Click Here!
      "Gerçekten" haber verir 27 Nisan 2007

Eski tarihli sayılar

Görüş, teklif ve
eleştirilerinizi
okurhatti@yeniasya.com.tr
adresine bekliyoruz.
 

Halil USLU

Verdiğin ne, aldığın ne?



23 Nisan’a bir vatandaş ve bir araştırmacı gözü ile bakarken, ortadaki tabloları görünce kıyas etmeden geçemiyor ve hafızada, satırlarda, salonlarda haklı olarak ve bilerek sualler soruyoruz: “Verdiğin ne? Aldığın ne?” Türkiye nüfusunun yüzde yetmişi dinamik ve genç. Özellikle 12 ilâ 20 yaş arasındaki gençler, nüfusun yüzde kırkını teşkil etmektedirler. Sadece üniversite, lise ve ilköğretime kadar okuyan öğrenciler açık öğretimle birlikte 20 milyona dayanıyor. Bu rakamlar önümüzdeki yıllarda daha da artacaktır, yüzde 1,5 ve 2 civarlarında...

Şimdi önümüzdeki bu tabloya Türkiye bazında bakalım neler oldu? 2006 ve 2007 yılında biraz acı ve korkunç. Fakat bunları görmeden, sorduğumuz sualin mânâsı anlaşılmaz. Zaten suâllerimize muhatap olanların çoğu vermiyor. Nasıl verecek? Tablolar ortada, ancak vicdan ehli ve ebeveynler vermektedirler. Zira ateş düştüğü yeri yakar. Gençliğin ilk eğitim yuvası ebeveyn şefkatinin hâkim olduğu tecrübeli, vatanperver evdir ve aile ortamıdır. “Ağlarsa anam ağlar” boşa denilmemiş. Biz de, sel haline gelen gözyaşlarını silmek için ve gerçeği bulmak için, bu makaleyi bu günde yazıyoruz.

Bundan önceki hükümetlerin Sağlık Bakanlığının ve yine bir sağlık kuruluşunun Türkiye’mizdeki okullarda okuyan Lise 2. sınıf 18.500 kız ve erkek talebe üzerinden yaptığı ankette; 18.500, 18 yaş altı talebelerden yüzde 22’si sigara içmekte, yüzde 17’si alkol kullanmakta, yüzde 4 civarı uyuşturucu kullanmakta olduğu tesbit edilmiştir. Türkiye’de 70 bin ilköğretim-lise dengi okulda okuyan 15 milyonu aşkın talebe, bu yüzdelere vurulduğunda, gençlerimizin ateş çemberi içinde olduğu ortaya çıkmaktadır.

2007’de Millî Eğitim Bakanı Hüseyin Çelik açıklıyor: “Türkiye’de 2006 itibarıyla okullarda günde ortalama 21 olay yargıya ve disipline intikal etmiş.” TBMM komisyonu üyelerinin basına yaptıkları açıklamaya göre; 70 bin lise ve dengi okulda, üniversiteler hariç, 18 bin öğrenci ateşli silâhlardan disipline sevk edilmiş ve yargıya intikal ettirilmişler. İçişleri Bakanlığı ve Em. Gnl. Md.ğü, 2006 yılı raporunda açıklıyor: “Türkiye’de her 39 saniyede bir suç işlenmiş.” Futbol maçlarına iştirak edenlerin kısm-ı azamı gençler. Ankara’da bir futbol maçı sonrasındaki kavga ayırımında polislerin binek atlarına taş atan gençler, bazı atların gözünü kör etmişler, bununla da bitmiyor.

Türkiye’de 524 cezaevinin, çıkan aflarla iniş çıkış yapan 70 bin kişilik mahkûmlar ordusunun yüzde 85’i genç. Dağa çıkanların yüzde 95’i genç. Yine resmî açıklamalara göre Türkiye’de 40 bin sokak çocuğu, sokaklarda, kale diplerinde yatan binlerce çocuk. Ayrıca 96 çocuk yurdunda kalan 10 bini aşkın çocuğun üzerinde işlenen ahlâksız ve vicdansız olaylar, yazılı ve görsel basında avazları dünyaları tuttu. Sırf aile içi şiddetten son 5 yılda 1300 kız ve kadın evlerinde öldürüldü.... Ve saymakla bitmeyen vahşet tabloları... Bunlara karayollarındaki, dehşeti Aksaray yolundaki keşmekeşi ilave edersek kitaplar olur. Bu ne vurdumduymazlık...

