İşte, günlük gazetenin kuruluşuna ve yayın politikasının esaslarına dair bize mükerrer şekilde anlattıklarının bir kısmını da bu bölümde aktarmak istiyoruz.

«

Mehmet Kutlular’ın başında bulunduğu Yeni Asya’nın yayın kadrosu, yedi yıl boyunca neşrettiği gazetenin yedinci senesinde, ayrıca kitap hacminde bir yıllık çıkardı.

“1977 Yıllığı” ismiyle yayınlanan bu eserin baş kısmında dikkatle okunması ve unutulmaması gereken “manifesto” niteliğinde bir prensipler manzumesi yer alıyor.

Kısaca ifade etmek gerekirse, Yeni Asya’nın hangi ihtiyaçtan doğduğu, nasıl bir boşluğu doldurmaya çalıştığı, “olmazsa olmaz” olarak kabul edilen “meşveret ve şûrâ esasları”nın ne derece ehemmiyetli olduğuna ve daha birçok hususa dair usûl ve esaslar, söz konusu kitapta yazılı metin halinde takdim ediliyor. 

Şimdi, o manifestoda yer alan ifadelerden bir demet sunalım.

«

Tarih, 21 Şubat 1970’i gösteriyor. Neşir hayatına çıkışının birinci gününde, Yeni Asya’nın manşeti şu oldu: Boğaz Köprüsü’nün temeli atıldı.

Evet, artık Asya ile Avrupa birbirine bağlanıyordu.

1970’ler, Türk siyasî ve içtimaî hayatının yeni bir safhaya girmek üzere olduğu zamandır. Anarşi, kol gezer ortalıkta. Eşkiyalar üniversiteleri, fabrikaları harp meydanlarına çevirmiştir.

Öldürülen gençler, yakılıp yıkılan yerler. Dışarıdan idare edilen ve vatan sathını istilâ eden tehlikelerle karşı karşıyayız.

Köylüler, toprak kavgalarına sürüklenmek isteniyor. Devlet arazilerinin işgali, çiftliklerin yağma edilmesi, her tarafa yayılma istidadı gösteriyor: Politikacılar, amansız bir kavganın içinde. Talebeler, büyük hesapların figüranları. İşçiler kışkırtılıyor…

Diğer taraftan, Cumhuriyet tarihi boyunca mağdur edilen dindarlar var. Devr-i sâbıkta (tek parti dönemi), bu kimselere insan muamelesi yapılmamış. Oysa, bu vatanda onların da hakkı vardır ve olmalıdır. 

O halde, ülke meselelerinin millî-mânevî değerlere bağlı kimseler tarafından, ciddî, histen uzak ve mevcutlara göre daha gerçekçi bir şekilde ve ileri görüşle ele alınması zarureti var. Yani, Türk basınında bir boşluk var ve bu boşluk doldurulmalıydı. Slogan edebiyatı ile işlerin yürümeyeceği artık anlaşılmıştı.

Meşveret ve şûrâ esaslarıyla hareket edilmeliydi. Aksi takdirde, doğru yolda şaşırmadan ve sarsılmadan gitmek imkânsızdı. İşte Yeni Asya, istikameti ve şaşırmamayı temin eden meşveret ve şûrâyı kendisine parola olarak seçti.

«

Gazetemizin neşir hayatı boyunca, hadiseleri gerçeklik ve ağırbaşlılıkla ortaya koyduğu ve öyle değerlendirdiği açıktır. Yeni Asya, böyle bir vazifeyi yerine getirmek için doğmuştur. Bundan başka, bir basın organı olarak, Yeni Asya’nın temel değerlerini şöylece sıralayabiliriz:

● Yeni Asya için, hiçbir siyasî kuruluş ve menfaate âlet olmamak esastır.

● Memleketin sağlıklı ve istikrarlı bir şekilde gelişmesi yolundaki kaideleri ön plana almış; ama, yıkıcı iddialarla ortaya çıkanların safında hiçbir zaman yer almamıştır.

● İnandığı meselelerin üzerine her şeyi göze alarak yürümüş ve memleket menfaatlerinin daima bayraktarlığını yapmıştır.

● Yeni Asya’da şahıslarla değil, görüşler ve görüşlerin şekillendirdiği hareketlerle uğraşmak esastır. Hiçbir zaman şahsiyetperestlik yapmaya tenezzül etmemiştir.

● Yeni Asya, imkânları nâmütenahi geniş bir gazete değildir. Bu bakımdan, belki bazen eksik bilgi vermiştir; ama, daima doğru, samimi, haysiyetli ve ciddi davranmıştır.

● Çığırtkanlığa ve reklâm gazeteciliğine hiçbir zaman teşebbüs etmemiştir.

Şu halde Yeni Asya, şunun-bunun değil, hareket noktası olarak kabul ettiği temel kàidelerin gazetesidir. Doğruyu, edep dairesinde ve insan haysiyetine yaraşır sûrette söylemeyi boynunun borcu olarak telâkki eder.