Rapora göre bunun sebepleri arasında hükümetlerin Pekin’in gücünden ve etkisinden korkuyor olması yer alıyor. ‘‘Kaçacak Yer Kalmadı: Çin’in Uygurlar’a Uluslar arası Baskısı’’ adlı rapor Çin’in Uygur azınlığa yönelik sınırları ötesindeki susturma yöntemlerini inceliyor. Oxus Society araştırma başkanı Bradley Jardine’e göre geçmiş yıllarda Çin’in yurtdışındaki Uygurlar’a baskı stratejilerinin hedefi siyasî olarak aktif kişiler olma eğilimindeydi; ancak 2017’den bu yana kitlesel baskının başlaması ve Şincan’daki gözaltı kamplarının artmasıyla bu durum önemli ölçüde değişti.

Hassas ülkeler

O zamandan beri Çin çoğu Müslüman dünyada bulunan “hassas ülkeler” listesindeki herkesi hedef almaya başladı. “Uygurlar’a yönelik uluslar arası baskının en büyük failleri Pakistan, Mısır, Suudi Arabistan ve Türkiye gibi Müslüman çoğunluğun yaşadığı ülkeler” diyen Jardine, bu ülkelerden bazılarının savunmasız azınlıklar için hiçbir yasal korumaya sahip olmadığını ve hukukun üstünlüğünün zayıf veya siyasî müdahaleye açık olduğunu kaydetti. Jardine bu durumun Ortadoğu’yu Çin’in küresel baskı kampanyası için verimli bir zemin haline getirdiğini söyledi.