Risale-i Nur’u neden ve nasıl okumalı: Aslında şahsî okumanın öneminden bahsetmek istiyorum.
Her gün düzenli, teenni ile okumamız gerekiyor. Gazete gibi değil müdakkikane okumamız lazım. Üstad Bediüzzaman Hazretleri bakın ne diyor: “Madem nefsim emmaredir. Nefsini ıslah etmeyen, başkasını ıslah edemez. Öyle ise nefsimden başlarım.” 1 Nefse yani kendimize okumamız lazım. Ve Kur’ân’ın ilk emri olan “oku”mayı yapmamız gerekiyor:
‘Hazret-i Cebrâil, ikinci kere Kâinatın Efendisini kucakladı ve sıkıp bıraktıktan sonra yine seslendi:
“Oku!”
Bu sefer Fahr-i Kâinat: “Ben okuma bilmem, söyle ne okuyayım?” dedi.
Bunun üzerine melek, Allah’tan aldığı ve Resûlüne teslim etmeye geldiği Alâk sûresinin ilk ayetlerini başından sonuna kadar okudu:
“Yaratan Rabbinin ismiyle oku. O Rabbin ki, insanı bir kan pıhtısından yarattı. Oku. Rabbin sonsuz kerem sahibidir. O, insana kalemle yazmayı öğretendir.’2
Peki, neyi okuyacağız. İşte tarifi; Rabbimizi bize tarif eden dört bürhan var:
‘Birinci Bürhan: Muhammed aleyhissalâtü vesselâmdır. (Bürhan-ı nâtık) Şu bürhan-ı neyyirimiz Şuâat’ta tenevvür ettiğinden tenvir-i müddeamızda münevver bir mir’attır.
İkinci Bürhan: Kitab-ı kebir ve insan-ı ekber olan kâinattır.
Üçüncü Bürhan: Kitab-ı Mu’cizü’l-Beyan, Kelâm-ı Akdes’tir.
Dördüncü Bürhan: Âlem-i gayb ve şehadetin nokta-i iltisakı ve berzahı ve iki âlemden birbirine gelen seyyaratın mültekası vicdan denilen fıtrat-ı zîşuurdur. Evet, fıtrat, vicdan akla bir penceredir. Tevhidin şuâını neşrederler.3
Kolay değil, kâinat kitabını okumak, esma talimi yapmak. Risale-i Nur’u iyi okuyan bir okuyucu bir eşyaya baktığı zaman en az yirmi esma-i İlâhiye sayması lazım. Zaten kâinata geliş amacımız bu değil mi? Zira, her bir mevcut yaratıcısından haber veriyor. Risale-i Nur size bir bakış açısı kazandıracak. Üstad Bediüzzaman hazretlerine bakın ne kazandırmış. Bu bize kanaat vermeli. Zira kanaate itiraz edilmez:
“Kırk sene ömrümde, otuz sene tahsilimde yalnız dört kelime öğrendim.
Kelimelerden maksat: Mana-yı harfî, mana-yı ismî, niyet, nazardır.”4
Dipnotlar:
1- 21. Söz 1. Makam
2- Buharî, Bedü’l-vahy, 3; Müslim, İman, 252
3- Mesnevî-i Nuriye, s. 267.
4- Mesnevî-i Nuriye, s. 64.