Bazı filmlerde anlatım seyircinin önemli bir bilgiden yoksun bırakılması üzerine kurgulanabilir. Bu, seyirciden saklanan kişiler ve verilerin kullanılması sinematografik bir anlatımın özelliğidir.
Agatha Christie romanlarında ve dolayısıyla bu kitaplardan çekilen filmlerinde buna rastlarız. Baş karakter Hercule Poirot veya Miss Marple seyirciden habersiz Hindistan’da bir yere telgraf çeker. İngiliz bürokratları, subayları mutlaka yaşantılarının bir yerinde Hindistan’da görev yapıyorlar herhalde. Cinayet işlenmiş ve bunlardan birisi şüpheliyse, ki seyirci bundan çoğu zaman habersiz oluyor. Telgrafa gelen cevaptan sonra baş karakter hikâyeyi anlatmaya başlayınca seyirci olayı öğreniyor.
İdeal bir senaryoda olaylar anlatılırken bölümler öyle bir bağlantı içinde olmalı ki, bir olay çıktığı zaman eksiklik veya bir olay eklendiği zaman fazlalık sırıtmalı. Romanda fazladan bir olay anlatmak romanın yapısını bozmaz sayfa fazlalığı yapmaktan başka bir yük getirmez. Uzun uzun bir manzarayı anlatır yazar veya bir duvarı tasvir eder. Okuyucunun bu hoşuna gider. Aynı okuyucu film seyrederken bunu niye anlattı senarist diye şikâyetini dile getirir.
Senaryo yazarken bir tehlike daha vardır; çatışma, olayı yoğunlaştırma, farklı umulmadık olaylar oluştururken esas vermek istediği ana fikirden uzaklaşmak, vermek istediği mesajın üstünü örtmek... Bunun için mesajı verirken olay örgüsünün mesajı örtmemesine dikkat edilmelidir. Komedi filmlerinde, özellikle absürt komedi filmlerinde çoğu zaman bir konu bile olmaz sadece üst üste komik olduğunu düşündükleri sahneleri çekerler. Ortaya da maalesef çoğu zaman bir film çıkmaz.
Senaryo yazmak isteyenler şunu yapmalıdır; baş karakterler kimlerdir bunu tesbit etmelidir. Mesaj nedir, sonu nasıl bitecektir? (Senaryo eğitimlerinde çokça dile getirdiğimiz bir konudur bu. Filmin sonunu senarist başta yazmalıdır. Ya hafızasında veya kâğıda dökerek.) Sonra ikinci, üçüncü ve diğerlerine kafa yormalıdır. Sahnelerin uzunluğu da önemlidir. Çok kısa ve çok uzun sahneler yerine dengeli aynı uzunluklarda sahneler daha mantıklıdır.
Çok ciddi dramatik filmlerde bile bazen komedi unsuru taşıyan bir karakter eklenerek seyircinin soluk alması sağlanır, dikkatleri başka yöne çekmeye çalışılır.
Komedi filmlerinde ise yanlış anlamalar üzerine çok sahne yazılır. Geleneksel kültürümüzün bir parçası olan Hacivat, Karagöz gölge oyunlarının ana mesajını bu yanlış anlamalar üzerinden anlatır Hayâlî...