Click Here!
      "Gerçekten" haber verir 20 Temmuz 2007

Eski tarihli sayılar

Görüş, teklif ve
eleştirilerinizi
okurhatti@yeniasya.com.tr
adresine bekliyoruz.
 

Halil USLU

Son şahitlerden iki aziz zat (1)



Bundan bir hafta önce, büyük İslâm mütefekkiri Bediüzzaman Said Nursî Hazretlerinin önemli iki talebesi, aynı günde vefat ettiler ve Cuma namazına müteakip birisi Konya’da, diğeri Van’da ebedî yolculuğuna, kılınan cenaze namazlarıyla uğurlandı. Her iki zâtı da yakînen tanırım, çok sohbetlerim olmuştur. Bu önemli iki zatın vefatı, hem üç ayların mukaddemesinde olması ve hem de 22 Temmuz 2007’deki genel milletvekili seçimleri öncesi olması ve aynı günde vefatları beni derinden ‘acabalara’ götürdü. Çünkü geçmişte başta Hz. Bediüzzaman’ın vefatı ve akabinde her büyük ağabeylerin vefatı akabinde Türkiye’de bazı nâhoş siyasî hadiseler cereyan etti. İnşaallah bu zatların vefatları, üstümüze gelecek arzî, siyasî ve semavî felâketlere set olur.

Bugünkü makalemde adı Kemal olan fakat 1952 Ramazan’ında Hz. Bediüzzaman’ı ilk ziyaretinde Hz. Üstad’ın “Senin ismin Kâmildir” dediği ve öyle kalan Kâmil Acar Ağabey ile satırları dolduracağım. Gelecek hafta ise, ayrı bir mümtaz şahsiyet olan Mustafa Cahit Türkmenoğlu Ağabey ile makalemiz dolacak ve taşacak. Niye taşacak? Çünkü bu zatlar birer deryadır, bunları makaleye sığdırmamız mümkün değildir. Mevhibe-i Rabbaniyeye mazhar olan ve mânen istihdam olan bu zatlar, kalemlerle ifade edilmez.

Her iki zatın vefatıyla derin teessürâta girdim, fakat âyet ve hadislerle birden kendime geldim, gözyaşlarımı sildim ve duâlara başladım. Konya’da merhum Türkmenoğlu Ağabeyin cenaze namazına katıldım. Fakat hem hemşehrim, hem de bizde çok emeği olan merhum Kâmil Acar Ağabeyin Van’da kılınan cenaze namazına katılamadım. Fakat dakika dakika İsmail Öngel kardeşimden telefonla gelişmeleri alıyordum.

Kâmil Acar Ağabeyle ilk tanışmamız 1974 yılında olmuştu. Kendilerini dinlerken “Gel, mütevazilik yapma, bu hatıraları kaleme alalım, sen söyle, ben yazacağım, Son Şahitler kitabında numune-i imtisâl olsun, genç nesle örnek olsun, vs.” dedim. Hz. Bediüzzaman’a yaptığı 5 ziyaretini, 1977 yılında Van dershanesinde anlattı ve müştereken kendi üslûbumuzla kaleme aldık. Daha sonra Necmeddin Şahiner kardeşimize gönderdik, çünkü o tarihte ne kadar hatırât toplasak ve ne kadar mülâkat yapsak Yeni Asya adına hep kendisine gönderirdim. Çünkü benim kitap basmak gibi bir niyetim yoktu. Yoksa arkadaşlarım bilirler, bu hizmet selinde yalnız Son Şahitler için 3-4 cilt olurdu. Her neyse bunda da bir hikmet var...

Aslen Van-Çaldıranlı olan merhum Kâmil Acar, Hz. Bediüzzaman’ı ziyaretinden sonra, kabına sığmamıştı ve yerinde durmuyordu, bir mânâda Hz. Bediüzzaman’ın Van bölgesindeki gizli postacısı idi. İran ülkesine Risâle-i Nurları götüren ve oradaki zatlara takdim eden ve taşıyan bir korkusuz kahramandı. O, bulunduğu bölgenin şakrak bülbülü ve bir istişare kaynağıydı. Tâ Adilcevaz’ın Koçeri köyünden kara kışta Nevruz Ağabeyler suâl sormaya gelirlerdi. Bir terzi olmasına rağmen Hz. Bediüzzaman onu istihdam etmişti. İnsana değer vermek, etiketlerde boğulmamak ne müstesna bir hazine. Daha geniş malûmat, Son Şahitler’in 2. cildinin 249-257. sahifelerinde.

