İSTANBUL / YENİ ASYA - NACİYE KAYNAK DOYRAN

Türkiye’de ve dünyada haftalardır beklenen, kapitalizmin bir gelir kapısı olarak “bekletilen” gün nihayet geldi. Tüketim kültürünce oldukça kullanışlı görülse de belki onun en masum malzemelerinden biri “Anneler Günü”. Doğuda batıda hemen her evde bir şekilde hatırlanan bu günde, biz de birkaç anneye sorularımızı yönelttik. Akademik bir araştırma niteliğinde olmasa da, üç aşağı beş yukarı bütün anneler için bir kez daha fikir edinebilmenize yardımcı olacak sonuçlara ulaştık. Bediüzzaman Said Nursî’nin “Şefkat Kahramanları” tanımlaması, konuştuğumuz annelerden aldığımız cevaplarla bir kez daha ispatlandı. Anneler koca koca pahalı hediyeler değil, çocuklarının sağlıklı, mutlu, huzurlu, başarılı olmasını istiyor. Sımsıcak bir sarılma, evlatlarının yanaklarına konduracağı bir öpücük onları mutlu etmeye yetiyor. Yanında sunulacak küçük hediyeler de geri çevrilmez tabii...

Farklı mesleklerden annelere sorularımız şunlardı:

1) Bir anne olarak sizi en çok ne mutlu eder? Anneler gününde pahalı bir hediye alınmasını bekler misiniz? 

2) Sizi en çok ne üzer? 

BİR TATLI SÖZ YETER

Hatice Balin Mutlu Aile ve Mutlu Çocuk Derneği Başkanı
(Uzman Sosyolog, 3 çocuk annesi)

Anneler Günü’nde beni en çok ailemin, eşim ve çocuklarımın (tabii sadece o gün değil, her zaman aynı hassasiyetle) sevgilerini göstermeleri, tatlı söz söylemeleri, sarılmaları mutlu eder. Aramızdaki muhabbetin ve bağlılığımızın güçlü olmasını isterim. Çocuklarım, gelinim ve damadımla hep birlikte vakit geçirmek o gün için beni çok mutlu eder.

Anne olarak beni en çok çocuklarımla imtihan olmak üzerdi sanırım. Allah muhafaza öyle bir durum yok. Ama onların birine zarar vermeleri ya da birilerinin onlara zarar vermesi beni çok çok üzerdi. Maalesef böyle haberler çok var. Rabbim çocuklarımızın ayaklarını onun dini üzerine sabit kılsın, dinine, vatana, millete, annesine ve babasına hayırlı evlat olsunlar.

Eşler emeklerimizi görmeli

Şengül Horbay
(Ev hanımı, 2 çocuk annesi)

Anneler Günü için maddî bir hediye beklemem. Saygı, sevgi, içten bir öpücük ve kucaklaşma, o günü benim için anlamlı kılar. Bana verecekleri hediye hiçbir şekilde maddî olmamalı.

En çok üzüldüğüm şey de eşimin bana karşı kırıcı davranmasıdır. Eşim bana ve çocuklarıma karşı oldukça sakin, anlayışlı, merhametli bir insandır aslında. Ama dünya hali, yılların getirdiği imtihanların zorlamasıyla bazen kırıcı davrandığı olabiliyor. O küçük zaman dilimlerinde de olsa emeklerimin yok sayılması ve saygısızlık üzüyor. Çocuklarımın da benzer davranışlarına üzülüyorum tabiî. Her bir evladımızın doğru tercihler yapmaları, sağlıklı, huzurlu ve başarılı bir hayat sürmeleri benim de tüm anneler gibi en büyük temennimdir.

YAVRULARIMIZIN KÖTÜLÜKLERLE KARŞILAŞMASINA ÜZÜLÜRÜM

Şennur Erken
(Hemşire, 1 çocuk annesi)

Beni en çok sevdiklerimin sağlıklı ve huzurlu olması mutlu ediyor. O yüzden maddî hediyeler hiç önemli değil, bir öpücük bile yeter.   

Yavrularımızın dünyadaki kötü insanlarla karşılaşmaları ve dinimizi tam yaşamamaları ise en çok üzüldüğüm noktadır.

En mutlu eden şey, ahlâklı ve başarılı olmaları

Münevver Karakoç
(Öğretmen, idareci, 4 çocuk annesi)

Bir anne olarak beni en mutlu eden şey çocuklarımın güzel ahlâklı olmaları ve akademik başarıları. Anneler Günü’nde maddî hediyeden ziyade sarılıp hatırlamaları yeterlidir benim için.

En çok üzüleceğim konu ise babanın çocuklara karşı akademik olarak ilgisiz davranmasıdır. Çocuklarımın düzensiz oluşları, başarısız olmaları da beni ayrıca üzer.

Anneliği hakkıyla yerine getirememek en büyük endişem
Zeynep Ak
(Öğretmen, 5 çocuk annesi)

Çocuklarımın güzel ahlâka uygun olarak yaşaması benim için en büyük mutluluk sebebidir. Anneler Günü için maddî hediye beklemem ama gelirse de hayır demem, sevinirim tabiî ki : )

Anneliğimi hakkıyla yerine getiremeyip çocuklarımın fıtratını bozacağım endişesi beni çok strese sokar. “Sizi en çok eşinizin mi çocuklarınızın mı davranışı daha çok etkiler, üzer?” sorunuza ise “Çocuklarımın davranışı daha çok etkiler” diye cevap verebilirim. Çünkü onlardaki her hatalı davranışta kendimin de bir payı olduğunu düşünüp suçluluk duygusuyla beraber üzüntü hissederim.