Click Here!
      "Gerçekten" haber verir 29 Mayıs 2007

Eski tarihli sayılar

Görüş, teklif ve
eleştirilerinizi
okurhatti@yeniasya.com.tr
adresine bekliyoruz.
 

Nimetullah AKAY

Kendimize geldiğimiz anlar



Duygularımızın hayatımız üzerindeki etkileri her an değişebilmektedir. Öyle ki, her an ayrı duygular yaşamaktayız. Düşüncelerimizle bazen huzuru bulmakta, bazen de sıkıntıların cenderesinde sıkışıp kalmaktayız. Güzellikleri düşündüğümüz zaman hayatımız renklenmekte, böyle zamanlarda yaşantımızdan lezzet almakta, cennet hayatının küçük bir misâlini yaşayabilmekteyiz.

Dünya hayatımızda önemli problemlerle karşı karşıya olduğumuzu unutmamamız gerekir. Gerekli olanı az hatırlama, gereksiz olanların kuru gürültüsü içinde hayat sürme hastalığı maddî-manevî olarak dünyamıza problemler katmaktadır.

Dünyanın bizi uzak diyarlara götüren hatırlamalarından sıyrılıp zaman zaman kendimize gelmemiz gerekir. İç dünyamızı bize unutturan dış faktörleri aştığımız takdirde kendimize yönelebilmekteyiz. Aksi takdirde başıboş bir vaziyette ortalıkta dolaşmaktan öteye gidecek mecalimiz olmamaktadır. Bu sebeple vücut mâkinamızın Sanatkârı, uzaklarda beyhûde dolaşan nazarımızı kendimize çevirmemiz için bazı kural ve kaideler koymuştur.

Kural bir: Her şeyden önce bizi yaratan bir kudretin varlığına inanacağız ve bu Kudretin bizi başıboş bırakmadığını, bu dünyada hayatımıza tatbik etmemiz için bazı hükümler ortaya koyduğunu kabul edeceğiz.

Kural iki: Günde beş vakit Yaratıcımızı bize hatırlatacak ibadetlerimizi ihmal etmeyeceğiz. Namaz ibadetiyle dünyanın geçici meseleleriyle sersemleşen ruhumuzu dinlendireceğiz. Böylece hayatın bu dünyadan ibaret olmadığını ve duygularımızın sadece bu dünyada harcanmak için bize verilmediğini hatırlamış olacağız.

Başka çok kurallar zikredilebilmekle birlikte bu iki kuralı yeterli görüyor, aslında bu iki kuralı yerine getirdiğimiz zaman ister istemez diğer kurallara da uymak zorunda kalacağımızı düşünüyorum.

Bizler dünya problemleri içinde boğulmadan dünyaya çalışmalıyız. Dünyanın asıl maksat olmadığını, onun bir vasıtadan başka bir şey olmadığını kabul etmek zorundayız. Dünyanın asıl hayata kavuşabilmek için bir atlama taşı hükmünde olduğunu unutmamamız gerekir. Dünya bir misafirhanedir ve biz misafirler burada az bir müddet kalacağız.

Dünya ebedî saadetin kazanılacağı bir mekteptir. Burada derse çalışmak ve sınıfı geçip diplomayı başarıyla almak gerekir. Diploma bizim için berat yani kurtuluş vesikası olacaktır. Aksi takdirde ruhumuzun, manevî duygularımızın huzur bulacağı iklimlere kavuşabilmemiz mümkün olmayacaktır.

Şöyle biraz düşünürsek, dünya meseleleri içinde duygularımızın ne kadar sıkıştığını anlarız. Ve anlarız ki, dünyayı geri plana ittiğimiz zaman ancak kendimize gelebiliyoruz. Ne kadar Rabbimizi düşünürsek o kadar huzuru bulabilmekteyiz. Ancak bunu başarabilmenin de kolay olmadığını kabul etmek zorundayız.

Zor durumda olduğumuz için müşfik bir yol gösterici, bir rehber bize gönderildi. İşimizin zor olduğunu bilen bu müşfik Efendimiz (asm) hep “Ümmetî, ümmetî” diyerek bizim için endişelerini dile getirmiş, Rabb-i Rahimine, kurtuluşumuz için yalvarmıştır.

