Eğer doğru dese, Üstadına zarar gelir ve eğer yalan dese kırk senelik namuskârâne ve müstakimâne askerliğinin haysiyetine çok ağır gelir diye düşünüp, “Ya Rab, canımı al!” diyerek, on dakikada teslim-i ruh eyledi, istikamet şehidi oldu. Ve dünyada hiçbir kanunun hata diyemeyeceği bir muavenet-i hayriyeye ve bir tasdike hata tevehhüm edenlerin çirkin hatalarına kurban oldu.

Evet, Risale-i Nur’dan tam ders alan, bir su içer gibi, kolayca terhis tezkeresi telâkki ettiği ecel şerbetini içer. Eğer benden sonra dünyada kalan kardeşlerimin teellümlerini düşünmeseydim, ben de, âlicenap kardeşim Âsım Bey gibi “Yâ Rab! Canımı da al” diyecektim. Her ne ise...

Tarihçe-i Hayat, s. 237

***

Eski talebeliğim zamanında mevsuk zatlardan, onlar da mühim imamlardan naklederek işittim ki: “Ciddî, müştak, hâ­lis talebe-i ulûm, tahsilde iken vefat ettikleri zaman, berzahta aynı tahsil misali ve bir medrese-i maneviyede bulunuyor gibi o âleme muvafık bir vaziyet ihsan ediliyor” diye o zaman talebe-i ulûm içinde çok defa medâr-ı bahis oluyordu. Şimdi bu vakitte talebe-i ulûmun en hâlisleri Risale-i Nur Talebeleri olduğundan, elbette merhum Mehmed Zühdü, Âsım ve Lütfi gibi zatların vazifeleri devam ediyor. Defter-i a’mâllerine hasenât yazmak için manevî kalemleri inşaallah işliyorlar.

Kastamonu Lahikası, 155. mektup, s. 265

***

[Binbaşı merhum Âsım Bey’in fıkrasıdır.]

Envar-ı Kur’âniye mizan ve bürhanlarından ve kıymeti takdir edilemeyen Sözler namındaki risale-i şerifeler fakiri ihya ediyor, kalbimi nurlandırıyor. “Hâzâ min fazlı Rabbî.” [Bu Rabbimin fazlındandır. (Neml Suresi: 40.)] Çoktan beri aramakta iken, lehü’l-hamd Cenab-ı Hak, Sözler’i bu fakire ihsan buyurdu. Kalp ve gönlüme âciz kalemim ve kàlim tercüman olamıyor.

Barla Lahikası, 66. mektup, s. 95

.........

Ruhumun siz Üstadıma karşı incizab ve meclubiyeti, yüzde beş şahsınıza karşı ise, doksan beşi neşr-i envar-ı hakikat ve dellâllığında bulunduğunuz Kur’ân-ı Hakîm şerefine tâzim ve tekrimdir. Öyle kanaat ve imanım var ki, sizin nur ve hakikat fışkıran Sözler’iniz, Kur’ân-ı Hakîm’den muktebes tefsiridir. Takdir, tahsin, medih ve sitayiş etmeyen ve muhabbet ve merbutiyet beslemeyen insan değildir ve daha doğrusu merdud-u İlâhî ve Peygamberî olanlardır. Cenab-ı Hâlık-ı Lemyezel Hazretleri bu gibileri de tarîk-ı hakkı nasibedar eylesin. Âmin bihürmeti Seyyidi’l-Mürselîn.

Barla Lahikası, 198. mektup, s. 275

LUGATÇE:

berzah: kabir âlemi.

bürhan: delil, ispat, hüccet.

dellâl: ilân edici; hakka davet eden.

envar-ı Kur’âniye: Kur’ân nurları.

isticvab edilmek: sorguya çekilmek.

kàl: söz, konuşma.

meclubiyet: tutkunluk.

mevsuk: sağlam, güvenilir.

mizan: ölçü.

muavenet-i hayriye: hayırda yardımlaşma.

müstakimane: müstakim olana yakışır şekilde, namuslulukla, doğrululukla, ahlâklılıkla.

talebe-i ulûm: ilim talebesi.

tekrim: hürmet, saygı gösterme, yüceltme.