldu, vacib oldu, vacib oldu” buyurdu.
Bunun üzerine Hz. Ömer radiyallahu anh, “Anam babam sana feda olsun ya Resûlullah! Bir cenaze geçti ve hayırla anıldı. Siz üç defa “Vacib oldu” buyurdunuz. Bir cenaze daha geçti. Bu da şerle anıldı. Siz tekrar 3 defa, “Vacib oldu” buyurdunuz. Bunun sebebi nedir? diye sordu.
Resûl-i Ekrem bu soruya şöyle cevap verdi: “Hayırla andığınız kimseye Cennet vacib oldu. Şer ile andığınız kimseye de Cehennem vacib oldu. Çünkü sizler yeryüzünde Allah’ın şahitlerisiniz. Sizler yeryüzünde Allah’ın şahitlerisiniz. Sizler yeryüzünde Allah’ın şahitlerisiniz.” buyurdu. (Müslim, Cenaiz, 20)
Sahabe-i Kiram; sıdkı, doğruluğu, dürüstlüğü, takvâsı ve îsâr haleti ile meşhur olmuştur. Kur’ân, Tevrat, İncil ve sevgili ve şefkatli Nebîmiz sallallâhu aleyhi ve sellem, Sahabeyi övmüş ve örnek nesil olarak göstermiştir. Sahabe gibi sözüne güvenilir, takvâlı ve haramlardan kaçan insanların övdüğü ve hayırla andığı kimseler de Cennetlik olabilir.
Bize düşen görev; doğru, güvenilir, imanlı, namazlı ve güzel ahlâklı kimseler olmaktır. Günahlardan, kibirden, kebairden kaçmak ve çok çok hayırlı işlerde bulunmak ve hayırla anılmayı hak etmektir.
İman, İslâm, ihlâs, şükür, Kur’ân ve sünnet üzere kalınız.
(Merhum İbrahim Günaydın’ın vefatından önce gönderdiği yazıları, rahmete vesile olması duasıyla yayınlıyoruz.)