Gazete köşelerinde farklı isimler görmek her zaman bana şevk verir. Yeni yazarların yazılarını okumak, yeni üsluplar tanımak, yeni fikirlere aşina olmak çok hoştur. Renklilik güzeldir.
Dershanede Risale-i Nur dersi sonrası genç bir ağabeyle ayak üstü sohbetimizde bunu konuştuk. Bir yazımı gazetede görmüş, okumuş, beğenmiş. Tebrik etti. Ağabey senin yazma kabiliyeti ne durumda diye sorunca “Önceden internette farklı sitelerde yazardım, ama sonra o mecralar içime sinmedi, hepsini sildim” dedi. Tekrar başlamayı konuştuk ancak “Uzun bir ara verdim, nasıl olur bilemedim” şeklinde söyledi.
Ben de gazetede yazmaya uzun zamandır ara vermiştim ki bir gün Bismillah deyip oturup yazmaya başlayana kadar. Bir şahsî okuma sonrası gelen fikirlerle o günlerde yaşadığım bir olayın temas ettiği noktaları yazımda paylaştım. Öyle bir aktı ki kalemin mürekkebi yazı bir anda tamamlandı. Yazmak güzeldir, yoğun meşgaleler arasında bir nefes almak gibi...
Gerçekten de mesleğim icabı hastanede geçirdiğim yoğun zamanlardan sonra eve gelince, boş bir vakitte telefondaki sınırsız boşlukta vakti boş geçirmek yerine yazı yazmak daha faydalı olur. En azından denemek.
Bir ısındı mı insan ona her şey yazı konusu dahi olur. Tefekkürü artar ve bundan bir yazı çıkar mı acaba diye düşünür. Bir saat tefekkür bir yıllık nafile ibadetten daha hayırlıdır hadisine göre hayırlı şeyler yazmak için de tefekkür etmekle de, yazı yazarken düşünmekle de, vakit harcamakla da bu hadisten pay almış oluyordur inşallah insan.
Zaten 450 kelime sınırı var her yazıda. Bir şeyler karalasan bir bakmışsın 450’yi geçmiş olur bile.
Şaka bir yana, yazmanın tadını alınca insan, bilgisayara bile ihtiyaç duymadan telefondan kolayca yazabiliyor. Teknoloji çağı buna müsait. Şu an yaptığım gibi. Akla gelen bir fikir, kalbe gelen güzel, paylaşmaya değer bir duygu yeter. Otur ve yaz. Bismillah de ve yaz, gerisi geliyor biiznillah.
Nur talebelerinden Salâddin Ağabey’in dediği gibi, “Muhterem değerli kardeşim! Derhal yazmaya başlayınız, korkmayınız. Hizmet-i Kur’ân, inşaallah muhafaza edecektir.” (Kastamonu Lâhikası, s. 210.)
Gazetenin yeni genç potansiyel yazarlara ihtiyacının olduğu bu dönemde yazmak mühimdir, ihtiyaca yönelik güzel bir hizmettir. Aynı zamanda yazarlık kabiliyetini geliştirmektir. Bu Kur’ân hizmeti, yazmak için emek veren kalemleri -o ağabeyin dediği gibi- muhafaza edecektir inşallah.