26 Mayıs 2009 ASYA'NIN BAHTININ MİFTAHI , MEŞVERET VE ŞÛRÂDIR İletişim Künye Abonelik Reklam Bugünkü YeniAsya!

Eski tarihli sayılar

Günün Karikatürü
Dergilerimiz

Fatma Nur ZENGİN

Fişavi’nin fıstıkçılarına ve Kahire’ye dair….


A+ | A-

Kahire’nin dar sokaklarını, çıkmazlarını, taksilerini, trafiğini, ekmeğini, egzoz dumanını, kiliselerini, camilerini yazdım. Khan el Halilî’yi, piramitleri yazdım. Bugün, Fişavi kafede otururken, gözlerim renklerin içinde yanıp dönerken, yüreğim atmosferde yanıp sönerken, her karesini fotoğraflamak istediğim bu mekâna dair, yazmadığım daha çok şey olduğunun farkına vardım.

Nargileyi, naneli çayı, içinde nar taneleri olan mango suyunu yazmış olabilirim. Yüzlerce sayfalık desen kataloğunu ezbere bilen ve istediğiniz desene bir kere bakarak, kataloğu kapatıp çantasına koyduktan hemen sonra, o deseni elinize çizen kınacı teyzelerden bahsetmiş olabilirim. Fişavi’nin en az 150 yıllık devâsâ ve en az yüz elli yıldır silinmemiş aynalarına değinmiş olabilirim. Bu silinmemiş aynaların, en az turistleri rahatsız ettiğini, çünkü gizliden gizliye çekilen bir düzensizlik ve en az seviyedeki mükemmeliyet arayışlarını burada sona erdirdiklerini gözlerinden okuduğumu, en çok orada turist olduğumu söylemiş olabilirim.

Ama, belki de masanıza gelip ud çalmasını isteyip istemediğinizi soran adamdan, ilginç firavunik desenli, çok düşük kalitedeki cüzdanları bıkıp usanmadan size satmak isteyen gençten hiç bahsetmemişimdir. Poşetin içinde taşıdığı fıstıktan bir avuç çıkarıp, siz hiç istemeden masanıza bırakan ve ikinci bir tur attığında, sanki o bir avucun içinde, kaç tane fıstık olduğunu biliyormuş gibi, eğer koyduğu fıstık yenmişse parasını isteyen; eğer yenmemişse, sessizce o bir avuç fıstığı alıp çantasına geri koyan teyzeyi hiç bu satırlara misafir etmemişimdir. Tek eliyle belinden sıkıca kavradığı, fakat yürüdükçe bir o tarafa, bir bu tarafa doğru eğilen, yalın ayaklı küçücük çocuğuyla gezip, her masaya kâğıt mendil bırakan genç anneyi yazmamışımdır belki. Belki “Filistin’i seviyorum” rozetlerini kendisine 3-4 büyük beden gelen tişörtünün her tarafına iğnelemiş ve ekmek parasını bekleyen o ufaklıktan hiç bahsetmemişimdir.

Bir gün turist olup, başka gün buralı olarak gözlemlediğim bu şehirde, bu sıralar kendimi daha çok turist gibi hissediyorum. Sanırım turist olmak en kolayıma giden şey. Ve ben de kolaya kaçıyorum. İnsan kendisine turist nazarıyla baktığı zaman, aslında her gün gördüğü şeylere daha farklı bir bakış açısı kazanıyor. Sanki olan herşey, bir kere daha şaşırtıyor sizleri. Aslında üç yıldır ulaşımımı taksi ile sağladığım bu şehirde, son bir aydır metroya biniyor olmak da bana farklı bir bakış açısı getirdi. Taksiye binildiğinde bile Bursa’da belediye otobüsüne verilen ücretten daha düşük bir ücret vermenin mümkün olduğu bu ülkede, daha da ucuza yaşayarak, fazlasıyla birikim yapmak isteyen turistler gibi, o metronun içinde fazlasıyla sırıtıp göze battığımı biliyorum. Onlarca gözü her seferinde üzerimde hissetmek biraz rahatsız etse de, Kahire’nin farklı yüzünü tanıyor ve farklı alışkanlıkları keşfediyor olmak, bu işe biraz değişiklik katıyor. Maddî imkânsızlık içinde olanların, tahmin ettiğimden çok çok fazla olduğunu, sağlıksız beslenen çocuk sayısının korkunç derecede olduğunu, baş örtmenin tamamen gelenek, hatta gelenekten de öte, saçları taramaya üşenmekten kaynaklandığını, dinî değerlere duyulan saygı açısından Türkler ve Mısırlılar arasında mevcut uçurum gibi farkı bu trenlerde gözlemliyorum.

