Click Here!
      "Gerçekten" haber verir 18 Mayıs 2008
Anasayfam Yap | Sık Kullanılanlara Ekle | Reklam | Künye | Abone Formu | İletişim
ASYA'NIN BAHTININ MİFTAHI , MEŞVERET ve ŞÛRÂDIR

Eski tarihli sayılar

Görüş, teklif ve
eleştirilerinizi
okurhatti@yeniasya.com.tr
adresine bekliyoruz.
 

Hüseyin GÜLTEKİN

“Fikr-i infirâdî”



Hizmet ehlinin önünde pek çok engel var. Bazen ümitsizlik, bazen meyl-i tefevvuk, yani üstünlük duygusu, bazen acelecilik, bazen fikr-i infirâdî... Hizmeti gaye edinenlerin, bu manileri tek tek aşmalarıyla ancak yola devam etmeleri mümkün.

Bu manilerden, Bediüzzaman’ın “fikr-i infirâdî ve tasavvur-u şahsî” olarak tavsif ettiği, diğer bir ifade ile şahsını merkeze koyan, kendisinin dışındaki kabiliyetleri, istidatları görmeyen bir hâlet-i ruhiyedir ki, dine hizmeti gaye edinenler için oldukça tehlikeli bir durumdur.

Tâbir yerinde ise herkese tepeden bakan, herkesi küçük gören, burun kıvıran, yakın dâvâ arkadaşlarını sürekli tenkit eden, başkalarının fikir ve düşüncelerine değer vermeyen böylesi karakterlerin hizmet adına yapacakları pek bir şey yoktur. ‘Ene’sinin esiri olmuş bu yapıdaki insanlar, kendilerini dünyanın merkezine koyarak, çevresindeki insanlardan tecrid ederek bu halleriyle kendilerini bir nev'î münzevî hayata mahkûm etmiş oluyorlar.

Bu karakterdeki insanların, samimî kardeşlik esasına, ortak hizmet prensibine dayanan, birlik ve beraberliği düstur edinen bir cemaatte hizmette bulunması hiç de kolay değildir.

Ene’lerini tatminle meşgul, toplu bir hizmet tarzını içine sindirememiş, “ben” yerine “biz” demeyi alışkanlık haline getirememiş, cemaatin mânevî gücüne inanmamış böylesi mizaçların, bir bakıma yalnızlıktan kurtulmaları mümkün değil. Böylesi mizaçlar hizmet niyetiyle insanlara muhatap olurken de, çoğu zaman, Üstadın men ettiği “mürşidâne bir tavır” içine girdiklerinden, muhatapları nezdinde hep resmî ve soğuk karşılandıklarından tebliğde pek etkili de olamazlar. Bu fıtrat ve mizaçtaki insanların çare olarak yapacakları tek bir şey vardır, o da “ben merkezciliği” terk edip, dâvâ arkadaşlarının fikirlerine değer verip, şahs-ı mânevîyi esas alıp cemaatle beraber hareket etmektir. Her insanın mizacı, fıtratı farklı olabilir. Bazıları sosyal olduğu gibi, bazıları anti-sosyal, yani çekingen ve münzevîdir. İçe kapanık olmak, münzevî olmak elbette yadırganacak bir hal değildir. Hizmet adına çekingenlikten, münzevîlikten kurtulmanın çaresi de, hizmetin bir ucundan tutmaya çalışmak, dostlarla samimî bir diyalog içinde bulunmakla mümkündür. Zaten insan fıtraten medenî, sosyal bir karakterle yaratıldığından, bize tevdî edilen kabiliyetlerimizi, istidatlarımızı yanlış kullanmadığımız müddetçe toplumdan kopuk bir hale girmemiz mümkün değil.

Yukarıda belirttiğimiz gibi, yeter ki ene’mizin cenderesinden çıkıp, yalnız kendi doğrularımıza değil, çevremizdeki insanların da söylediklerine kulak verelim. Beğenmesek dahi onların da fikir ve düşüncelerine değer vermesini bilelim. “Faziletfüruşluk” pozisyonlarına girmeden; “meyl-i tefevvuk” alışkanlıklarımızı terk etmesini bilelim. Bunu becerebildiğimiz takdirde gerisi kolaylaşır.

