Sarsıntılar Üstünde

Kötülükler için, iyiliklerin tamamlayıcısı denebilir. Ama aksi söylenemez. Çünkü aslolan iyiliktir. 

Dünya çok sakin bir yurttur. Oysa içi çok hareketlidir. İçine bakılsa, bu dünyanın üzerinde yaşanmaz denir.

Evimizi kurduğumuz, hayatımızı yaşadığımız dünyada gece gözümüze uyku giriyorsa, gündüz işimize rahat gidebiliyorsak, çok büyük bir sükûnet hâkim olduğunu görmek zorundayız. Yoksa bu hıza ve bu dev patlamalara göre her gün kıyametin kopması gerekecekti! 

Çünkü dünyanın sahip olduğu baş döndürücü dönüş hızına ve karnında taşıdığı göz karartıcı alev yumaklarına ve volkanik patlamalara rağmen yüz senede duyduğumuz yüz saniyelik sarsıntı, sakinliğine oranla elbette milyonda bir bile değildir. 

Kaldı ki, bu sarsıntıların yer altı zenginliklerini yer üstüne çıkarma gibi, arsız, hırsız, soysuz ve zalim insanları uyarma gibi çok hayatî fonksiyonlar icra ettiğini de gözden kaçırmamalıyız. 

Öyleyse, dünyayı birer kemer gibi dağlar ile kuşatan ve dağları birer sakinleştirici hazineli direkler kılan Allah’a bu sonsuz iyilikleri için ne kadar şükretsek azdır!

Değişimler Sancılıdır, Ama Güzeldir

Tohumlar görünüşte çirkin görünen bazı hareketlerle sümbüllenip güzelleşirler. Bütün inkılaplar, değişimler ve dönüşümler birer manevi yağmurdur. Sancılıdır, acılıdır, ağrılıdır. Fakat perde arkası güzeldir. 

Meselâ otların ve bitkilerin dikenleri görünüşte zarar vericidir. Fakat o dikenler onların savunma silahlarıdırlar. Keza, atmaca kuşunun masum serçelere saldırmaları görünüşte rahmete ve şefkate uygun düşmez. Fakat bu saldırı serçe kuşunun uçma tekniğini ve kendini savunma yeteneğini geliştirir. 

Kezâ meselâ, kış mevsiminde kar ve fırtına çok soğuk ve tatsız görülür. Fakat o soğukluk ve tatsızlık perdesi altında toprağın beslenmesi gibi, tohumların çimlenmesi gibi, yer yüzünün mikroplarının kırılması gibi çok sıcak ve şeker gibi neticeler vardır.1

Allah’ın Yardımı

Bediüzzaman Saîd Nursî’ye göre, ne kadar iyilik, güzellik ve nimet varsa, doğrudan doğruya Cenab-ı Allah’ın rahmet hazinesinden geliyor ve hususi ihsan ve ikramının meyveleridir. 

Musibetler, şerler, çirkinlikler ve kötülükler ise, âdetullah denilen, Allah’ın tabiatta hâkim kıldığı kânunların uygulanışının çok neticelerinden tek tük küçük çıktılarından ibarettir. Kanunların uygulanışı büyük iyilikler ve hadsiz hayırlar gereğidir. Fakat böyle umumi kanunlar, küçük çapta da olsa zararlı bazı neticeleri de beraberinde getirebilmektedir. Bu, eşyanın tabiatı gereğidir. 

Unutulmamalı ki, Cenab-ı Allah zalim değildir. Elem ve acı verici küçük neticelerden zarar görenlere Cenab-ı Allah hususi merhametiyle ve şefkatiyle imdat etmekte, kayıplarını gerek acil bir nimet, kerem ve ihsan ile, gerekse hadsiz ve ebedî ahiret servetiyle telafi etmektedir. 

Netice olarak her zaman ve her yerde, musîbete düşen, belâya uğrayan, acı ve ıstıraplara gark olan, zarar gören ve ağlayıp inleyen her canlının ve inancı olsun-olmasın her insanın imdat çağrılarına, feryatlarına ve ağlamalarına herkesten önce yetişen, imdat eden, acısını hafifleten, derdine derman yetiştiren, hastalığına ilâç yaratan ve acısına karşılık manevî lütuflar yağdıran Cenab-ı Allah’tan başkası değildir.2

Dipnotlar:

1- Nursî Saîd Bedîüzzaman, Sözler, Y. A. Neşr., Germany, 1993, s. 210, 211

2- Şuâlar, s. 33, 34