Click Here!
      "Gerçekten" haber verir 24 Temmuz 2007

Eski tarihli sayılar

Görüş, teklif ve
eleştirilerinizi
okurhatti@yeniasya.com.tr
adresine bekliyoruz.
 

Nimetullah AKAY

Son selâmlaşma



Sabah namazını camide eda ettikten sonra, kısa bir yürüyüş yapmaya karar vermiştim o gün. Rabb-i Rahîme ibadet etme ihtiyacı içinde olan insanların uyanık olduğu, bu zarurî ihtiyacı önemsemeyenlerin ise gaflet yorganı altında uykuda olduğu bir andı.

Kuşlar yeni bir sabaha kavuşmanın neşesi içinde cıvıldaşıyor, kendi lisan-ı halleriyle Yaratıcılarını tesbih ediyorlardı. Karıncalar kendilerine verilen görevi yerine getirmenin aşk ve şevkiyle koşuşmaktaydılar. Esen lâtif rüzgâr, yeşilin bütün tonlarını nazarlarımıza sunan ağaçların dallarını sallandırıyor, yapraklarını raksa getiriyordu.

Uyanık olmanın hazzı bambaşkaydı sabah vaktinde. Bu vakitte uyanık olup, yeni bir günün güzelliğini müşahede eden bir kısım insanları etrafta görebilmek mümkündü. İşte o yaşlı kişi bunlardan biriydi. Ona önceki gün de selâm vermiştim.

Selâm verdiğim o şahsı tanımadığım halde, sabahın o vaktinde elindeki süpürgeyle kaldırımları temizlemesinden, onun mütevazi bir apartman görevlisi olduğunu anlamıştım. Böyle gariban insanları içimden hep takdir ederim. Çünkü onların gururlanmak gibi bir durumları olmazdı.

Ona selâm vermekle bir sünneti yerine getirdiğimi düşünmüş ve Allah için bir şey yapmanın sevincini yaşamıştım. O da selâmımı almış, ama yüzündeki çizgilerden pek de neşeli olmadığını anlamıştım. Mahzunâne bir hâli vardı. Kim bilir onun dünyasında hangi fırtınalar hüküm sürmekteydi.

Sonradan öğrendim ki, o yaşlı zatın seriütteessür olan kalbini kıran hayırsız evlâtları varmış. Belki o anda dünyanın ne kadar geçici ve yalancı olduğunu düşünüyordu. Belki de Rabbine kavuşmayı arzu ediyor, böylece dünyanın yaşanması zor sıkıntılarından ancak bu şekilde kurtulabileceğini düşünmekteydi.

Son günlerde yürüyüş güzergâhımı, ona sabahın ilk selâmını vermek için değiştirmiştim. Birkaç gün ona selâm vermekle o günkü yürüyüş programımı sona erdiriyordum. Onun benim bu tavrım hakkında neler düşündüğünü tam anlayamadım. Ama ben bu selâmlaşma faslından oldukça zevk almaya başlamıştım.

Sonraları artık o dostumu artık göremez oldum. Merak ettim ve onu, onun bizdeki meslektaşına sordum. Mehmet Amcadan onun hakkında aldığım bilgiler önceleri beni şaşırttı. “Nasıl olur, bu kadarı da olur mu?” diye hayretimi belirttim. Ama şaşkınlığım kısa zamanda geçti ve o dostumun bu dünyada herkesin yaşadığı bazı hüzün verici hâletleri yaşadığını anladım ve bundan ibret almamız gerektiğini düşünmeye başladım.

Daha ben sormadan bizim Mehmet Amca onun hakkında can alıcı bilgiler vermeye başlamıştı bile. Meğer onun kendisinden çektiği çok hayırsız bir oğlu varmış. Hatta geçenlerde herkesin gözü önünde babasına nâhoş olmayan davranışlarda bulunmuş. “Oğlunu neredeyse dövecektim” diye söylendi Mehmet Amca. İnsan olan insanın babasına bu şekilde davranmaması gerekirmiş. Doğru söylüyordu Mehmet amca.

