İsrail askerlerinin baskınla 39 ülkeden 58 tekne ile 345 katılımcıdan aralarında 20 Türk vatandaşının olduğu 135 aktivisti yine baskınla rehin alması haydutluğuna karşı insanlık ayağa kalkarken, bölgedeki Müslüman ülke yöneticileriyle Türkiye’dekilerin yine kuru “kınamalar”la kalması dikkati çekti. (gazeteler, 30.4.26)

Bilindiği gibi daha ilk AKP iktidarında 15 Temmuz 2004’te Resmî Gazete’de yayınlanan Bakanlar Kurulu kararıyla, GAP’ı, KOP’u (Konya Ovası Sulama Projesi) ve Tuz Gölünü içine alan, tarımdan tohumculuğa, turizmden telekomünikasyona ekonomik işbirliği ilerletildi.

Tek Müslüman üye Türkiye’nin onayıyla İsrail’e Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu ile Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) üyelikleri bahşedildi…

“BÜYÜK İSRAİL PROJESİ”NDE

Özellikle “moderatöreydi” diye geri adım atılan “one minute” çıkışı sonrası iki ülkenin resmî verileriyle ticaret katlandı. Gazze soykırımının ardından yüzde bin beş yüz arttırıldı.  

Türk bayraklı sivil yardım gemisi Mavi Marmara’ya kanlı baskınla on Türk vatandaşını katleden İsrailli askerî-sivil sorumlulara Türkiye mahkemeleriyle Uluslararası Ceza Mahkemesi’ndeki (UCM) bütün davalardan resmen cayıldı.

İsrail Cumhurbaşkanı Ankara’ya davet edilip TBMM’de alkışlarla karşılanıp konuşturuldu; İsrail’in NATO tatbikatlarına katılmasına yol açıldı, savaş uçaklarına Konya’da eğitim uçuşu yapma imkânı sağlandı.

Millî Savunma Bakanlığı’nın silah fuarında İsrail’e silah sağlayan şirketler ağırlandı. Kolombiya’da Latin Amerika’dan Uzakdoğu’ya otuz ülkenin imzaladığı “İsrail’e karşı eylem plânı”nı Türkiye imzalamayıp Siyonist işgal ve zulmü kına(ya)madı.

Dünya sivil inisiyatifinin, “soykırım suçu ortaklığına son verilmesi, ambargonun kaldırılması” amaçlı Filistin direnişi filosu gemilerinin Türkiye limanlarından kalkışına izin verilmedi.

En son Cumhurbaşkanı’yla bakanlarının, 14.5 trilyon dolarlık şirketinin New York’taki ikinci merkezini Tel Aviv’e taşıyıp İsrail’de 33 milyar dolarlık yatırımla Gazze soykırımı Siyonist finansörü Laurence Fink’le görüşmesi karanlıkta kaldı.

Ve Türkiye’nin İsrail’in yüz binlerce mâsumu katlederek yıkıp yaktığı Filistin topraklarını Trump’ın “turizm, eğlence, kumar merkezi” perdesinde petrol, doğalgaz, hidrokarbon kaynaklarını hortumlayıp Siyonizmin “arz-ı mev’ud (büyük İsrail) projesi”ne alan açan “Gazze plânı”nda -Dışişleri Bakanı’nın ikrarıyla- yer aldığı tescillendi. 

“İŞGALE DESTEK” SÜRÜYOR…

Bu arada “Filistin’in yanındayız” demeçleri verilirken, Cumhurbaşkanı, Trump’a kıyakla soykırımın tedarikçilerinden Boeing şirketinden 300 adet uçağı almayı taahhüt etti. UCM kararlarına rağmen İsrail’le ticaretin sürdürülmesini “soykırımcıyla işbirliği suçtur!”, “İsrail’e desteğe hayır!” eleştirilerini yapanlar tutuklanıyor.

Türkiye limanlarından işgale askeri askerî yakıt ve malzeme taşıyan gemilerin yük almasına,  Bakü-Ceyhan boru hattından işgal ordusuna petrol sevkine karşı “Limanları İsrail’le ticareti kes!” pankartını taşıyan çarşaflı hanımlar, İsrail’in silâh ve mühimmatta kullandığı baruttan çeliğe kritik ihracatı protesto edenler derdest ediliyor.

Neticede, “otoriter rejim”de Ankara, Gazze’de gıda yardımı sırasındaki çocukları bombalayan İsrail’le ticaret dezenformasyonlarla karartıyor. “Stratejik işbirlikleri”nden bir tekinin iptaline, askıya alınmasına yanaşmıyor.

400 sene Kudüs-ü Şerif’in hâmisi Osmanlının verâsetine bakmadan Küstahlaşan işgale ve zulme “yandaş medya”da “bahaneler” uyduruluyor.

Tehditlerle, korkularla, hilelerle efkâr-ı ammeyi (kamuoyunu) başka bir mecrâya çevirtmekle ve muhâkeme-i akliyeyi az bir zamanda kapatmakla toplum oyalanıyor.