Arif Turgut ile 1977 yılında Malatya’da tanıştık. Hem aynı üniversitede okuduk hem de aynı Nur dershanesinde beraber kaldık.
Disiplinli, ihlâslı kurallara riayet eden, uyumlu bir kişiliği vardı. Onun için en mühim konu Said Nursî, Risale-i Nur hizmeti ve Yeni Asya idi. Nur dershanesi yeni yapılıyordu. Elinden inşaat işleri geliyordu. Özveri ile Nur dershanesinin inşaatında çalışıyordu. O yıllar sigarayı bırakmaya çalışıyordu. Bu konudaki samimiyetini ise zaman zaman esprili ifadelerle dile getiriyordu. Talebelik ve askerlik dönemi bitince Mersine yerleşti. Muhasebecilik yaptı. Doğuştan engelli oğlu Ömer’den hiç şikayet ettiğini duymadım.
Evlat acısı yaşadı
Kısa bir zaman önce Ömer vefat etti. Çok üzüldü. 40 yıl ona itina ile baktılar. Arif Ağabey meşveret sistemini Mersin’de en iyi şekilde oturtmaya çalıştı. Hiç taviz vermedi. Yeni Asya’ya hep sahip çıktı. Haktan, doğruluktan vazgeçmedi. Ruhun şad olsun Arif Kardeşim. Biz senden çok memnunduk. Allah, Peygamber Efendimiz (asm) ve Üstadımız da memnun olsun. Gelecek nesiller onun yerini doldursun...