Yani bir iki Sahabeden değil, onlarca Sahabeden rivayet edilmiştir. Çünkü Mi'rac mu'cizesi Mekke’de bi’setin, yani nübüvvetin onuncu senesinde vuku bulmuş bir mu'cizedir. Bu mu'cizeyi Peygamberimiz (asm) Allah’ın emri olarak Kâbe’de müşriklere anlatmıştır. Müşrikler bu mu'cizeyi akla uygun bulmadıkları için Peygamberimizin (asm) “mecnun” olduğu iddialarına en büyük delil olarak her tarafta dillendirmişler ve “Bakın biz haklıyız; çünkü böyle bir şey imkansız” diye iman eden Sahabelerin inançlarına şüphe getirmek amacı ile her tarafta yaymışlar ve bu mu'cize aylarca, hatta yıllarca gündemde tutulmuştur. 

Mi'rac mu'cizesi “Kütüb-ü Sitte” denilen sahih hadis kitaplarında yirmiden fazla Sahabenin dilinden anlatılmıştır. Çünkü Mi'rac mu'cizesi ile ibadetlerin başı, hülasası ve ibadetin esası olan “Beş vakit namaz” ve bu namazı kılmak için abdest ve gusül gibi pek çok farz ibadetler de emredilmiştir. Dolayısıyla namazla ilgili rivayetlerin kaynağı yine bu Mi'rac mu'cizesidir. Ayrıca Bakara Suresi son iki ayet ki “Amenerrasülü” ile başlayan ve yatsı namazından sonra okunması Peygamberimizin (asm) tavsiyesi ile sünnet olan imana ve duaya ait ayetler de mi’racın bir meyvesi olarak nazil olmuştur.  (Buhârî, Salât, 1; Tevhîd, 37; Enbiyâ, 5; Bediü’l-Halk, 7; Menâkıb, 24; Menâkıbü’l-Ensâr, 42; Müslim, İman, 259, 262–263, 279; Fezâil, 164; Müsned-i Ahmed, 1: 422.) Müşrikler Peygamberimizin (asm) Kudüs’e gitmediğini ve Mescid-i Aksayı görmediğini bildikleri için  Mescid-i Aksa hakkında pek çok sorular sormuşlardır. Yüce Allah yine mu'cize eseri olarak Mescid-i Aksa’yı Peygamberimizin (asm) gözü önüne getirmiş ve ona bakarak cevap vermiştir. (Buhârî, Menâkibü’l-Ensar, 41; Müsned-i Ahmed, 1:309; Beyhakî, Sünen, 2: 362, 398.)

Böylece Mi'rac mu'cizesi ile mü’minlere Allah rızasını kazandıran ve insanı Allah’a yaklaştıran “Beş vakit namaz” hediye olarak getirilmiş ve “Kim beş vakit namazı aksatmadan kılarsa bütün günahlarının affedilerek cennete gireceği müjdesi” (Ebu Davud, Salat, 9; Buhârî, Mevâkît, 6; Müslim, Mesâcid, 283; Tirmizî,  Emsâl, 5; Nesâî, Salât, 7; İbni Mâce, İkâmet, 193.) verilmiştir. 

Mi’racın bir diğer meyvesi ise “Rü’yetullah” yani Allah’ın görme müjdesidir. Nitekim Peygamberimiz (asm) “Erkan-ı imaniyenin hakaikını göz ile görüp, melâikeyi, Cenneti, ahireti, hatta Zât-ı Zülcelâli göz ile müşahede etmek”le (Sözler, 31. Söz, s. 655.) insan olan bütün insanlara nihayetsiz bir sürur, hadsiz bir şevk vermiştir. Dünyada dünya gözü ile melekleri ve Allah’ı görmek mümkün değildir; ama Peygamberimiz (asm) Mi’rac ile bekâ alemine girmiş ve ahiret âleminde rü’yete mazhar olmuştur. Bu, insanlığın Cennette “rü’yetullah”a mazhar olacaklarının en büyük delildir. Peygamberimiz (asm) “Rü’yet-i Cemalullah meyvesini kendi aldığı gibi, o meyvenin her mü’mine dahi mümkün olduğunu, cin ve inse hediye getirmiştir.” (Sözler, 31. Söz, s. 657.) Çünkü her insan Rabbini görmek ister. “Yüce Allah vermek istemeseydi istemek vermezdi” madem insanlar bunu istiyorlar elbette gösterecektir. Peygamberimizin (asm) Mi'rac'da rü’yetullah’a mazhar olması ile bunun mümkün olduğu ispat edilmiş ve iman, namaz ve salih amel ile Rabbini razı ederek Cennete girenlere yüce Allah’ın bu en büyük nimeti vereceği tahakkuk etmiş olur. 

Bediüzzaman bu müjdenin tahakkukunu şöyle ifade eder: “Dünyanın bin sene mesudane hayatı, bir saat hayatına mukabil gelmeyen Cennet hayatının; ve o Cennet hayatının dahi bin senesi, bir saat rü’yet-i cemaline mukabil gelmeyen bir Cemil-i Zülcelal’in daire-i rahmetine ve mertebe-i huzuruna gidiyorsunuz.” (Mektubat, 20. Mektup, s.271.)

İşte bütün bu nimetler ve müjdeler bize Mi’rac’ın hediyesi ve faydasıdır.