Netice olarak görülüyor ki, gençliğimizin bünyesinde vitamin eksikliği vardır ve bu vitamin istenen düzeyde verilmemiştir. 10 milyon ton ekmeğin yenildiği, A-B-C vitaminlerinin verildiği 73 milyonluk Türkiye’de; iman, şefkat, sevgi, muhabbet ve emsâli manevî değerler vitamini verilmemiştir. Verilse de, gerçek düzeyde ve anlamda değildir ve azdır. Eğer olsaydı 2007 23 Nisan’ında önümüze çıkan tablo, bu olmamalıydı. Armağandan bahsediyorlar. Armağanlar farklı. Hangi armağan? Nasıl armağan? 600 bin öğretmen ve 70 bin üniversite öğretim üyesinden ve MEB şûrâlarından çareler üretilmeliydi. Onun için diyorum “Verdiğin ne, aldığın ne?”

Bütün bunlara rağmen bunları kınayan ve nefretle, hayretle izleyen vatanperver milyonlarca genç var. İşte Türkiye’nin bel kemikleri ve geleceğin sahipleri... İmanlı, inançlı, nurlu, şefkatli ve herkesi kucaklayan nesl-i cedid... Ümidimiz onlar. Anketler yapmak lâzım onlarla, sormak lâzım onlara: “Siz ve sizler gıdayı nereden alıyorsunuz ki, bu kadar münevversiniz?”

27.04.2007

E-Posta: haliluslu1951@mynet.com


 
Sayfa Başı  Yazıcıya uyarla  Arkadaşıma gönder  Geri


Önceki Yazıları

  (20.04.2007) - Gemlik'te görkemli gece

  (13.04.2007) - Tokat ilinde sevgi

  (16.02.2007) - Neden Adalet Partisi?

  (09.02.2007) - Nur mesleğinin istinad duvarları

  (02.02.2007) - Barış ve masum insanlar

  (26.01.2007) - Milliyetimiz bir vücuttur

  (19.01.2007) - Zeytin ve kasem-i Kur'âniye

  (12.01.2007) - 24 kara nokta

  (05.01.2007) - Kelime-i şehadet, hakkıdır

  (29.12.2006) - Erdemli - Mersin durağı

 

Bütün yazılar

YAZARLAR

  Abdil YILDIRIM

  Abdurrahman ŞEN

  Ali FERŞADOĞLU

  Ali OKTAY

  Cevat ÇAKIR

  Cevher İLHAN

  Davut ŞAHİN

  Faruk ÇAKIR

  Gökçe OK

  Habib FİDAN

  Hakan YALMAN

  Halil USLU

  Hasan GÜNEŞ

  Hasan YÜKSELTEN

  Hülya KARTAL

  Hüseyin EREN

  Hüseyin GÜLTEKİN

  Hüseyin YILMAZ

  Kazım GÜLEÇYÜZ

  M. Ali KAYA

  M. Latif SALİHOĞLU

  Mahmut NEDİM

  Mehmet KARA

  Meryem TORTUK

  Metin KARABAŞOĞLU

  Mikail YAPRAK

  Murat ÇETİN

  Murat ÇİFTKAYA

  Mustafa ÖZCAN

  Nejat EREN

  Nimetullah AKAY

  Raşit YÜCEL

  S. Bahattin YAŞAR

  Saadet Bayri FİDAN

  Sami CEBECİ

  Sena DEMİR

  Serdar MURAT

  Suna DURMAZ

  Süleyman KÖSMENE

  Vehbi HORASANLI

  Yasemin GÜLEÇYÜZ

  Yasemin Uçal ABDULLAH

  Yeni Asyadan Size

  Zafer AKGÜL

  Zeynep GÜVENÇ

  Ümit ŞİMŞEK

  İslam YAŞAR

  İsmail BERK

  Şaban DÖĞEN


 Son Dakika Haberleri
Kadın ve Aile Dergisi Çocuk Dergisi Gençlik Dergisi Fikir Dergisi
Ana Sayfa | Dünya | Haberler | Görüş | Lahika | Basından Seçmeler | Yazarlar
Copyright YeniAsya 2004