Günümüzde büyük devlet olmak; Demokrasi, adalet, hak ve hürriyetlerini esas alan hür demokratik bir siyasî rejimle idare edilmek ve vatandaşların hayat standardının yüksekliği, bilgi, sanayi ve teknoloji üretiminin büyüklüğü ile ölçülmektedir. 

Almanya, Japonya gibi ülkelerin ağır silâhlarla donatılmış kalabalık orduları yoktur. Onların modern silâhlarla donanımlı, sayısı az, vurucu gücü kuvvetli,  tasarruflu orduları vardır. Ancak onlar,  Demokrasi ve halkın refah standardının yüksekliği ile tanınan dünyanın en gelişmiş ülkelerinin başında gelirler. Çünkü onlar kaynaklarının pek azını savunmaya ve güvenliğe, çoğunu sanayi ve teknoloji üretimine harcamaktadırlar. 

Ülkemizde kaynakların israfı, daha çok askerî darbe süreçlerinde yaşanmıştır. Seçimle iş başına gelmiş yönetimleri silâh zoruyla, dolaylı veya doğrudan alaşağı eden darbeciler, halkı iğfal ederek kolay yönlendirebilecekleri vizyonsuz, liyakatsiz siyasîleri iş başına getirmişlerdir. Bu siyasîler de, ne yazık ki devletin kaynaklarını yanlış alanlarda harcayarak heba etmişlerdir. Bu alanlardan biri;  milyarlarca dolar ödenerek yapılan aşırı silâh ithalatıdır.  Halkını mağdur eden kalabalık bir askerlik sistemine trilyonların harcanmasıdır.

Türkiye’nin dış savunmasını yapabilecek dinamik güçlü, modern bir ordusu elbette olmalıdır. Ancak bu iş hür Batı ülkelerinde olduğu gibi olmalıdır. 

Haddizâtında ülkemizin kaynakların çoğu, din ilimleriyle fen ilimlerini kaynaştıran,  hür düşünceli, kabiliyetli nesiller yetiştirmeyi hedefleyen modern bir eğitime, ticareti geliştirecek, ihracatı arttıracak, zenginleşmeyi sağlayacak sanayi ve tarım üretimine dönük alanlara harcanması gerekirdi.  Ancak bu gereği gibi yapılmamaktadır.

Ne yazık ki ülkemizde toplanan vergilerin çoğu, geri getirisi olan üretim tesisleri ve fabrikalar yerine yurt içinden ve dışından alınan devlet kredilerin devasa faizlerine, ölü yatırım mesabesinde olan saraylara, lüks devlet binalarına, gösteriş ve şatafatı çağrıştıran gökdelenler, büyük alış veriş merkezleri inşasına harcanmaktadır.    

Son söz:  Sınırlı kaynakları yanlış yerlerde heba edip çar çur etmek bu ülkeye yazık etmektir.  Zira toplanan vergilerde tüyü bitmedik yetimin hakkı vardır.   Bugün insanlar bunun hesabını sormasalar dahi, gelecekte demokratik bir sürece girildiğinde bu sorgulamayı yapacaklardır.  Bu işin bir de ahirette hesap verme boyutu de vardır. Oranın muhasebesi çok çetindir.