Kapımın önünde sayısız ve rengârenk mini Cooper ve son model BMW’ler satan oto galerisini, evimin önüne park eden, sarı, siyah renklerde ve değişik modellerdeki Hummer ‘ları, evimin civarındaki lüks kafe ve restaurantlarda oturan ve hemen hemen her gün gördüğüm, Türkiye’dekinden, hatta Avrupa’dan pek farklı olmayan yaşam standardındaki gençleri her gün göre göre, Mısır’ın gerçeklerini de biraz farklı algılamışım. Aslında doğru olan birşey var, o da buradaki “zengin” grubuna giren insanların –ki bu ülkede hâlâ Ortaçağ İngiltere’sindeki gibi bir sınıf sisteminin devam ettiğini de göz önünde bulundurmak lâzım– Türkiye’dekilerine kıyasla çok daha zengin ve fazlasıyla müsrif olduğu bir gerçek. Belki bunun, yani benim bu gözlemimin bir nedeni de, Türkiye’den gelmiş biri olarak, burada çok daha yüksek bir standartta yaşıyor olmaktan kaynaklanıyor. Bu insanları çok daha fazla görüyorsunuz. Yine de, sadece bir çift ayakkabı alabilmek için Paris’e hafta sonu alışveriş seyahatine gidenleri, çantasındaki paranın hesabını bilmeyenleri, madenî para harcama kültürü olmadığından, Avrupa’ya gittiği zaman her 1 euroluk alışverişinde, 10 Euro bozdurup, aldığı para üstünü çantasına atan ve Mısır’a dönerken, çantasındaki 300 euroluk madenî parayı tümlemek için bankaya giden 13-14 yaşındaki çocukların ve bunlara bu rahatlığı veren ailelerin olduğu bir ülke burası.

Bir günü iyi, bir günü kötü diyorum bazen Mısır için. Ama doğru gözlemlendiğinde, aslında Mısır’da her gün aynı. Bir günü iyi, diğeri kötü olan ise bizleriz. Bir gün, herşeyi boş verip, olumsuzluklara gözlerimizi kapatıyoruz ve dünyanın en güzel ülkesinde, en iyi şartlarda yaşadığımızı hissediyoruz. En çok o günlerde, “Acaba hep Mısır’da mı yaşasam?” diyorum.

Diğer gün ise; artık canımıza “tak” eden eşitsizlikler, sınıf ayrımcılıkları, sefaletle sefahatin aynı caddede görülebildiği bir ülke, artık dayanılmaz hale geliyor. En çok, o günler buradan taşınmaya gönüllü oluyorum.

26.05.2009

E-Posta: nurzengin@gmail.com


 
Sayfa Başı  Yazıcıya uyarla  Arkadaşıma gönder  Geri


Önceki Yazıları

  (12.05.2009) - Annem ve yeşil erik

  (05.05.2009) - Akrepsiz, yelkovansız ülke

  (28.04.2009) - Festivallerin içinden...

  (14.04.2009) - İstanbul’u sevmezse gönül, aşkı ne anlar?

  (07.04.2009) - Sigaranın dumanı

  (31.03.2009) - Alkol almadan da sosyalleşebilmek...

  (17.03.2009) - iki farklı sergi

  (10.03.2009) - “Norveç’te bu kadar çok dağ olduğunu daha önce fark etmemiştim!”

  (03.03.2009) - Slovenya düşleri

  (24.02.2009) - Kahire, metin ol...

Bütün yazılar

YAZARLAR

  Abdil YILDIRIM

  Abdullah ERAÇIKBAŞ

  Ahmet ARICAN

  Ahmet DURSUN

  Ahmet ÖZDEMİR

  Ali FERŞADOĞLU

  Ali OKTAY

  Atike ÖZER

  Cevat ÇAKIR

  Cevher İLHAN

  Elmira AKHMETOVA

  Fahri UTKAN

  Faruk ÇAKIR

  Fatma Nur ZENGİN

  Gökçe OK

  Gültekin AVCI

  H. Hüseyin KEMAL

  H. İbrahim CAN

  Habib FİDAN

  Hakan YALMAN

  Halil USLU

  Hasan GÜNEŞ

  Hasan YÜKSELTEN

  Hüseyin EREN

  Hüseyin GÜLTEKİN

  Kadir AKBAŞ

  Kazım GÜLEÇYÜZ

  M. Ali KAYA

  M. Latif SALİHOĞLU

  Mehmet C. GÖKÇE

  Mehmet KAPLAN

  Mehmet KARA

  Mehtap YILDIRIM

  Meryem TORTUK

  Mikail YAPRAK

  Murat ÇETİN

  Nejat EREN

  Nimetullah AKAY

  Osman GÖKMEN

  Osman ZENGİN

  Raşit YÜCEL

  Recep TAŞCI

  Rifat OKYAY

  Robert MİRANDA

  Ruhan ASYA

  S. Bahattin YAŞAR

  Saadet BAYRİ

  Saadet TOPUZ

  Said HAFIZOĞLU

  Sami CEBECİ

  Selim GÜNDÜZALP

  Semra ULAŞ

  Suna DURMAZ

  Süleyman KÖSMENE

  Umut YAVUZ

  Vehbi HORASANLI

  Yasemin GÜLEÇYÜZ

  Yeni Asyadan Size

  Zafer AKGÜL

  Ümit KIZILTEPE

  İbrahim KAYGUSUZ

  İslam YAŞAR

  İsmail BERK

  İsmail TEZER

  Şaban DÖĞEN

  Şükrü BULUT

Hava Durumu
Yeni Asya Gazetesi, Yeni Asya Medya Grubu Yayın Organıdır.
Kurumsal Linkler: Risale-i Nur Kongresi - Bediüzzaman Haftası - Risale-i Nur Enstitüsü - Yeni Asya Vakfı - Demokrasi100 - Yeni Asya Gazetesi - YASEM - Bizim Radyo
Sentez Haber - Yeni Asya Neşriyat - Yeni Asya Takvim - Köprü Dergisi - Bizim Aile - Can Kardeş - Genç Yaklaşım - Yeni Asya 40. Yıl
Reklam Linkleri: Risale Yorum- Risale Çocuk- Yemek Tarifleri - Euro Nur - Fıkıh İnfo- Satılık Tekne- Cevşen - Yeni Asya Barla - Makdis