Ama gaflet dünyamızı karartmış ve asıl hatırlamamız gerekenleri az düşünüyoruz. Bizi düşünenleri, bizi bizden daha fazla sevenleri, kurtuluşumuz için çırpınanları az hatırlıyor, şeytanların aldanmalarına kanacak kadar insanlığımızı unutuyoruz.

Dünya karanlıklarından ancak iman aydınlığıyla çıkabiliriz. Dünya için din feda edilirse telâfisi mümkün olmayan olumsuz sonuçlar meydana gelecektir bizim için. Heva ve heveslerimizle yaşamaya devam edersek karanlık perdeleri aralamamız mümkün olmayacaktır. Karanlıklara mahkûm etmeyelim kendimizi. Geliniz iman aydınlıklarını dünyamızda hakim kılmayı engelleyen gaflet karanlıklarıyla mücadelemize devam edelim.

Kural bir ve ikiyi hiç ihmal etmeden hayatımıza geçirmeliyiz. Gereğini tam olarak yapmalıyız bu kuralların... Hiç unutmamalıyız, bizi hep murakebe altında tutan Rabbimizi... Zihnimizdeki müzahrefâtı kuvvetli iman esintileriyle temizleyelim ki acılarımız dinsin.

Dünyanın hiçbir değeri imanı elde etmek kadar değerli değildir. Bunu firavunlaşan nefsimize kabul ettirmediğimiz takdirde aldanmışlığın en acısını yaşamaktan kendimizi kurtaramayacağız şüphesiz...

29.05.2007

E-Posta: akay@yeniasya.com.tr


 
Sayfa Başı  Yazıcıya uyarla  Arkadaşıma gönder  Geri


Önceki Yazıları

  (28.05.2007) - Duruşumuz nasıl?

  (22.05.2007) - İslâmın şefkatli sinesi

  (21.05.2007) - Bîtaraf olamayız

  (15.05.2007) - Siyaset her şey değildir

  (14.05.2007) - Siyaset

  (08.05.2007) - Kafamızdaki bilgi kirliliği

  (07.05.2007) - Düşüncelerin ifade edilmesi

  (01.05.2007) - Bilmek ve yaşamak

  (30.04.2007) - Günahta devam niyetine musamaha olur mu?

  (24.04.2007) - Karanlıkların ötesi

 

Bütün yazılar

YAZARLAR

  Abdil YILDIRIM

  Abdurrahman ŞEN

  Ali FERŞADOĞLU

  Ali OKTAY

  Cevat ÇAKIR

  Cevher İLHAN

  Davut ŞAHİN

  Faruk ÇAKIR

  Gökçe OK

  Habib FİDAN

  Hakan YALMAN

  Halil USLU

  Hasan GÜNEŞ

  Hasan YÜKSELTEN

  Hülya KARTAL

  Hüseyin EREN

  Hüseyin GÜLTEKİN

  Hüseyin YILMAZ

  Kazım GÜLEÇYÜZ

  M. Ali KAYA

  M. Latif SALİHOĞLU

  Mahmut NEDİM

  Mehmet KARA

  Meryem TORTUK

  Mikail YAPRAK

  Murat ÇETİN

  Murat ÇİFTKAYA

  Mustafa ÖZCAN

  Nejat EREN

  Nimetullah AKAY

  Raşit YÜCEL

  S. Bahattin YAŞAR

  Saadet Bayri FİDAN

  Sami CEBECİ

  Sena DEMİR

  Serdar MURAT

  Suna DURMAZ

  Süleyman KÖSMENE

  Vehbi HORASANLI

  Yasemin GÜLEÇYÜZ

  Yasemin Uçal ABDULLAH

  Yeni Asyadan Size

  Zafer AKGÜL

  Zeynep GÜVENÇ

  İslam YAŞAR

  İsmail BERK

  Şaban DÖĞEN


 Son Dakika Haberleri
Kadın ve Aile Dergisi Çocuk Dergisi Gençlik Dergisi Fikir Dergisi
Ana Sayfa | Dünya | Haberler | Görüş | Lahika | Basından Seçmeler | Yazarlar
Copyright YeniAsya 2004