"Gerçekten" haber verir 06 Ekim 2008
Anasayfam Yap | Sık Kullanılanlara Ekle | Reklam | Künye | Abone Formu | İletişim
ASYA'NIN BAHTININ MİFTAHI , MEŞVERET ve ŞÛRÂDIR

Eski tarihli sayılar

Görüş, teklif ve
eleştirilerinizi

adresine bekliyoruz.
 

Nimetullah AKAY

Dünyada sürekli tok olmak



Açlıkla nefsimizi terbiye eden Ramazan ayından ayrılmamız daha çok olmadı.

Bir ay boyunca nefsimizin sonu gelmez arzularına bir nebze dahi olsa gem vurmuş, içtiğimiz suların, yediğimiz yiyeceklerin ne kadar büyük birer nimet olduğunun farkına varmıştık. Gönül arzu ederdi ki, şükrümüz ömrümüz boyunca devam etsin. Ancak nefis ve şeytanlar, bizleri savmın o mânevî havasından uzaklaştırmak için ellerinden geleni yapacaklardır. Bizler de, nasıl olsa Rabbimizin bize helâl kıldığı nimetlerdir, diye midelerimizi doya doya doldurmaya devam edeceğiz ne yazık ki...

Oysa mideler doldurulmak için değildir. Doğru olan midenin üçte birini yiyeceklerle, üçte birini de suyla doldurmak, üçte birini de boş bırakıp, midenin rahat görevini yapmasına zemin hazırlamaktır. Bu asrın nefisleri şımartan imkânlarını yerli yerinde kullanmadığımız takdirde, manevî hayatımızı perdeleyen davranışlarımızla nefsimizi şımartacak, yaşamak için yemek yerine, yemek için yaşamayı hayatımıza düstur yapmak zorunda kalacağız.

Nefsimiz çoktan bizi ilzam etmek için işe başladı bile. O nefis şimdi demektedir ki “Dünya âlem ne ile uğraşıyor, sen ne ile uğraşıyorsun. Bırak insanlar Allah’ın yaratmış olduğu nimetlerden doya doya istifade etsinler. Daha önemli şeylerle uğraşmak lâzım. TV’ler her hadiseyi evimize kadar getiriyor. Şöyle bir dünyaya bak, neler neler oluyor. Nazarını onlara çevirsen, okuyucuların da takdirini kazanacaksın.” Nefis böyle diyor, ama akıl ve kalbimiz de bize, madde ile mânânın birlikte zor yürüdüğünü, birisinden birisini tercih etmemiz gerektiğini fısıldamaktadır.

İlk bakışta nefsin ve çevremizdeki insanı dünyaya çeken seslerin etkisi altında kalmamak mümkün değildir. Halbuki gerçekte durum hiç de öyle değildir. Çünkü asıl mesele kendi kendimizi ıslâh etmek ve bize emanet olarak verilen vücut fabrikasının en güzel bir şekilde çalışmasını sağlamaktır. Bize bu mükemmel vücudu veren Rabbimiz, bu makine-i İlâhînin nasıl çalıştırılması gerektiğini de, Habîbi olan Resûl-i Zişan (asm) ile göstermiş, onu bizlere en mükemmel bir nümune-i imtisâl olarak göndermiştir.

Ümmeti olmakla, Rabbimizin en büyük nimetine nâil olduğumuz Peygamberimiz (asm) bizlere her konuda olduğu gibi yeme-içmede de en mükemmel örnektir. Bakınız, fazla yeme hususunda “Rehber-i Ekmel”imiz (asm) ne buyuruyor: “Bizim yanımızda geğirme. Şüphesiz dünyada en çok tok olanlar, ahirette en uzun açlığı çekecek olanlardır.” Ayrıca burada “Acıkmadan sofraya oturma, doymadan kalk” meâlindeki hadis-i şerifi de hatırlamak lâzımdır. Eğer bizler gerçekten, basit gibi görünen yeme meselesinde Sünnet-i Muhammediyeye (asm) göre hareket edebilirsek hem insânî duygularımızın dumura uğramasına engel olacak, hem de hastalıklardan uzak kalma konusunda sıhhatli bir hayat yaşamış olacağız.

