"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Belâ ve musîbetler aynı zamanda duâ vakitleridir

Ali FERŞADOĞLU
11 Şubat 2020, Salı
Son zamanlarda ülkemizdeki musîbetler giderek arttı. Ekonomik kriz, deprem, terör yüzünden düşük yoğunluklu savaş, şehitler, çığ düşmesi, uçak kazası, sel, kuraklık vs. üst üste gelince sorgulamalar da arttı.

Bir toplumun başına gelen belâ ve sıkıntılar, bütün bir toplumun, lâakal çoğunluğun hata ve günahlarının bir sonucudur.

Musîbet ve belâlar işlenen genel kusur, günah ve hataların bir sonucudur. Bazen suçu bazı idareci, yetkili ve güçlüler işliyor olsa da, çoğunluk, “ya fiilen, ya iltizamen veya iltihaken” onlara iştirak ediyor, taraftar oluyor,  destek veriyor, teşvik ediyor. Böylece cezanın umumîleşmesi, tam adaletin gereğidir.

Çobanın koyuna attığı taş, “Geriye dön” mesajı verdiği gibi, belâ ve musîbetler de bize “Hata, kusur ve günahlardan dönün!” mesajları veriyor. Mesajı almak ve gereğini yerine getirmek gerekir.

Diğer taraftan belâ ve musîbetler aynı zamanda mükâfatın da başlangıçlarıdır. Çünkü musîbet kusurları temizler, keffaretüz’zünüb olarak günahların affedilmesine vesile olur, Rahim-i mutlak olan Allah sonsuz şefkati ile nimetlere gark eder. 

Ancak, bunun şartı istiğfar ve tevbe etmektir. Zira, Allah, insan günahlarından uzaklaşmadığı, kirlerden arınmadığı müddetçe ona mükâfat vermez. Arınmamış bir kalbe Allah nazar etmez. Dolayısıyla ya kul tövbe ve istiğfar ile kendini günahlardan temizleyecek, veya belâ ve musîbet ile temizlenecek. Ki, İlâhî af ve rahmet bundan sonra gelsin.

Diğer taraftan belâ ve musîbetler bazı duâların vaktidir. Bediüzzaman, belâ ve musîbetlerin artması, bazı duâların vaktinin geldiğini gösterdiğini ifade ediyor. 

Şöyle ki: “Hem, duâ bir ubûdiyettir (kulluk); ubûdiyet ise, semerâtı uhreviyedir (neticesi ahirettedir). Dünyevî maksadlar ise, o nevi duâ ve ibâdetin vakitleridir; o maksadlar, gàyeleri değil. Meselâ, yağmur namazı ve duâsı bir ibâdettir. Yağmursuzluk, o ibâdetin vaktidir; yoksa, o ibâdet ve o duâ, yağmuru getirmek için değildir. Eğer sırf o niyet ile olsa, o duâ, o ibâdet hâlis olmadığından, kabule lâyık olmaz. ...Ve beliyyelerin (belâ, musîbet) istilâsı ve muzır (zararlı) şeylerin tasallutu, bâzı duâların evkat-ı mahsusalarıdır (özel vakitler) ki, insan o vakitlerde aczini anlar; duâ ile, niyaz ile Kadîr-i Mutlakın dergâhına ilticâ eder. Eğer duâ çok edildiği halde, beliyyeler def’ olunmazsa, denilmeyecek ki, ‘Duâ kabul olmadı.’ Belki denilecek ki, ‘Duânın vakti, kazâ olmadı.” 1 

Dipnot: 1- Sözler, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul, 1999, s. 287.

Okunma Sayısı: 1558
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • Abdulkadir Turan

    11.2.2020 19:55:48

    İşin kötü tarafı da şu;nedense yalnız ve sadece,belâ ve mûsîbet ânında Rabbimiz aklımıza geliyor.(istisna hariç tabi).Oysa ki,biz her daim onu ânmaya ve ona yalvarmaya mecbur ve muhtacız.Tabî şimdilerde;gaflet habis yüzünü,daha bi göstermeye başladı ve yapılacak şey de;o gaflet perdesini yırtıp,Rabbimize dönüp,ona tam bir teslimiyetle yalvarıp duâ etmektir.

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı