Her isteğimizi bizlere verdin,
Nasıl sevmiyeyim Rabb’im ben seni.
Cümle mahlûkatı gözetip gördün,
Nasıl sevmiyeyim Rabb’im ben seni.
Ekleyip getirdin baharı, yaza,
En mutlu günleri gösterdin bize,
Bir kusur bulamam verdiğin göze,
Nasıl sevmiyeyim Rabb’im ben seni.
Göklerin bulutlu, dağların duman,
Kimler içindir bu yeşillik çimen,
Ol dediğinde oldurursun hemen,
Nasıl sevmiyeyim Rabb’im ben seni.
Varlığını bilip bahtiyar olduk,
Hak emrini her şeyden yüce kıldık,
Gönderdin Rasul’ü imanla dolduk,
Nasıl sevmiyeyim Rabb’im ben seni.
Attın gönlümüzden kederi, gamı,
Cümle varlığın senindir tamamı,
Anlamaz bunları insanın hamı,
Nasıl sevmiyeyim Rabb’im ben seni.
Nefis bir kör kuyu, ineni yutar,
İnanan kulların emrini tutar,
Bir damla rahmetin her şeye yeter,
Nasıl sevmiyeyim Rabb’im ben seni.
Aciz kul Ahmet, bir garip bendedir,
Dertli olan benim derman sendedir,
Rahmetin gazabından öndedir,
Nasıl sevmiyeyim Rabb’im ben seni.