Geçmiş dönemlerde Van bölgesinde çok hatıralarım var. Bir gün Van’ın şirin ilçesi Edremit’te Selahaddin Uçar’ın bağında merhum Kâmil Acar’ın da bulunduğu çok geniş bir toplulukta Muradiyeli ismi bende mahfuz eğitimci bir kardeşimiz, herkesin içinde Kâmil Ağabeyi tenkit etti. Kâmil Ağabey adına ben konuştum ve kibar bir üslûpla dedik ki: “Kâmil Ağabey bir istikrar ve sadakat abidesidir. Yıllarca bu dâvânın isimsiz hizmetkârlarından ve Bediüzzaman Hazretlerinin bu bölgede postacılığını yapmış, dünyaya meydan okumuş, bütün yoksulluklara ve zorluklara rağmen azminden, şevkinden hiçbir şey kaybetmemiş. Bu itibarla haddini bil, özür dile, elini öp ve ‘Acaba biz de 30-40 yıl bu şartlarda sebat edecek miyiz?’ diye düşün.” O da kalktı, elini öptü, özür diledi…

Makaleye sığmaz demiştim, nasıl sığsın? Muradiye depreminde ailesini ve üç evlâdını kaybetmesi ve İzmit’e göç etmesi ve çileli bir hayat. Fakat o sadakatinden, şevkinden hiç kaybetmedi. Hayattaki akrabalarına taziyetlerimi sunuyorum. Ruhu ebeden şâd olsun.

20.07.2007

E-Posta: haliluslu1951@mynet.com


 
Sayfa Başı  Yazıcıya uyarla  Arkadaşıma gönder  Geri


Önceki Yazıları

  (13.07.2007) - Kırşehir de çok renkli geçti

  (06.07.2007) - Trabzon'dan Çukurova'ya

  (29.06.2007) - Trabzon da bir değer

  (22.06.2007) - Seyyid Harun diyarında sevgi

  (15.06.2007) - 40 yıl sonra

  (01.06.2007) - 27 Mayıs ve Demokrat Parti

  (25.05.2007) - Kızılalan Yaylası

  (18.05.2007) - Din umumun malıdır

  (11.05.2007) - Vakıfların zarureti

  (04.05.2007) - Sevgi şelâlesi ve muhabbet meşalesi

 

Bütün yazılar

YAZARLAR

  Abdil YILDIRIM

  Abdurrahman ŞEN

  Ali FERŞADOĞLU

  Ali OKTAY

  Cevat ÇAKIR

  Cevher İLHAN

  Davut ŞAHİN

  Faruk ÇAKIR

  Gökçe OK

  Habib FİDAN

  Hakan YALMAN

  Halil USLU

  Hasan GÜNEŞ

  Hasan YÜKSELTEN

  Hülya KARTAL

  Hüseyin EREN

  Hüseyin GÜLTEKİN

  Hüseyin YILMAZ

  Kazım GÜLEÇYÜZ

  Kemal BENEK

  M. Ali KAYA

  M. Latif SALİHOĞLU

  Mahmut NEDİM

  Mehmet KARA

  Meryem TORTUK

  Mikail YAPRAK

  Murat ÇETİN

  Murat ÇİFTKAYA

  Mustafa ÖZCAN

  Nejat EREN

  Nimetullah AKAY

  Raşit YÜCEL

  S. Bahattin YAŞAR

  Saadet Bayri FİDAN

  Sami CEBECİ

  Sena DEMİR

  Serdar MURAT

  Suna DURMAZ

  Süleyman KÖSMENE

  Vehbi HORASANLI

  Yasemin GÜLEÇYÜZ

  Yasemin Uçal ABDULLAH

  Yeni Asyadan Size

  Zafer AKGÜL

  Zeynep GÜVENÇ

  İslam YAŞAR

  İsmail BERK

  Şaban DÖĞEN


 Son Dakika Haberleri
Kadın ve Aile Dergisi Çocuk Dergisi Gençlik Dergisi Fikir Dergisi
Ana Sayfa | Dünya | Haberler | Görüş | Lahika | Basından Seçmeler | Yazarlar
Copyright YeniAsya 2004