“World Decolonization Forum” kapsamında düzenlenen “Dekolonize Film Günleri”nde konuşan İranlı yönetmen Mecid Mecidi, hayat tarzlarının değişmesiyle sinema kültürünün de etkilendiğini ve insanların birbirinden uzaklaştığını aktararak, Türkiye ve İran gibi ülkelerin kimlikleriyle dünyaya söyleyecek çok sözü olduğunu dile getirdi.

Hayal satılıyor, yoksulluk saklanıyor

Türk dizilerini izlediğini ve Türk kültüründe olmayan pek çok unsuru görerek şaşırdığını anlatan Mecidi, şunları kaydetti: “Ben Türkiye’yi, kültürünü ve tarihini çok severim. Ancak bazı dizileri izlediğimde çok üzülüyorum ve ‘Bu dizinin Türkiye’nin kültürüyle ne alâkası var?’ diye düşünüyorum. Televizyonlara baktığınızda insanlar saraylarda yaşıyor, hepsi Batı kıyafetleri giymiş. Türkiye böyle değildir. O dizilerde genel halkı göremiyorsunuz. Bu durum yoksulluğu saklayıp, sadece hayal satan Hindistan yapımlarına, Bollywood’a benziyor. İnsanlar sinemaya gittiklerinde bu filmleri bir ağrı kesici gibi, hayallerindeki yaşamı görmek için kullanıyorlar.”

Türk kültürü bu değil

Mecidi, konuşmasında kültürel yozlaşmadan da bahsederek, “Türk dizilerinde kültürünüzde olmayan şeylerin, farklı bir hayatın gösterilmesi beni üzüyor. Filmlerde insanlar sürekli birbirlerine ihanet ediyor, birbirlerini katlediyor. Türk kültürü bu değil. Türk kültüründe sevgi var, samimiyet var, dostluk var. Ben ekonomiye veya reytinge karşı değilim, bir filmin ekonomik anlamda çok güçlü olmasını isterim. Ancak buna ödediğimiz bedel, şiddet, tecavüz, ihanet veya boşanma mı olmalı? Biz bunlarla mı reyting kazanacağız, yoksa kendi kültürümüzü ön plana çıkararak mı?” görüşlerini paylaştı.

Temiz hikâyeler anlatmazsak tarumar oluruz

Yapımcı Mehmet Bozdağ ise emperyalist devletlerin kendi kültürlerini bir norm olarak dayattığını vurgulayarak, şu değerlendirmelerde bulundu: “Sömürgecilik bizim gündelik hayatımızı, müziğimizi, yemeğimizi, örfümüzü, kültürümüzü esir alıyor ve bizde bir yabancılaşma başlıyor. Sonuçta büyük sosyal yıkımlar, psikolojik vakalar ortaya çıkıyor. Sektör adına dertliyiz. Kanallara naif bir aile hikayesi getirdiğimizde ‘tutmayabilir’ diyorlar. ‘Tutmayabilir’ diyen televizyon yöneticisi maalesef sömürgeleştirilmiştir. Bugün eğer biz o temiz hikâyeleri anlatmazsak tarumar oluruz.”