Click Here!
      "Gerçekten" haber verir 10 Eylül 2007

Eski tarihli sayılar

Görüş, teklif ve
eleştirilerinizi
okurhatti@yeniasya.com.tr
adresine bekliyoruz.
 

Zafer AKGÜL

Güle güle Pavarotti



Ünlü İtalyan Tenor Pavarotti de gitti. Arkasında bıraktığı eserleriyle, hayranlarıyla tarihe geçerek gitti. Unutulmayacak bir tenordü. Karizması ve kişiliği de bir o kadar hatırlanacak. Ne var ki pek çoğumuz onu yakından tanımıyoruz. Okuyucularımın bir çoğu da Pavarotti ile ilgili yazı yazmamı belki de ilk elde garipseyecek. Ama ardından yazı yazılacak bir insan olduğu kanaatindeyim. Toprağı bol olsun.

Yanılmıyorsam pankreas kanserinden dolayı tedavi gördüğü süreçte bir ara, “Tanrı bana her şeyi verdi. Başarı, şöhret, para, çocuk. Ancak ölürsem bunun bedelini ödemiş olurum” diyordu. Evet hayatta her şeyin bedeli vardı zaten. Allah şu veya bu şekilde bedel ödetiyor kullarına.

1935 doğumlu. İtalyan. Aslında öğretmen kökenli. Müzik hayatında da bir öğretmen gibi davrandı. Sürekli müzik ve genç yeteneklere yönelik okul veya müzik merkezleri açtırdı. l961 yıllarında “Consorno İnternazionale” ödülünü aldığında yıldızı parladı. Opera dalında 1961 sonrası yıllarda konserler vermek için Kuzey Amerika, Güney Amerika, Asya, Avustralya, Afrika kısaca bütün kıt’aları dolaştı. Savaş mağdurları için “Pavarotti ve Arkadaşları” adı altında verdiği konserlerde sunuculuk yaptı. 3’lü konserleri de meşhurdu. BM bünyesinde para topladı mağdurlar ve aileleri için. Bosna, Guatemela, Kosova ve Irak’ta yardıma muhtaç insanlar için yardım seferberliği yaptı. Bosna’ya yaptığı yardım ve gösterdiği ilgiden dolayı Saraybosna şehrinin fahri hemşehrilik beratına sahip. Yani Pavarotti fahri bir Saraybosnalıdır. Savaşta top gülleleriyle havaya uçurulan sonra restore edilen Mostar Köprüsünün bulunduğu Mostar şehrinde kabiliyetli genç müzisyenler için bir müzik eğitim merkezini de kurmuştu.

İtalyan lirik repertuvarının gerçek yansımasıydı. İnce sesiyle 1960-1970’li yıllarda şöhreti müzik dünyasında yayılmıştı bile. Tenörlük biraz karışıktır. En tiz ya da ince erkek sesi diye nitelenir. Helden tenör (kahramanımsı) sesler daha çok Strauss ve Vagner’ın eserlerine daha uygundur. Dramatik tenör veya lirik tenör Helden tipine göre daha tatlı ve sessizdir ve hafif repertuvarlara daha uygundur. Tenöre Rabusto, (Bariton’a yakın ses) Spinto, Folsetto vs.vs. gibi dallarla karşılaşırız gidebilirsek eğer derinlere doğru.

Ben kendi hesabıma tenorler içinde Enrico Corusa -literatürde Büyük Corusa diye tanınır- ile Pavarotti’yi çok severim. Ama kişiliğinden dolayı Pavarotti’nin yeri başkadır. Fransız yönetmenin biri “Tenor de Pavarotti ve diğerleri” diye ayrım yapmıştır san’atçılık kalitesini belirtmek için. Bendeniz de Pavarotti’yi diğer bütün tenorlerden ayırırım sesinden değil sözünden dolayı. Özellikle Türkiye’de sarf ettiği sözünden dolayı.

Meselenin aslı nedir derseniz aziz okuyucularım onu da açıklayacağım. Hani şu meşhur tiyatrocumuz ve aktörümüz Cüneyt Gökçer vardır bilirsiniz. Ben Cüneyt Gökçer’i ortaokul yıllarında seyrettiğim “501 Numaralı Hücre” filminden sonra tanıdım. Usta bir aktördü. Azerbaycan’dan kaçıp Türkiye’ye sığınan bir gencin başına gelenleri anlatan film. Senaryosu kime aitti şimdi hatırlayamayacağım. Ama güzel bir tiyatro eserinden sonra iyi bir sinema filmi olmuştu. Ayağındaki prangaların sesleri hâlâ kulaklarımda. İşte bu Cüneyt Gökçer’e ait bir açıklama yer aldı haber portallerinde.

