Hakîm ve Rahîm isimleri de bu isimlerden yalnızca ikisidir. Hakîm ismi “Her işi hikmetle olan” demektir. Rahîm ismi ise, ”acıyan, merhamet eden” anlamındadır. Bu iki ismin de, Kur’ân’dan süzülen Risale-i Nur hakikatleriyle yakından alâkadarlığı mevcuttur.

Bediüzzaman Hazretleri, bu iki mübarek isimleri, Nur’un satır aralarında Nur’larla alâkadarlığı cihetiyle izhar eder. 

Kur’ânî eserler olma vasfına haiz Risale-i Nur’un bu iki isme yakînen mazhariyetini ifade ederek şunları söyler: “Ehl-i hakikatin bir kısmı nasıl ki ism-i Vedûd’a mazhardırlar ve âzamî bir mertebede o ismin cilveleriyle, mevcudatın pencereleriyle Vâcibü’l-Vücuda bakıyorlar. Öyle de, şu hiç ender hiç olan kardeşinize, yalnız hizmet-i Kur’ân’a istihdamı hengâmında ve o hazine-i bînihayenin dellâlı olduğu bir vakitte, ism-i Rahîm ve ism-i Hakîm mazhariyetine medar bir vaziyet verilmiş. Bütün Sözler, o mazhariyetin cilveleridir.”1  

Rahman ve Rahîm isimlerine mazhar olan, Risale-i Nur hakikatlerinin, daha bir çok yerlerinde, öne çıktığı görülen bu güzel isimlerin, Nur’larla alâkadarlığını müellif-i muhteremenin bir rüya-i sadıkadaki beyanlarından da anlamaktayız. 

Şöyle ifade ediyor:

“Eski Harb-i Umumîden evvel ve evâilinde, bir vakıa-i sadıkada görüyorum ki, Ararat Dağı denilen meşhur Ağrı Dağı’nın altındayım. Birden o dağ müthiş infilâk etti. Dağlar gibi parçaları dünyanın her tarafına dağıttı. O dehşet içinde baktım ki, merhum validem yanımdadır. Dedim: “Ana, korkma. Cenâb-ı Hakk’ın emridir; O Rahîmdir ve Hakîmdir.”  

Birden, o hâlette iken, baktım ki, mühim bir zat bana âmirâne diyor ki: “İ’câz-ı Kur’ân’ı beyan et.” 

Uyandım, anladım ki, bir büyük infilâk olacak. O infilâk ve inkılâptan sonra, Kur’ân etrafındaki surlar kırılacak. Doğrudan doğruya Kur’ân kendi kendini müdafaa edecek. Ve Kur’ân’a hücum edilecek; i’câzı onun çelik bir zırhı olacak. Ve şu i’câzın bir nevini şu zamanda izharına, haddimin fevkinde olarak, benim gibi bir adam namzet olacak. Ve namzet olduğumu anladım. Madem i’câz-ı Kur’ân’ı bir derece beyan, Sözlerle oldu. Elbette, o i’câzın hesabına geçen ve onun reşehâtı ve berekâtı nevinden olan hizmetimizdeki inâyâtı izhar etmek, i’câza yardımdır ve izhar etmek gerektir.. Madem Kur’ân-ı Hakîm mürşidimizdir, üstadımızdır, imamımızdır, her bir âdabda rehberimizdir. O kendi kendini methediyor. Biz de onun dersine ittibâen, onun tefsirini methedeceğiz. Hem madem yazılan Sözler onun bir nevi tefsiridir. Ve o risaleler ki, hakaik-i Kur’âniyenin malıdır ve hakikatleridir”2 Kur’ân’dan süzülen, Risale-i Nur hakikatlerinin mezkûr isimlere olan mazhariyetini, Risale-i Nur’un hakkaniyetine dair önemli, nuranî birer işaret olarak da değerlendirmek mümkündür.

Bütün bu sebeplerden dolayı, bu zamanda, doğru İslâm adına, öne çıkan Risale-i Nur bütün ehl-i imana en sağlam bir istinat noktasıdır diyebiliriz.

Dipnotlar: 1- Mektubat, sayfa: 24. 2- Mektubat, sayfa: 357.