İşte Rabbimiz, biz kullarına çok önemli gerçeklerle birlikte, bu ölçüsüz yemek yeme konusundaki gerçekleri hatırlatmak için, bizlere yılda bir ay oruç tutmayı farz kılmıştır. Bir ay boyunca görevimizi aç ve susuz kalmakla yerine getirmekle birlikte, asıl yapmamız gereken bu ayın etkisiyle bir yıl boyunca sünnet dairesinde bir hayat sürdürebilmektir.

Hazır daha tuttuğumuz orucun üzerimizde etkisi duruyorken yapmamız gereken, bu ayda elde ettiğimiz mânevî atmosferden hiç ayrılmamak için söz vermektir. Çünkü bir dahaki Ramazana ulaşma konusunda hiçbirimizin elinde bir garanti bulunmamaktadır. Aklı başında olan mü’min, yılın bütün aylarını Ramazan olarak bilecek ve hayatına her zaman iman hakikatlerini hakim kılacaktır.

Dünyanın dünyaya bakan hiçbir yönünün kalbin alâkasına değmediğini bilmemize rağmen, kendimizi dünyanın bu fani alâkalarından kurtaramıyorsak, bu demektir ki önemli bir problemle karşı karşıyayız. İmanı kurtarmak ve imanla kabre girmek kadar ehemmiyetli bir meselenin olmadığını çok iyi bilmemize rağmen neden kendimizi fena ve fani hadiselerin akıntısına bırakalım ki? Bunun akıl kârı olmadığını ve büyük bir kayıp olduğunu söyleyebiliyorsak, gereğini de yapmamız gerekir...

06.10.2008

E-Posta: akay.n@hotmail.com


 
Sayfa Başı  Yazıcıya uyarla  Arkadaşıma gönder  Geri


Önceki Yazıları

  (29.09.2008) - Bir Ramazan ayına daha veda ederken

  (22.09.2008) - Şükürsüzlük çok büyük bir kayıptır

 
GAZETE 1.SAYFA

Bütün yazılar

YAZARLAR

  Abdil YILDIRIM

  Ahmet ARICAN

  Ahmet DURSUN

  Ahmet ÖZDEMİR

  Ali FERŞADOĞLU

  Ali OKTAY

  Atike ÖZER

  Cevat ÇAKIR

  Cevher İLHAN

  Davut ŞAHİN

  Elmira AKHMETOVA

  Fahri UTKAN

  Faruk ÇAKIR

  Fatma Nur ZENGİN

  Habib FİDAN

  Hakan YALMAN

  Halil USLU

  Hasan GÜNEŞ

  Hasan YÜKSELTEN

  Hüseyin EREN

  Hüseyin GÜLTEKİN

  Kadir AKBAŞ

  Kazım GÜLEÇYÜZ

  Kemal BENEK

  M. Ali KAYA

  M. Latif SALİHOĞLU

  Mehmet C. GÖKÇE

  Mehmet KAPLAN

  Mehmet KARA

  Meryem TORTUK

  Mikail YAPRAK

  Murat ÇETİN

  Mustafa ÖZCAN

  Nejat EREN

  Nimetullah AKAY

  Osman GÖKMEN

  Raşit YÜCEL

  Rifat OKYAY

  Robert MİRANDA

  Ruhan ASYA

  S. Bahattin YAŞAR

  Saadet BAYRİ

  Saadet TOPUZ

  Sami CEBECİ

  Selim GÜNDÜZALP

  Semra ULAŞ

  Suna DURMAZ

  Süleyman KÖSMENE

  Vehbi HORASANLI

  Yasemin GÜLEÇYÜZ

  Yeni Asyadan Size

  Zafer AKGÜL

  Ümit KIZILTEPE

  İslam YAŞAR

  İsmail BERK

  İsmail TEZER

  Şaban DÖĞEN

  Şükrü BULUT

Sitemizle ilgili görüş ve önerileriniz için adresimiz:
Yeni Asya Gazetesi Gülbahar Cd. Günay Sk. No.4 Güneşli-İSTANBUL T:0212 655 88 59 F:0212 515 67 62 | © Copyright YeniAsya 2008.Tüm hakları Saklıdır