Pavarotti, Türkiye’de çalıştığı yıllarda güya sesi beğenilmediği için devlet operasından kovulmuşmuş. Bu rivayet tümüyle yalanmış. 1960’larda, başta ihtilâlci Başkan Cemal Gürsel var. Program bitince san’atçıyı ayağına çağırıyor. Ancak Pavarotti, büyük san’atçı oluşunun ve olacağının ilk sinyalini işte orada veriyor. Çünkü san’atçı insan aynı zamanda düşünen insandır. Felsefesi olan insandır. Cemal Ağa için şöyle diyor Pavarotti: “O bir diktatördür. Ben bir döktatörün ayağına gitmem....” Ve gitmiyor. Bu cümleden dolayı Türkiye’den kovulduğunu sayın Gökçer açıklıyor. İşte ben de bunun için Pavarotti’nin kişiliğini ve karizmasını seviyorum aziz okuyucular.

27 Mayıs sürecinde, ihtilâlcilere karşı tek kelime etmeyen aksine “nasıl isterseniz efendim” diye emir alan anayasa profesörleri, bilim adamlarından tutunuz da; nice sanatçılara kadar bir çok entelektüelimiz maalesef böylesi tarihî bir tavır koyamamıştır ve aksine yanlarında yer almayı yeğlemişlerdir. Çünkü bunların çoğunun bir felsefesi, düşüncesi bulunmuyordu. “Ebemin dediği” cinsten bir ideoloji bezirgânlığı vardı. Neticede Pavarotti olmak, öyle isminin sonuna “Otti-itti” eki almakla olmuyor. Olmaz da. Tekrar toprağı bol olsun diyorum Pavarotti’ye.

10.09.2007

E-Posta: zaferakgul@mynet.com


 
Sayfa Başı  Yazıcıya uyarla  Arkadaşıma gönder  Geri


Önceki Yazıları

  (09.09.2007) - Anlayana!

  (01.09.2007) - Cumhurbaşka-s-ı

  (24.08.2007) - Ne sev, ne terk et!

  (18.08.2007) - Yazılı olmayan yasa

  (11.08.2007) - Değişmenin değişmezliği

  (06.08.2007) - Neler oluyor?

  (21.07.2007) - Siz aşağıda imzası bulunanlar...

  (30.06.2007) - Dehşet bir cehalet!

  (28.06.2007) - İşbirlikçi imamlar mı?

  (14.06.2007) - 'Musalla'da siyaset sallama

 

Bütün yazılar

YAZARLAR

  Abdil YILDIRIM

  Abdurrahman ŞEN

  Ali FERŞADOĞLU

  Ali OKTAY

  Cevat ÇAKIR

  Cevher İLHAN

  Davut ŞAHİN

  Faruk ÇAKIR

  Gökçe OK

  Habib FİDAN

  Hakan YALMAN

  Halil USLU

  Hasan GÜNEŞ

  Hasan YÜKSELTEN

  Hülya KARTAL

  Hüseyin EREN

  Hüseyin GÜLTEKİN

  Hüseyin YILMAZ

  Kazım GÜLEÇYÜZ

  Kemal BENEK

  M. Ali KAYA

  M. Latif SALİHOĞLU

  Mahmut NEDİM

  Mehmet KARA

  Meryem TORTUK

  Mikail YAPRAK

  Murat ÇETİN

  Murat ÇİFTKAYA

  Mustafa ÖZCAN

  Nejat EREN

  Nimetullah AKAY

  Raşit YÜCEL

  S. Bahattin YAŞAR

  Saadet Bayri FİDAN

  Sami CEBECİ

  Sena DEMİR

  Serdar MURAT

  Suna DURMAZ

  Süleyman KÖSMENE

  Vehbi HORASANLI

  Yasemin GÜLEÇYÜZ

  Yasemin Uçal ABDULLAH

  Yeni Asyadan Size

  Zafer AKGÜL

  Zeynep GÜVENÇ

  İslam YAŞAR

  İsmail BERK

  Şaban DÖĞEN


 Son Dakika Haberleri