Adalet ise; bir şeyi lâyık olduğu yere yerleştirmek demek..
Bir şeye liyakati ölçüsünce değer biçmek demek..
Adalet kavramı ise, bir partinin ismi olmuş son zamanlarda..
Tabiî ki icraatları da olmuş her halükârda, ister istemez bu partinin..
Meselâ mı dediniz; örneğin Bandrol Yasası..
Kabûl tarihi: 12 Eylül 2014..
Buna göre; artık Risale-i Nur eserleri “yalnız devlet eliyle” basılıp devlet eliyle dağıtılacakmış..
Tarihçe meşhur filozof Sinoplu Diyojen, nasıl olmuşsa târik-i dünya olup, her şeyini terk edip bir fıçı içerisinde yaşamaya karar vermiş.. Dönemin en güçlü imparatoru Büyük İskender’in her nasılsa yolu, güneşli bir yaz gününde bir öğlen vaktinde Diyojen’in yanına düşmüş. Tam önünde, karşısında durup sormuş: “Benden bi isteğin var mı?” diye.. O da cevap vermiş: “Gölge yapma; başka ihsan istemez!” diye..
***
Risale-i Nurlar; 1926’da Barla’da başlayıp 1949’a kadar devam eden, Bediüzzaman tarafından tam bir feragat-ı nefs ile, toplam 23 senede telif edilen tefsir manzûmesi eserler..
İçinde, imanî, içtimaî, siyasî.. pek çok konuda bilgi ve de ölçüler var..
Bilimsel bilgilerin yanında..
Tabiî devlet-i âliyeyi, hem de mevcut rejimi iz’âc edecek, yani rahatsız edecek kılçıklı kısımlar da var şüphesiz içinde..
***
Bu arada önemli bir haber: “Diyanet İşleri Başkanlığı İşarâtü’l-İ’câz’ı basmış..”
Ama o da ne; meğer o da Bandrol engeline takılmış!..
Matbaada; o da bekliyormuş dağıtılmak için!..
Ve diğer Cemaat yayınevlerinin hiçbiri, Yeni Asya Neşriyat başta olmak üzere, bundan böyle basamayacak, daha doğrusu satamayacaklarmış Risale-i Nurlar’ı..
Bandrol Yasağı olduğu için..
Ne garip değil mi?..
İsmi ADALET olan bir parti için..
CHP’nin 30’lu yıllarda başaramadığını başarmak..
Onlar alfâbeyi değiştirmişler, yalnız ancak Osmanlıca’yı yasaklayabilmişlerdi..
***
Devlet bu eserleri, daha doğrusu tamamını basar mı; basabilir mi?..
Meselâ, bir Beşinci Şuâ’yı ya da İnnâ A’taynâ’nın Sırrı’nı basabilir mi; veya ne zaman basabilir?..
Keyfi ne zaman hoş olur; kimse bilebilir mi?..
Soruları uzatmak mümkün..
Kur’ân-ı Kerîm’in orijinal metninden sonra en çok basılan, satılan ve de okunan İslâmî Eserler unvanına sahip, elliden (50) fazla dünya diline çevrilmiş, üniversitelerde yüzlerce teze konu olmuş, hakkında uluslar arası onlarca sempozyum düzenlenen Risale-i Nur eserlerini, kendi doğduğu bu güzelim topraklarda yasaklamak..
Ne kadar yazık değil mi!?..
Hem de ismi ADALET olan bir parti tarafından..
Ne diyordu Bediüzzaman:
“Siyasette, lâfiz, mânânın zıddıdır.. ADÂLET külâhını ZULÜM başına geçirmiş..*
* Dipnotta da: Bu zamanı tam görmüş gibi bahseder..” ilâvesi var. (Sözler, Lemaât, 647)
Anlayana...
Gerçekten ilginç değil mi?..