Hiçbir şey yokken, Cenâb-ı Hak en evvel, Hâlık isminin en azamî tecellisiyle “Levlâke Levlâk...” diye methettiği Muhammed-i Arabî’nin (asm) nurunu yarattı ve Nur isminin azamî tecellisiyle o nura göz kamaştıran bir parlaklık ve cazibe verdi. Hafiz isminin ve bütün Esma’nın azamî tecellileriyle bütün varlık âlemlerinin bütün hayır ve güzelliklerini o nurun içine dercetti. Fettah isminin azamî tecellisiyle de, âlemin çekirdeği hükmündeki o nuru açarak on sekiz bin âlemi ve koca kâinatı tecessüm ettirdi.
Kâinat ve âlemlerin yaratılışında var olan cezbe kanununda, atom içi âlemde elektronların çekirdek etrafında belli bir nizam ve intizam dahilinde Mevlevî gibi dönmeleri misüllü, Nur-u Muhammedî (asm) etrafında da, ezelden-ebede, her şey onun cazibesi ile döner durur ve şekillenir. Bu noktadan O; varlık, şehadet ve gayp âlemlerinde akıp giden bütün hayır ve güzelliklerin halitası, DNA’sı ve şifresi mahiyetindedir.
Onun zat ve şahs-ı manevîsi nazarından bakıldığında, âlem-i şehadet ve gaybın ve onlara akan bütün hüsün ve hayrın temessül ettiği; ubudiyet ve tesbihat-ı kâmilenin üzerinde temerküz ettiği koca bir kâinattır Muhammed (asm).
O; varlık âleminin dünya istasyonuna teşrif edince âlemin şekli değişmiş; o gün güneş bir başka tulû etmiş, ay her zamankinden daha da bir nurlu doğmuş, sular bir başka çağlamış, atom zerreleri onun cazibesiyle her zamankinden daha fazla bir şevk ve heyecanla devretmiş… O gün açan güller, o renk ve güzellikte bir daha açmamışlar. Onun varlığına has olarak ondan aldıkları kokuyla bir kere âlemi güzel kokulara garketmişler ve o kokuyu ona, yani asıl sahibine geri vermişler. O güzel koku o günden sonra sadece onun misk ü amber kokan vücûd-u mübareğinde varlığını devam ettirebilmiş. Bütün varlık âleminin bülbül-ü zişanının nurlu varlığı ve güzel ve hikmetli avazı karşısında, onu tebrik ve teşyi etmek için, bülbüller o günkü güzellikte bir daha hiç ötmemiş. Kısaca âlem âlem olalı böyle kutlu bir anı ne görmüş ne de görecek. Varlık âlemi bu kadar kudsî bir şehrayne ilk ve son defa şahit olmuş.
Onun dünya âleminde misafir olduğu 63 nurlu senenin her anı varlık âlemine bir daha yaşanmayacak en mutlu ve muhteşem anları yaşatarak, Levh-i Mahfuz âlemlerine en muhteşem manzaraları resmetmiş. Onun ve bütün varlık âleminin Asr-ı Saadetinde, kurtlar, onun nuru ve cazibesiyle koyunların hizmetine girmiş; güneş tevakkuf ederek onu selâmlamış; sular cezbeye gelerek onun mübarek parmaklarını on musluklu çeşmeler gibi akmış; Rabbi katındaki muhabbetinin celâliyle ay şak ederek ikiye bölünmüş; ağaçlar “Esselemü aleyke Ya Resulullah!” nidalarıyla yerlerinden şak edip, onu selâmlayıp Kâinat Sultanının son mebusu olduğuna şehadet etmiş. Koca sultanlar sahip oldukları muhteşem saltanatlarını hiçe sayarak onun aşkıyla “Keşke şu saltanata bedel Muhammed-i Arabî’nin ayağına giydiği ayakkabının bağı olsaydım!” diye iç çekmiş.
Ya Rasulullah (asm)! Senin adını her andığımızda bunları hatırlayarak seni anarız. Senin dünya misafirhanesinde kaldığın ve yaşadığın her anı seninle yaşamak; bastığın her zerre toprağa yüz sürmek; seni gören her varlığı senin adınla selâmlayıp tesbihatlarına iştirak etmek; her biri birer nurlu yıldız ve güneş olan nurlu Ashabının sohbetlerine iştirak edip onunla nurlanmak… Kısaca sana ait her anı ve her şeyi bağrımıza basarak yaşamak en büyük arzu ve emelimiz ve Rabbimize niyazımızdır.
Ya Rasulullah (asm)! Ne olur, peygamberlerin bile “Nefsi, nefsi!” dediği o büyük hesap gününde, o merhamet dolu nurlu gözlerinle, ne olur bize de bir kere olsun bak! Bizi tanıyarak “Ümmetim!” de ve bizi de sancağının altında topla!
*** 
”Kutlu Doğum” faaliyetlerinin varlık ve insanlık âleminin son rehberi Yüce Peygamberimizin (asm) daha çok anlaşılarak beşeri içine düştüğü girdaplardan kurtarmasına vesile olması dileğiyle, onun (asm) nurundan ilham alarak yazdığım şiirimi size arz ediyorum.
Rabbim cümlemizi kendisine makbul birer kul, yüce Rasulüne ise ümmet eylesin! Amin!

ŞAHS-I MANEVÎ-İ NUR-U MUHAMMEDÎ,