Nerde kaldı anne o gülen yüzün?

Sımsıcak dizinde yatamam artık.

Sen gittin gideli günlerim hüzün,

Yokluğunda caka, satamam artık!

Düşürdü dertlere bu acı firak,

Ayrılık ne yaman yollarım ırak,

Aklına gelmez mi ettiğim merak?

Kuş olsam karşında ötemem artık!

Dönmez oldu dilim duyamam sesi,

Çok özledim annem o gül nefesi,

Bilemem ki gelsem senin adresi,

Görmeden kendimi tutamam artık!

Yalnız sendin benim başımın tacı,

Şimdi kim verecek bana ilacı,

Geç fark ettim sensiz yaşamak acı,

Özlesen gözünde tütemem artık!

Mutlusun besbelli gittiğin yerde,

Malum olsun sana, düştüğüm derde,

Gel ağla istersen halimi gör de,

Sevdanı başımdan atamam artık!

Yanık mektuplarım varmadan sana,

Hasretin kıymadan bu tatlı cana,

Düşümde olsun koş, gel benden yana.

Bağlandı kollarım yitemem artık!

Ayağının altı Cennetten köşe,

Peşinden döndüm bir sevdalı kuşa.

İsterdim benimle, sen binler yaşa.

Beklediğin yere yetemem artık!

Bir oldu gözümde ak da kara da,

Hasretim bitsin bir kere ara da,

Sensiz güller açmaz oldu burada,

Ansızın karşında bitemem artık!

Ekmeğin pişerdi ocakta, taşla,

Gözlerin şişerdi bir damla yaşla,

Yaşamak ne zormuş bu dertli başla,

Sensiz lokmaları yutamam artık!

Kudret kaleminden, kirpik nakışın,

Dermandı ruhuma ince bakışın,

Erken başlamıştı hayat yokuşun,

O eski günleri tadamam artık!

Ellerim elinde, öyle ufacık,

Eğil gözlerime, bak boncuk boncuk,

Ben yine bildiğin, o haylaz çocuk,

Koşsam da peşinden çatamam artık!”