Umûr-u gaybiyeye dair hadislerin birkaç misalini zikrederiz:

- Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, nakl-i sahih ile ve mütevatir bir derecede bize vâsıl olmuş ki minber üstünde, cemaat-i Sahabe içinde ferman etmiş ki:

[“Bu benim oğlum Hasan, seyyiddir. Allah onun vasıtasıyla iki büyük grubun arasını düzeltecektir.”]

İşte kırk sene sonra İslâm’ın en büyük iki ordusu karşı karşıya geldiği vakit, Hazret-i Hasan Radıyallahü Anh, Hazret-i Muaviye (ra) ile musalâha edip, cedd-i emcedinin mu’cize-i gaybiyesini tasdik etmiştir.

- İkincisi: Nakl-i sahih ile, Hazret-i Ali’ye (ra) demiş: [“Sen ahitlerinden dönenler, haktan sapanlar ve hak dinden ayrılanlarla savaşacaksın.”]

Hem Vak’a-i Cemel, hem Vak’a-i Sıffin, hem Vak’a-i Havariç hâdiselerini haber vermiş.

- Hem Hazret-i Ali (ra) Hazret-i Zübeyir ile seviştiği bir zaman dedi: “Bu sana karşı muharebe edecek, fakat haksızdır.”

- Hem Ezvac-ı Tahiratına demiş: “İçinizden birisi, mühim bir fitnenin başına geçecek ve etrafında çoklar katledilecek.” [“Ve sana Hav’eb denilen yerin köpekleri havlayacaktır.”]

İşte şu sahih, kat’î hadisler, otuz sene sonra Hazret-i Ali’nin (ra) Hazret-i Aişe ve Zübeyir ve Talha’ya karşı Vak’a-i Cemelde ve Muaviye’ye karşı Sıffin’de; ve Havarice karşı Harevra’da ve Nehruvan’da muharebesi, o ihbar-ı gaybiyenin bir tasdik-ı fiilîsidir.

- Hem Hazret-i Ali’ye, “senin sakalını senin başının kanıyla ıslattıracak bir adamı” ihbar etmiş. Hazret-i Ali o adamı tanırmış; o da Abdurrahman ibni Mülcemü’l-Haricî’dir.

- Hem Haricîlerin içinde Züssedye denilen bir adamı, garip bir nişanla alâmet olarak haber vermiştir ki Havariçlerin maktulleri içinde o adam bulunmuş, Hazret-i Ali onu hakkaniyetine hüccet göstermiş, hem mu’cize-i Nebeviyeyi ilân etmiş.

- Hem Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, Ümmü Se­leme’nin, daha diğerlerin rivayet-i sahihiyle haber vermiş ki “Hazret-i Hüseyin, Taff, yani Kerbelâ’da katledilecektir.” Elli sene sonra, aynı vak’a-i ciğersuz vukua gelip o ihbar-ı gaybîyi tasdik etmiş.

- Hem mükerreren ihbar etmiş ki: “Benim Âl-i Beytim, benden sonra ‘yelkavne katlen ve teşrîden’, yani katle ve belâya ve nefye maruz kalacaklar.” Ve bir derece izah etmiş, aynen öyle çıkmıştır.

Mektubat, On Dokuzuncu Mektub, s. 120

LUGATÇE:

cedd-i emced: en şerefli ced, dede, Peygamber Efendimiz (asm).

Ezvac-ı Tahirat: Peygamber Efendimizin iffetli, tertemiz, hanımları.

Havariç: Haricîler; asiler, zorbalar, isyankârlar; Hakem Vak’asından sonra Hz. Ali’ye (ra) isyan eden topluluk.

ihbar-ı gaybî: gayba ait haber verme, geçmiş veya gelecekle ilgili olanı bildirme.

mu’cize-i gaybiye: gayba ait mu’cize; gizli ve bilinmeyen olayları henüz vuku bulmadan önce Allah’ın bildirmesiyle haber verme ve bu haberin zamanı gelince tam söylendiği şekilde ortaya çıkmasıyla gerçekleşen mu’cize.

musalâha: barış, sulh.

mütevatir: yalan üzerinde birleşmeleri mümkün olmayan bir topluluğun naklettiği haber.

nefy: sürgün.

umûr-u gaybiye: gaybî işler; Allah’ın ve Onun bildirdiği kişilerin dışında hiç kimsenin bilmediği işler.

vak’a-i ciğersuz: ciğer yakıcı olay; yürek yakan, acıklı hadise.

Vak’a-i Havariç: Haricîlerle yapılan savaş.