Seçimler, Gazze’deki işgal ve Batı Şeria’daki Yahudî yerleşimci şiddetinin tırmandığı bir dönemde eş zamanlı olarak yapıldı. Filistinliler, “Batı Şeria’da 183 yerel yönetim birimini seçerken, Gazze’ye nispeten daha az zarar gören Deyr el-Belah’ta seçimler sınırlı kaldı”.

Seçimlerde El-Fetih ezici bir üstünlükle zafer kazandığını ilân etse de, seçimlere katılım ve temsiliyet tartışmalı bir durum. Çünkü Filistin Devlet Başkanı “Mahmut Abbas 19 Kasım 2025’te yayınlandığı bir kararnameyle, seçimlere katılmak isteyen adayların Filistin Kurtuluş Örgütüne (FKÖ) bağlılık bildirgesini imzalamayı şart koşmuştu.” Hamas ise, buna katılmayı reddetmişti.

Seçimlere katılım oranı Batı Şeria’da %56 iken, Gazze’de %23’tü. Elbette katılımın düşük oranda kalmasında “siyasî bölünmüşlük, yolsuzluk, kötü yönetim, muhtelif partilerin seçimleri boykot etmesi, seçimlerin temsiline yönelik eleştiriler, İsrail işgal ve engellemeleri” etkili oldu. BM İnsanî İşler Koordinasyon Ofisinin (OCHA) verilerine göre, İsrail’in uyguladığı baskı ve erişim kısıtlamaları, seçimlere katılımı düşürdü. OCHA, “İsrail’in Batı Şeria’da 925 kalıcı-aralıklı engeller ve bu engellerin yüzde 60’ını oluşturan kontrol noktalarıyla Filistinli seçmenin sandık başına gitmesinin önüne geçtiğini” kaydediyor. Filistin Merkezî Seçim Komisyonu ise, “Deyr el-Belah gibi yerlerde de zorunlu göç ve güncelliğini yitirmiş seçmen kayıtları” sebebiyle seçimlere katılım düşük orandaydı. Yine OCHA’nın verilerinde, İsrail engellemelerinin seçimlerde 3,4 milyon Filistinliyi olumsuz etkilediği görüşü hâkim.

Tüm engellemelere rağmen, seçimlerin gerçekleştirilmesi başarı olarak değerlendiriliyor. Şimdilik ufukta Cumhurbaşkanlığı seçimleri görünmese de, Batı Şeria ve Gazze’de kazandığı seçim zaferiyle El-Fetih’in iki bölgeyi birbirine siyaseten yaklaştıracak adımı atıp atmayacağını takip edeceğiz. El-Fetih’in Hamas’ın kalesi hükmündeki Gazze’de seçimleri kazanmasında hem İsrail, işgali hem de işgale karşı Hamas’ın yıpranmasının oldukça büyük payı olsa gerek.

Seçimlere katılım ve temsilî durumunun olumsuzluklarının tartışılmasının yanında, işgal altındaki topraklarda “oy kullanmanın bir inanç eylemi olduğu”na dikkat çekenler de mevcut. Bununla birlikte seçimlere katılım oranı ve sonuçları ikili bir mesajı yansıtıyor. Bunlar “mevcut siyasî kurumlara duyulan derin hayal kırıklığı, ama aynı zamanda temsil, hesap verebilirlik ve seçimler yoluyla meşru liderlik aracı olarak siyasî katılıma olan inancın devam etmesi.” 

Katılımın yüksek olduğu seçim mahallerinde, Filistinlilerin işgalin olumsuz etkilerine rağmen, siyaseti terk etmedikleri, aksine etkisiz yönetime alternatif arayışında oldukları görülüyor. Ayrıca Filistinliler, seçimlerle kendi taleplerini tayin etme hakkını kullanmaya hazır olduklarını gösterdiler. 

Diğer taraftan Gazze’deki belediyeler hâlâ temel hizmetleri sağlamak için gerekli imkânlara sahip değiller. Bu yüzden seçimlere sembolik bir anlam atfedenler de var. El-Fetih’in neredeyse rakipsiz kalması da, seçimlerin tartışmalı hususlarından. Yerel seçimler Filistin’de hizmet sunumu ve sivil katılım için küçük, ama önemli bir alanı oluşturuyor. Ancak İsrail işgali ve Filistin yönetimindeki tutarsızlıklar/iç çekişmeler, yerel yönetimleri giderek güçsüzleştiriyor. Seçimler öncesinde adaylara, FKÖ’ye bağlılık bildirgesini imzalamanın şart koşulmasıyla, Abbas, zayıflayan yönetimine yabancı desteğini arttırabileceği umudunu taşıyordu. Fakat İsrail için Filistin seçimlerinin pek bir anlamı yok. Yahudî yerleşimciler, askerî operasyonlar ve mâlî yoksunluk her Filistin yerleşim yerinin en önemli problemi. İsrail de muhtemelen Ramallah’daki yönetim dinamiğinin değişmesi tarafında değil. Olsaydı, Abbas’ın yerine şimdiye kadar çoktan başka bir isim gelmişti bile.