Kur’ân Ayında Kur’ân

Ramazan ayı Kur’ân ayıdır. Çünkü Kur’ân Ramazan ayında inmiştir. 

Bu şu demektir: Her Ramazan ayında Cebrail Aleyhisselam Kur’ân için iner ve o ana kadar indirilen ayetleri Peygamber Efendimiz ile karşılıklı okurlardı. Ayrıca birçok ayetler Ramazan ayında inmiştir. Ve keza Ramazan ayında Kur’ân okumak önemli bir vecibedir. 

Kur’ân-ı Kerîm “A’ dan Z’ ye” vahiy mahsûlüdür. Hiçbir yönü, hiçbir niteliği, hiçbir tertibi, hiçbir düzeni yoktur ki vahiy harici bir parmak karıştırmış olsun. Buna Peygamber Efendimiz (asm) de dahildir. 

Kur’ân-ı Kerîm ayetleri, Peygamber Efendimiz’in (asm) Peygamberlik süresi olan yirmi üç yıl zarfında ihtiyaç vaki oldukça nazil olmuş; nazil oldukça da bizzat Hazret-i Cebrail (as) tarafından inen ayetin hangi surenin hangi ayeti bulunduğu söylenmiştir.

Ayetlerin İniş Biçimleri

Yirmi üç yıl gibi bir zaman zarfı da önemlidir. Birden bir kitap biçiminde inmemiştir mesela. Altı bin altı yüz altmış altı ayetin inişi, yirmi üç seneye yayılmıştır. Çünkü her ayet bir hüküm bildiriyor veya bir adeti hükümden kaldırıyor, ya da bir emir veya bir nehy ihtiva ediyor. Bunların zihinde iyice yerleşmesi ve amel haline gelmesi için inen ayetler sahabelerce derhal ezberlenir ve gereği yerine getirilirdi.

Meselâ Peygamberlik Alak Suresi’nin ilk beş ayeti indikten sonra başlamıştır. Oysa bu ayetler, Kur’ân’ın 96. suresindedir. Bunun buraya yerleştirilmesi mesela tamamen vahiy eseridir. Hiçbir haricî müdahale yoktur.

On dokuz ayetten müteşekkil olan Alak Suresinin diğer ayetleri de, daha sonra yine Mekke döneminde nazil olmuştur. Bir gün bir surenin bir ayeti, bir başka gün bir başka surenin bir başka ayeti ihtiyaç ortaya çıktıkça nazil oluyordu. 

Peygamber Efendimiz (asm) her ayeti vahiyden aldığı talimat ile zihnen kendi yerine koyuyor ve böylece hâfızasına alıyordu. Sahabeler de her ayeti ve sureyi, nazil oldukça, yerli yerinde ezberliyorlardı.       

Her Ramazan Ayında Cebrail (as) Gelirdi

Cebrâil Aleyhisselam her Ramazan ayında yeniden iniyor, o ana kadar indirdiği Kur’ân ayetlerini, Peygamber Efendimiz’le (asm) mukabele ediyorlar, yani karşılıklı okuyorlardı. Böylece o ana kadar inen ayetler Peygamber Efendimiz’in (asm) nezih dimağında pekiştirilmiş oluyordu. 

Bu mukabele Peygamber Efendimiz’in (asm) son senesinde ikişer defa yapıldı. Peygamber Efendimiz (asm) bundan, o sene içinde görevinin sona ereceğini, yani ölümün kendisine vaki olacağını sezmişti. 

Kur’ân ayetlerinin nüzulü tamamlandığında, tamamı birer Kur’ân, ayet ve sureleriyle yerli yerince, gerek Peygamber Efendimiz’in (asm), gerekse onun sâdık Sahabelerinin (ra) pâk zihinlerine yerleşmiş bulunuyordu. Ayrıca ceylan derilerine ve sair sayfalara da aynı sıra ve tertip üzere yazılmıştı.      

Nitekim, içinde, “Bugün size dîninizi kemâle erdirdim. Üzerinize olan nîmetimi tamamladım. Din olarak sizin için İslâmiyet’i seçtim”1 beyanları bulunan ve yine vahiy eseri Kur’ân’ın beşinci suresinin üçüncü ayeti olarak yerleştirilen Mâide Suresinin üçüncü ayeti de Kur’ân’ın inişinin tamamlandığını haber veriyordu.  

O sene içinde Peygamber Efendimiz (asm) dâr-ı bekâya irtihal buyurduğunda, Kur’ân-ı Kerîm bütün ayetleriyle birlikte, bu günkü sırasıyla, pek çok Sahabenin ezberinde mevcut idi. Metinlerde de yazılı halde vardı.  

Dipnot:

1- Maide Suresi: 3.