“Fikr-i infirâdî ve tasavvur-u şahsî” çıkmazından kurtulmak için Bediüzzaman, ayrıca “yüksek himmet, gayret ve hamiyet sahibi bir mücahit” olarak tavsif ettiği bir düstur ile, bir prensip ile çare bulunacağını beyan ediyor. Din-i mübîne hizmeti dâvâ edinenlerin bu gibi tavsiyelere kulak vermeleri en iyi çare olsa gerek. Efendimizin (asm) “İnsanların en hayırlısı, insanlara faydalı olandır” hadisi de bu meyanda bizim için en doğru bir rehber olmalı. İnsanlara faydalı olmayı gaye edinen ehl-i hizmetin, hayırlı bir konumda ve hayırlı bir camiada hizmette bulunmaları en doğru, en istikametli bir tarzdır. Bu meyanda Bediüzzaman’ın; “Zaman cemaat zamanıdır” tesbiti de ehl-i hizmet için hareket noktası olmalı. Şahsî kabiliyetlerimiz, özelliklerimiz, güzelliklerimiz ne olursa olsun bunlara güvenip cemaatin mânevî gücünü görmezlikten gelmemeliyiz. Ancak bu şekilde bazı kabiliyetlerimizin ve istidatlarımızın bir değeri olur ve etkili, doğru, kalıcı bir hizmette bulunabiliriz.

18.05.2008

E-Posta: hgultekin@yeniasya.com.tr


 
Sayfa Başı  Yazıcıya uyarla  Arkadaşıma gönder  Geri


Önceki Yazıları

  (11.05.2008) - Sorumluluklarımız

  (04.05.2008) - Okulunu örtüsüne fedâ edebilmek

  (27.04.2008) - Şahs-ı mânevîye tâbi olmak

  (21.04.2008) - Cemaate bizim ihtiyacımız var

  (13.04.2008) - Bir darbe hatırası

  (06.04.2008) - Farklılıklar avantajdır

  (30.03.2008) - Bir boşanma hikâyesi

  (25.03.2008) - Maksat rızâ-ı İlâhî olunca

  (16.03.2008) - Başörtülü bir kızın serencamı

  (09.03.2008) - Kabahati üstlenebilmek fedakârlığı

 
GAZETE 1.SAYFA
Download

Kutlu Doğum Haftası Pdf

Bütün yazılar

YAZARLAR

  Abdil YILDIRIM

  Abdurrahman ŞEN

  Ahmet ARICAN

  Ahmet DURSUN

  Ali FERŞADOĞLU

  Ali OKTAY

  Atike ÖZER

  Cevat ÇAKIR

  Cevher İLHAN

  Davut ŞAHİN

  Fahri UTKAN

  Faruk ÇAKIR

  Fatma Nur ZENGİN

  Gökçe OK

  Habib FİDAN

  Hakan YALMAN

  Halil USLU

  Hasan GÜNEŞ

  Hasan YÜKSELTEN

  Hülya KARTAL

  Hüseyin EREN

  Hüseyin GÜLTEKİN

  Hüseyin YILMAZ

  Kadir AKBAŞ

  Kazım GÜLEÇYÜZ

  Kemal BENEK

  M. Ali KAYA

  M. Latif SALİHOĞLU

  Mahmut NEDİM

  Mehmet C. GÖKÇE

  Mehmet KAPLAN

  Mehmet KARA

  Meryem TORTUK

  Mikail YAPRAK

  Murat ÇETİN

  Murat ÇİFTKAYA

  Mustafa ÖZCAN

  Nejat EREN

  Nimetullah AKAY

  Nurettin HUYUT

  Osman GÖKMEN

  Raşit YÜCEL

  Rifat OKYAY

  Robert MİRANDA

  S. Bahattin YAŞAR

  Saadet Bayri FİDAN

  Saadet TOPUZ

  Sami CEBECİ

  Selim GÜNDÜZALP

  Sena DEMİR

  Serdar MURAT

  Suna DURMAZ

  Süleyman KÖSMENE

  Vehbi HORASANLI

  Yasemin GÜLEÇYÜZ

  Yasemin Uçal ABDULLAH

  Yeni Asyadan Size

  Zafer AKGÜL

  Zeynep GÜVENÇ

  Ümit KIZILTEPE

  İslam YAŞAR

  İsmail BERK

  İsmail TEZER

  Şaban DÖĞEN

  Şükrü BULUT