Click Here!
      "Gerçekten" haber verir 21 Ocak 2008

Eski tarihli sayılar

Görüş, teklif ve
eleştirilerinizi
okurhatti@yeniasya.com.tr
adresine bekliyoruz.
 

Nimetullah AKAY

Yaratılış aydınlığı



Yaratılış var olmaya başlamaktır. Biz insanlar ruhlar âleminde vardık. Ama Rabbimiz bize insan libasını giydirerek yeni bir hayat için bu dünyaya gönderdi. Biz insanların atalarından önce nebatlar dünyanın her tarafında yaratılışın şarkısını terennüm etmekteydiler. Var olmaya başlayan her şey adeta bu dünyanın en yüce misafirini beklemeye başlamıştı.

Sayısız renklerdeki çiçekler ve yeşilin değişik tonları en güzel bir şekilde San'atkârı göstermeye başlamıştı bile. Onlar adeta hullelerle süslenmiş bu san'at eserlerini temâşâ edecek olanları beklemekteydiler. Yine bizlerden önce dünyaya yerleştirilen hayvanlar da yeni bir âlemde olmanın tadını çıkarmaya başlamışlardı. Onlar da hizmet edecekleri "eşref-i mahlûkat"ı karşılamanın ve görevlerini en iyi bir şekilde yapmanın heyecanını göstermeye başlamışlardı.

Her şey mükemmel bir nizam ve intizamı göstermekteydi. Henüz şerli beşerin bulaşık eli hiçbir güzelliği bozmamıştı. Ama beşersiz de yaratılış yarım kalacaktı. İnsanoğlu yaratılacak ve onun yaratılmasıyla kâinat yaratılış maksadına kavuşmuş olacaktı.

Yaratılış hikmeti insanın varlığını gerektiriyordu. İnsan bambaşka bir mahlûk olacaktı. O hem mükemmel bir şekilde yaratılacak ve yaşayışıyla Rabbine en güzel bir şekilde kulluk edebilecek, hem de isyanıyla en büyük zulmü irtikap edebilecekti. Zira karanlık olmazsa aydınlığın değerini anlamak zor olacaktı. Bu sebeple küfür ve isyan zulmü yaratılacaktı ki, insanda itaat ve kulluğun değeri anlaşılsın.

İnsanın eşref-i mahlûkat olarak değerini kazanması için makamı sabit olmayacaktı. En büyük yükselişler için bazı alçalışlar olsa da önemli değildi. Aranan maden elmastı. Ancak bazen kömür de kendini gösterecekti. Olsun, çünkü kömürü görmeye tahammül etmeseydik elmasa kavuşma imkânımız olmayacaktı.

Hâsılı bin bir çeşit mahlukatla doldurulan dünya âlemine dahil oluşumuz yepyeni bir dirilişti bizim için. Dirilişimizle hayat yepyeni bir mânâ kazanmaya başlamış, dünya sultanını ve mimarını bulmuştu. Bu diriliş safhası, Âdem (as) babamızla başladı ve hâlen devam etmektedir.

İnsanlık tohumları dünya tarlasına atılmaya başlanmıştı Hz. Âdem ile birlikte. Elbette bütün tohumlardan verim alınmayacaktı. Ancak filizlenen tohumlar kaybedilenleri telâfi etmek için yeterli olacaktı. Yaratılış tarlasından çok değerli meyveler alınacaktı şüphesiz. Görülebilen bazı aksaklıklara rağmen değerdi dünyanın imtihan salonu olarak yaratılması...

Asırların ufkunda Nebîler birer güneş gibi kâinatı aydınlatmaya başlamıştı. Bu güneşlere karşı çıkıp karanlıklara sığınanlar da olmuştur, ama insanlık onlar sebebiyle kaybetmemiş, kazanılanların yanında onların esamesi bile okunmaya değer görülmemiştir.

