Yakın zamanda AKP’nin gayr-i resmî iktidar ortağı Doğu Perinçek’in Vatan Partisi, dinî cemaatler ve tarikatlara yönelik soruşturmalar, suçlamalar ve baskılar kapsamında Said Nursî’yi ve Nurcuları da her fırsatta hedef almaya başladı.
Bunu yaparken de Fethullah Gülen ile Said Nursî’yi ısrarla aynı karede göstererek Said Nursî’yi Gülen’in ilham kaynağı olarak sunmaya çalıştı.
Yeni Asya Camiası olarak bu konuda 70’li yıllardan beri Gülen hareketinin Nurculuk ile ilgisi olmadığını tekrar ettiğimizi belirtelim. Yeni Asya Gazetesi’nin arşivleri bu söylediklerimizi bütün açıklığı ile ispatlayacaktır.
Vatan Partisi hızını alamamış olmalı ki son saldırısında Said Nursî’nin Vatikan ile mektuplaşmasını, sanki çok büyük bir açık bulmuş gibi ağzına malzeme etmeye çalıştı.
Evet, Vatikan ile bir mektuplaşma vardı. İsterseniz orijinal metne başvurarak o mektuba bakalım:
***
Papalık Makam-ı Âlîsi Kalem-i Mahsusu Başkitabet Dairesi
Numara: 232247
Vatikan, 22 Şubat 1951
Efendim,
İstanbul’daki Papalık Makam-ı Vekâleti vasıtasıyla Zülfikar nâmındaki el yazması nefis eserinizi Papa Hazretlerine takdim ettim.
Bu nâzikâne hürmetinizden son derece mütehassis olduklarını ve sizin üzerinize Cenâb-ı Hakkın lütuflarını temenni eylediklerini tebliğe beni memur ettiklerini arza müsâraat eylerim.
Bu vesile ile derin hürmetlerimi takdim eylerim, efendim.
İmza
Vatikan Başkâtibi
***
Emirdağ Lâhikası’nda geçen bu mektup, Vatikan tarafından 22 Şubat 1951 tarihinde kaleme alınan bir cevap niteliğindedir. Mektuptan anlaşıldığı üzere Bediüzzaman, İstanbul’daki Papalık vasıtasıyla Zülfikar eserini Vatikan’a göndermiş, Vatikan da buna teşekkür mahiyetinde bir cevap yazmıştır.
Peki Zülfikar eseri içerik olarak neyden bahsetmekteydi?
Adını Hz. Ali’nin çift başlı meşhur kılıcı Zülfikar’dan alan bu eser için Bediüzzaman, bir kılıcın maddî savaşı temsil etmesi gibi bu eserin de şüphecilik, materyalizm ve inançsızlığa karşı akıl, mantık ve ilim zemininde manevî bir silah vazifesi gördüğünü vurgulamıştır.
Zülfikar, Risale-i Nur Külliyatı’ndan derlenmiş özel bir mecmuadır. İslâm inancının üç temel esasını, yani nübüvvet, Kur’ân ve haşri aklî ve mantıkî delillerle ispat eden üç risaleden oluşur. Mu’cizât-ı Ahmediye Risalesi (19. Mektup), Hz. Muhammed’in (asm) peygamberliğini ve doğruluğunu mucizeleriyle delillendirir. Mu’cizât-ı Kur’âniye Risalesi (25. Söz), Kur’ân’ın beşer kelamı olamayacağını, doğrudan Allah’ın kelamı olduğunu ortaya koyar. Haşir Risalesi (10. Söz) ise öldükten sonra dirilişin, ahiretin, Cennet ve Cehennemin aklen ve mantıken zorunlu olduğunu gösterir.
Yani Bediüzzaman’ın Papa’ya gönderdiği eser, İslâm’ın temel inanç esaslarını anlatan bir tebliğ eseriydi; içinde gizlenecek hiçbir şey yoktu.
Peki Bediüzzaman Zülfikar eserini neden 1950’li yıllarda Vatikan’a göndermişti?
Dinsizlik cereyanı olarak komünizmin zirvede olduğu ve bütün semavî dinlere savaş açtığı bir dönemde, Lenin ve Troçki için aynı Allah’a inananlar arasında Hristiyan olsun Müslüman olsun fark yoktu. Böyle bir zamanda Bediüzzaman’ın İslâm adına Hristiyan âleme tebliğ amaçlı bir eser göndermesi ve iki dinin komünizm, Leninizm, Troçkizm ve Maoizme karşı ittifak ederek dinsizliğe karşı mücadele etmesi kimleri rahatsız edebilir ki?
Maocu Doğu Perinçek’in ve Vatan Partisi’nin kimler adına hareket ettiği apaçık ortada değil mi? Unutulmamalıdır ki diğer tarafta da komünizm ile Kemalizm ittifak hâlindedir.