Her ikisi genç, dinamik ve risale yoğun kişilerdi bu durumları, her hâllerinden belli oluyordu. 

1979 yılı haziran ayına kadar İzmir’e gelmelerimin çoğunda Yeni Asya’nın bürosuna uğrar ve o dönemlerde temsilci olan Koca Yusuf abi ile görüşürdük. İlerleyen zamanda Yusuf Öztanzan abinin Yeni Asya büro temsilciliğinden ayrılmasıyla aynı vazifeyi Hasan Şen Ağabey üstlendi. 

Aslen Pınarbaşılı olan Hasan Abinin Pınarbaşı’nda çok tanınmışlığı, hüsn-ü kabulü, zamanla İzmir ve Egeyi sardı.

Nev-i şahsına münhasır bir yapıya sahip olan Hasan Ağabeyin sohbetleri, özellikler gece ders sonundaki uzayıp giden sohbetleri, hepimizin kalbindeki güzel hatıralardandır.  

O, hatıralarını canlı tutar, yerine ve makamına göre konuyu açar, işlenen dersle alâkasını kurar, hatıraları, imanî ve meslekî meselelere destek olarak naklederdi.

Hasan Abinin Külliyat malûmatı haricinde İslâmî eserlerle de haşir neşirliği bilinir ki o bu vasfını, yeri geldikçe o eserlerden naklettiği bilgilerle gösterirdi. 

Mevlâna’nın Mesnevî’sinden ezbere okuduğu beyitler ayrı bir ahenk katardı sohbete. Erenlerden menkıbeler, tarihî kahramanlık hikâyeleri, bunların en uygun yerine yerleştirilen risaleden bahisler, ona mahsus örnek bir meziyettir. 

Hayvanlara, ama özellikle kedilere düşkünlüğü, tariflerin üzerindedir. Kedisinin dokunulmazlığı herkes tarafından bilinir. Sokak başlarında onu bekleyen kedilere o zamanlar yağlı kese kâğıdına sarılan balıkları verişini, ibret ve hayranlıkla izlemiştim. Bilen İşhanı’ndaki bürosunun penceresi güvercinlerin yeridir. 

Hasan Ağabeyin cömertliğini anlatmaya gerek yok. Yardımseverliği reklamsızdır, sessizce yapar. 

Cemaatin, meşveret sistemine geçişinde Hasan abi, özveride bulunarak çok yardımcı olmuştur. Eskiden gelen âdete göre temayüz etmiş ağabeyler meşverete dâvet edilir, orada dinlenir iken sonradan mahallin seçerek gönderdiği kişilerden oluşan meşveret heyetinde, ortada yürürlükte olan sisteme uygun hareket ederek, meşveret sistemin kuvvet bulmasına yardımcı olmuştur. 

Kıymetli Hanımı Nurbanu Hanım ile çocukların eğitimi konusundaki hizmetleri değerli ve geleceğe yönelik çok özel bir hizmetti. Cemaat içi, kız ve erkeklerin yetişmesinde her ikisinin yaptıkları hizmetler, takdirlerin üzerinde idi.  

Seyahati çok seven Hasan abi, yakın arkadaşlarıyla sağlığı müsaade ettiği ölçüde hizmet beldelerine seyahati aksatmazdı. Bazan sağlığına rağmen seyahate çıkardı. 

Çok duygu dolu idi, konuşması için, özellikle sohbette coşturulması için onun duygu teline zamanında ve makamında dokunmanız yeterlidir. Bunu yapabildi iseniz kenara çekilin, izleyin, dinleyin ve samimî muhatap olun, o kadar. O, pınar olur, sakinleyinceye kadar akar, hakikatleri dillendirir, kafiyelice. Serbest vezne pek takılmaz, hece ölçüsünü kullanır ama kâfiyeleri de yerli yerince kullanır.

Şiirlerini kendisinin okuması -laf aramızda- daha duygusaldır, doğrusu. Evet, Ömer Öcalan Abi de duygu dolu terennüm ediyor, ama şairin yazdığını yaşayarak okuması, bambaşka oluyor be kardeşim.

Vefatı sonrası endişesi, üzerlerindeki gayr-ı menkullerin yine hizmete kullanımıydı. Bu sanki onun umumî bir vasiyeti gibiydi. 

Onun yakını olmak, samimî yoldaşı olmak öyle kolay değildi. Erenlerin hâli belli olmaz ya o da öylesine bir yapıya sahipti. 

Nisan ayında dökülen yapraklardan biri olarak kalbimizin kayıtlarında yer aldı, Allah rahmet eylesin.