“Peki şimdi nerede o?” diye sorumu yönelttim, o dostumun bizdeki meslektaşına. “Öldü, öldü” diye bana cevap vermesi tüylerimi diken diken etmişti. Kısa bir şaşkınlıktan sonra “Öyle mi? Allah rahmet etsin, mekânı Cennet olsun” şeklindeki sözler ağzımdan çıkmıştı. Bir kere daha ölümü bütün açıklığıyla hatırlamıştım bu karşılıklı konuşmadan sonra.

Zaten ne zaman uzaklaştık ki ölümden? Daha birkaç gün önce, beni ilk defa Nur dershanesine götüren yakınımın taziyesine gitmiştim. Daha dün bir kardeşimin kayınpederinin taziyesine gitmiş ve ruhlarına fatihalar göndermiştik. Ölümlerin sona ermeyeceğini, bizler bu dünyada kaldıkça daha çok taziyeye gidip, gidenlerin ruhlarına fatiha okuyacağımızı unutabilir miyiz?

Nihayet bir gün sıra bize de gelecek. Bir gün birileri bizim için de “Yahu o zat vefat etti” diyecektir. İnşallah, geri kalan dostlarımız bizi anınca “Allah rahmet ve mağfiret etsin” duâsını sözlerine ilâve edecek ve ruhlarımıza bir fatiha gönderme ihtiyacını hissedeceklerdir...

24.07.2007

E-Posta: akay@yeniasya.com.tr


 
Sayfa Başı  Yazıcıya uyarla  Arkadaşıma gönder  Geri


Önceki Yazıları

  (23.07.2007) - Alternatif yol yok

  (17.07.2007) - Mezara en yakın olan zaman

  (16.07.2007) - Yapıcılar ve bozguncular

  (10.07.2007) - Sabır silâhına çok muhtacız

  (09.07.2007) - Gözler doymak bilmiyor

  (03.07.2007) - Konuşmayı anlamak

  (02.07.2007) - En büyük makam ve mevki

  (26.06.2007) - Nefsin iktidarı

  (25.06.2007) - En insanî davranış tarzımız

  (19.06.2007) - Zıtlıkların dili

 

Bütün yazılar

YAZARLAR

  Abdil YILDIRIM

  Abdurrahman ŞEN

  Ali FERŞADOĞLU

  Ali OKTAY

  Cevat ÇAKIR

  Cevher İLHAN

  Davut ŞAHİN

  Faruk ÇAKIR

  Gökçe OK

  Habib FİDAN

  Hakan YALMAN

  Halil USLU

  Hasan GÜNEŞ

  Hasan YÜKSELTEN

  Hülya KARTAL

  Hüseyin EREN

  Hüseyin GÜLTEKİN

  Hüseyin YILMAZ

  Kazım GÜLEÇYÜZ

  Kemal BENEK

  M. Ali KAYA

  M. Latif SALİHOĞLU

  Mahmut NEDİM

  Mehmet KARA

  Meryem TORTUK

  Mikail YAPRAK

  Murat ÇETİN

  Murat ÇİFTKAYA

  Mustafa ÖZCAN

  Nejat EREN

  Nimetullah AKAY

  Raşit YÜCEL

  S. Bahattin YAŞAR

  Saadet Bayri FİDAN

  Sami CEBECİ

  Sena DEMİR

  Serdar MURAT

  Suna DURMAZ

  Süleyman KÖSMENE

  Vehbi HORASANLI

  Yasemin GÜLEÇYÜZ

  Yasemin Uçal ABDULLAH

  Yeni Asyadan Size

  Zafer AKGÜL

  Zeynep GÜVENÇ

  İslam YAŞAR

  İsmail BERK

  Şaban DÖĞEN


 Son Dakika Haberleri
Kadın ve Aile Dergisi Çocuk Dergisi Gençlik Dergisi Fikir Dergisi
Ana Sayfa | Dünya | Haberler | Görüş | Lahika | Basından Seçmeler | Yazarlar
Copyright YeniAsya 2004