Bir damla habbedeki yazıyı oku,

Koskoca bir ağaç dalmış içine.

Yokluktan varlığa atılan oku,

Delmiş de hayatı salmış içine.

Bir baştan bir başa eşyadan liste,

Zamana dizilmiş gelmiş aheste,

Meyveyi tohumdan, ağaçtan iste,

Lezzeti Rabbinden almış içine.

Bülbülü söyletip açtırmış gülü,

Tohumu kabre koy de ki bir ölü,

Baharda gel de bak gör o sümbülü

Bir gonca mayası çalmış içine.

Toprakta tohumlar nasıl dirilir?

Bu işi ne toprak, ne de su bilir,

Canlıya canlılık Hak’tan verilir,

Gaipten emirle gelmiş içine.

Canlılar arası en güzel varlık,

İnsandır çünkü o istemez darlık,

Ölümsüz olmaksa o bahtiyarlık,

Değilse elemler dolmuş içine.