Hatta ulü’l-azm peygamberlerden olan Hz. Musa ve Hz. İsa’nın (as) bile kendisine ümmet olmak istediği ifade edilir. Hz. İsa’nın dahi semadan inişinin sebebi, Hz. Muhammed’e (asm) uymaktır.

Bediüzzaman Hazretleri, “Her devrin bir hükmü ve hükümranı vardır.” der. Buna göre Efendimiz (asm) ile Hz. Ömer arasında geçen bir olayı nakledelim: 

Bir gün Hz. Ömer, elinde bir tomar Tevrat nüshasıyla Efendimiz’in (asm) huzuruna gelir. Efendimiz, “O nedir ya Ömer?” diye sorar. Hz. Ömer, “Gelirken bir Yahudî mahallesine uğramıştım; onların ellerinden aldığım Tevrat nüshalarıdır.” deyince, Efendimiz’in (asm) rengi değişir ve bundan hoşnut olmaz.

Bu durumu fark eden bir Sahabî, Hz. Ömer’e: “Sen aklını mı yitirdin ya Ömer! Efendimiz’in (asm) durumunu görmüyor musun?” der. Bunun üzerine Hz. Ömer üzülür. Efendimiz (asm) ise şöyle buyurur: “Ya Ömer! Allah’a (cc) yemin olsun ki, değil muharref nüshalar; kardeşim Musa gelse ve sen ona uysan yine dalalete gidersin.”

Demek ki onlar hak olsa dahi zamanları geçmiştir. Hatta bu olay bana “Zamanının müceddidini tanımayan âlim de olsa cahil ölümüyle ölür.” rivayetini hatırlatıyor.

Dolayısıyla, hakka rağmen halkın rızasını esas alarak kimse kimseye ebedî hayatını feda etme pahasına keyif bağışlamaya kalkmamalı; üstelik onu da dalalete atmamalıdır. Böylece başta ilahiyatçılar olmak üzere bütün mü’minlere sesleniyorum: “Bir kimse, inancının medlûl ve muhtevasını isabetle tayin edemezse, inanmışken aldanmış duruma düşer.” İnsanlığın bugünkü problemi budur.

Artık ne kendinizi ne de insanlığı aldatmayın. Bu dünya, ne aldanmaya ne de aldatmaya değecek kadar uzun bir hayat değildir.

Evet, insanlığın asıl baş belası; şu kısa ve rüya gibi fânî hayatı uzun ve gerçek sanarak insanlığı hayallere feda eden hayalperestliktir.

Vesselâm.