Kâinatı aydınlatan güneşlerin aydınlığıyla aylar, yıldızlar da parlamış, böylece insanlar insan olarak yaratılmanın zevkini almışlardır. Yaratılan mânevî güneşler, aylar, yıldızlar misafir olarak gönderildiğimiz dünyamızı ziyâlarıyla aydınlatmıştı. İman nuru yaratılışın mânâlarını perdeleyen karanlıklarını yok etmiş, İslâm âb-ı hayatı çorak gönüllere hayat vermişti. Böylece arz çiçeklerle süslenmiş, yeni canlılar berrak sularla büyümüş, toprak ana şefkatiyle sevdiklerini bağrına basmış, binbir san'at-ı İlâhiyenin ortaya çıkmasına menşe olmanın hazzını almıştı.

Yaratılanların şuur sahiplerince mânâlandırılması neticesinde akıllara durgunluk veren güzel manzaralarla yaratılanların âlemi şen şakrak olmuş, neşe her tarafı sarmaya başlamıştı. Neticede ölüler dirilmiş, karanlıklar aydınlanmış, üzüntüler yerini sevinçlere bırakmış, düşmanlıklar dostluklara inkılâp etmiştir. Derken yaratılış hedefine ulaşmış, iplerin kimin elinde, anahtarların kimin yanında olduğu şuur sahiplerince anlaşılmıştır.

Rahmet deryasının kudretli sahibi olan Rabb-i Rahîmi tanıyanların bu dünyadaki huzuru da yaratılışıda anlamakta ve en güzel bir şekilde ifade etmekte olacaktı. Yaratılışın en taze, en lezzetli meyvesi olan Hz. Muhammed'in (asm) nurunun aydınlığını görmek ve onunla aydınlanmak için yaratılışın mekânı ve zorlukların kaynağı olan dünyada ne kadar da sıkıntı çeksek yine az olacaktı...

21.01.2008

E-Posta: akay@yeniasya.com.tr


 
Sayfa Başı  Yazıcıya uyarla  Arkadaşıma gönder  Geri


Önceki Yazıları

  (15.01.2008) - İman, Rabbimizin ikramıdır

  (14.01.2008) - Duygularımın düşmanları

  (08.01.2008) - Kendimizle yüzleşmek

  (07.01.2008) - Ömürler heba edilmemeli

  (01.01.2008) - Üç çeşit zulüm

  (31.12.2007) - Dünyada da huzur bulabilmek

  (25.12.2007) - Mühür denilince

  (24.12.2007) - Gerçek hürriyeti düşünürken

  (18.12.2007) - Sonbahar ve ölümler

  (17.12.2007) - Âyinesi iştir kişinin

 

Bütün yazılar

YAZARLAR

  Abdil YILDIRIM

  Abdurrahman ŞEN

  Ali FERŞADOĞLU

  Ali OKTAY

  Cevat ÇAKIR

  Cevher İLHAN

  Davut ŞAHİN

  Fahri UTKAN

  Faruk ÇAKIR

  Gökçe OK

  Habib FİDAN

  Hakan YALMAN

  Halil USLU

  Hasan GÜNEŞ

  Hasan YÜKSELTEN

  Hülya KARTAL

  Hüseyin EREN

  Hüseyin GÜLTEKİN

  Hüseyin YILMAZ

  Kazım GÜLEÇYÜZ

  Kemal BENEK

  M. Ali KAYA

  M. Latif SALİHOĞLU

  Mahmut NEDİM

  Mehmet C. GÖKÇE

  Mehmet KAPLAN

  Mehmet KARA

  Meryem TORTUK

  Mikail YAPRAK

  Murat ÇETİN

  Murat ÇİFTKAYA

  Mustafa ÖZCAN

  Nejat EREN

  Nimetullah AKAY

  Nurettin HUYUT

  Raşit YÜCEL

  Rifat OKYAY

  S. Bahattin YAŞAR

  Saadet Bayri FİDAN

  Sami CEBECİ

  Sena DEMİR

  Serdar MURAT

  Suna DURMAZ

  Süleyman KÖSMENE

  Vehbi HORASANLI

  Yasemin GÜLEÇYÜZ

  Yasemin Uçal ABDULLAH

  Yeni Asyadan Size

  Zafer AKGÜL

  Zeynep GÜVENÇ

  İslam YAŞAR

  İsmail BERK

  İsmail TEZER

  Şaban DÖĞEN

  Şükrü BULUT


 Son Dakika Haberleri