Farkında değildim… 6 Şubat 2023 Pazartesi günü sabah erkenden kalkıp, hazırlanıp arabamla insanların çoğunun uyuduğu Ankara’da, YHT istasyonuna doğru giderken radyoyu açmıştım.
Farkında değildim… Bir şehrin valisi radyoda açıklamalarda bulunuyordu.
Farkında değildim. Eskişehir’e gitmek üzere trene bindim oturdum, gözüm cep telefonundaydı. Önce haber sitelerini dolaştım, sonra sosyal medyaya baktım.
Farkında değildim. Sosyal medyada bir mesaj gördüm. Hatay’ın Samandağ ilçesinde bir mahallenin tamamen yıkıldığını yazıyordu.
Acaba dedim. Fakat farkında değildim. Antakya'da sarsıntılar olur insanlar dışarıya çıkar birkaç saat dışarıda durup içeriye girerler ve hayatlarına devam ederlerdi. Hava henüz karanlıktı ve kimseyi trende aramak da istemiyordum. Akrabalarıma mesajlar çektim. Bazılarından geri dönüşler oldu. Arabada beklediklerini yazanlar vardı. Trenden inince hava aydınlanmaya başlamıştı… Birkaç akrabamı aradım iyi haberlerini duydum. Ulaşamadıklarım vardı. Ulaştıklarım da onlara ulaşamadıklarını söylediler.
Farkına vardım. Büyük bir deprem olmuştu. Ve neredeyse Antakya merkez tamamen yıkılmıştı. Baba evimin olduğu apartmanın beş katının üç katı tamamen çökmüştü. Resimlerini gönderdiler. Yukarıdaki iki kat ayakta duruyor gibiydi yaşayanlar kapıdan değil de 4. katın balkonundan caddeye çıkabilmişlerdi.
Soğuk ve yağmur vardı. Yaşayan herkesin farklı yüzlerce hikâyesi vardı.
1995 yılında ormanda yanarak şehit olan abimin iki kızı ve anneleri göçük altında kalmışlardı. Teyze oğlum ailesiyle, amca oğlum ailesiyle, halam oğlu ailesiyle birlikte göçük altında kalmışlardı. Sonra bazılarının yaralı olarak kurtarıldığının, bazılarının ise maalesef cenazelerinin çıkarıldığının haberini aldım…
Topboğazı ile Antakya arası yaklaşık otuz kilometrelik bir mesafedir, burayı arabasıyla dokuz saatte gidebildiğini anlattı bir tanıdığım.
Üç yıl geçti, büyük yıkımın olduğu 11 ilin doğrudan etkilendiği depremin üzerinden.
Habib-i Neccar Camii yıkıldı, Ulu Camii yıkıldı. Uzun Çarşı, Antakya Lisesi...
Hatay’da açılan bir davadan dolayı Ankara’da yaşayan bazı hemşerilerimle Ankara’da mahkemede karşılaştık. Vefat eden yeğenlerimi tanıyorlardı komşu oldukları için. Deprem anında Ankara’da olduğunu anlattı birisi, Antakya’daki evde annesi ile kardeşi yaşıyorlarmış ve annesinin cesedine ulaşmışlar kardeşinin hâlâ kayıp olduğunu söyledi. Daha sonrada duydum kayıp insanların varlığını... Umarım bunlar bulunur.
6. Şubat saat 4.17
Allah sabırlar versin…
Allah rahmet eylesin…