Adalet terazisinin iki kefesine konulan eleştiri ve takdir büyük bir hassasiyetle tartılıp ölçüldüğü ve ona göre hareket edildiği sürece nizamını yakalar. İnsan fıtratı gereği eleştiriden çok hep övülmeyi, takdir ve tebrik edilmeyi ister. 

Ancak unutmamak gerekir ki insanı daha iyi şeyler yapmaya yönelten bir unsurda karşısında kendisini eleştirebilen bir muhalifinin bulunmasıdır. Gerçekçi, hakperest ve insaflı bir muhalif sizin için faydalıdır. Çünkü birilerinin gözü önünde ve dikkati altında olduğunu bilmek insanı daha itinalı ve hassas davranmaya sevk eder. Yoksa sürekli övülen, sena edilen, alkış ve tezahüratlarla yükseltilen bir insan zamanla hesap vermeyi ve şeffaf davranmayı unutur. Bu aileden başlayarak hayatın her alanında böyledir. Deneyip tecrübe edilmeye açık bir durumdur. 

Herkes kendi hayatında çeşitli şekillerde bunun bir örneğini görebilir ve bulabilir. Onun için muhalefet edilmeyi büyük bir mesele olarak görmemek gerekir. Muhalefet edilmenin faydalı yönlerinden istifade etmek ve bu sayede muhalefete konu olan hallerimizi düzeltmek neticesi itibarıyla muhalefet edene değil bize faydalıdır. Risale-i Nur eserlerinde ifade edildiği gibi muhalefet meşru ve samimî bir muvazene-i adalet (adaletin ölçüsü) unsurudur. Yasak değildir, kötü değildir, korkulacak bir şey değildir. Takdir ve tebrik gibi o da hayatın içinden bir duygudur. Bizdendir, insanîdir ve gereklidir. Onun için hayatın hiçbir yerinde muhalefetsiz kalmayın. Sizi adaletli, dengeli ve ölçülü bir insan yapacak unsur az da olsa bir muhalefet edeninizin bulunmasıdır. Ondan kurtulmaya çalışmayın. Onun muhalefetinin size fayda sağlayan noktalarından yararlanmaya çalışın. Sizin de muhalefet etme hakkınız olduğunu unutmayın.