Rabbine Hamd Et

Nasr Suresi Kur’ân’ın 110. Suresi, Sure olarak da son inen suredir. Üç ayeti vardır. Ayetleri şöyledir:

 “1-Allah’ın yardımı ve fetih geldiğinde 2-ve insanların fevc fevç Allah’ın dinine girdiğini gördüğünde… 3-Rabbine hamd et! Şanını yücelt! O’ndan af dile! Muhakkak O tövbeleri çok kabul edendir.”1

Öncelikle sure, bir nusret suresidir. Bize düşen, her zaman olduğu gibi, tebliğdir. Yardımı Allah’tan istemektir. Zaferi Allah verecektir.    

İnsanlar fevç fevç Allah’ın dinine girdiklerinde bile, bu zafer Allah’a ait bir zaferdir. Bize ait değildir. Bize düşen Allah’a hamd etmek, O’nu yüceltmek, ona istiğfar etmek, her şeyi O’ndan bilmek ve O’na şükretmektir. 

Çünkü biz Allah’ın kuluyuz. İnsanlar da Allah’ın kulları. Din de Allah’ın dini. Biz Allah’ın dinini ifade ve izhar ederken de, tebliğ ederken de ibadet yapmaktayız. 

İnsanlara doğru dini gönderen de, dinini diğer dinlerin üstüne çıkaran da, insanlara hidayeti veren de Zat-ı Zülcelaldir.      

Nusret ve Fetih

Surede geçen “Nusret”ten maksat, Allah’ın dininin kemale ermesi, son şeklini alması ve bu çerçevede Allah’ın vaad ettiği yardımdır. Fetihten maksat, o gün için Mekke’nin fethidir. Sonraları İslâm’ın fetihleridir. Malum Müslümanlar sonraları asırlar boyu fetihten fetihlere koştular. Dünyayı zabtettiler. Hak dini dünyaya hak ölçülerle ve doğru biçimde duyurdular. İslamiyet, dünyaya hak olarak duyurulan ve hak olarak yayılan en büyük din oldu. 

Malum diğer dinler bozularak yayıldılar. Müslümanlar ise haktan ayrılmadılar. Evet, kendileri şu an, medeniyet olarak geri durumdalar; ama dinlerini bozmadılar, dinlerine ihanet etmediler. 

Dünyanın en büyük iki dininden biri İslamiyet ise, diğeri Hıristiyanlıktır. 

Hıristiyanlık bâtıl esaslarla yayıldı. 

İslamiyet ise hak esaslarla ve hak olarak yayıldı ve yayılmasını sürdürüyor. Şu anda gerek Avrupa’da, gerek uzak doğuda ve gerek diğer ülkelerde çığ gibi yayılan din İslamiyet’tir. İslamiyet hemen herkese rahmet indiriyor. İslamiyet’ten başka doğru biçimde ve hızla yayılan başka bir din yoktur. 

Bizler bu gün, ayette de belirtildiği gibi, elhamdülillah, “insanların fevç fevç Allah’ın dinine girdiklerini görmekteyiz.”

O zaman bize hamd etmek ve istiğfar etmek düşüyor.        

Rumuzat-ı Semaniye’den..

Hulusî Ağabey, bir mektubunda, “Kur’ân-ı Kerîm’in otuz cüz’ünden otuzuncu, yüz on dört suresinden yüz  onuncu, lafız itibarıyla küçük, fakat makam ve mana itibariyle âlî ve şümullü Suretü’Nasr’daki çok mühim sırlardan muazzez ve muhterem Üstadımız vasıtasıyla zahir olan tevafukata münasebetli bir tek sırrından beyan buyurulan üç mesele, bana öyle bir kanaat getirdi ki, bu küçük surenin üç ayetinden sülüs ve tamamında otuz üç Kur’ân’a, hatta her harfinde bir sureye işaret ve delalet mevcut olduğunu cezmettim.”2 der.

Bu cümleden anladığımız, Nasr Suresindeki çok mühim sırları Üstadımız Bediüzzaman Hazretleri Yirmi Dokuzuncu Mektubun Sekizinci Kısmında açıklamış bulunuyor. Hulusî ağabeyin diğer bir notu ilginçtir: Bu surenin her bir harfinin, bir sureye işaret ediyor olması.

Rumuzat-ı Semaniye adıyla elimizde bir baskı mevcut. O baskıdaki anlayabildiğimiz noktaları ve dolayısıyla Nasr Suresinin bir farklı tefsirine inşallah yarın işaret edelim.       

Dipnotlar:     

1- Nasr Suresi 1-3.

2 -Barla Lahikası, s. 239.