"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Aşinalık neden horgörüyü besler?

Ahmet Said Aydil
11 Haziran 2024, Salı
İnsanlar doğuştan bir aidiyet ihtiyacı hissederler.

Kendi bakış açılarını yansıtan insanlarla karşılaştıklarında, derin bir aidiyet ve topluluk hissi duyarlar. Ortak deneyimler ve ortak zemin üzerine kurulu bu bağlantılar, başlangıçta rahatlatıcı ve onaylayıcıdır. İnsanlar bu topluluklar içinde zaman geçirir, dostluklar kurar ve evlilikler yapar.

Ancak, zamanla, bu bağları oluşturan benzerlikler de anlaşmazlık ve kibir tohumlarını ekebilir. Bireyler daha fazla zaman geçirdikçe, küçük farklılıklara takılmaya ve yakınlarına karşı nezaketi bırakmaya başlayabilir. Görüşler, davranışlar veya tercihlerdeki bu hafif farklılıklar, onca benzerliği ve ortak değeri göz ardı ettirip çatışma noktaları haline getirebilir.

Örneğin, politik görüşleri paylaşan sıkı bir arkadaş grubu, farklılıklar üzerinde tartışmaya başlayabilir. Dışarıdan bakıldığında önemsiz gibi görünen bu küçük ayrılıklar, grup içinde büyük bir gerginliğe yol açabilir. Başlangıçta birliği getiren homojenlik, sonraları küçük farklılıkları büyüterek rahatsızlık ve çatışma doğurabilir.

Bu küçük farklılıklar daha belirgin hale geldikçe, bireyler birbirlerini değersizleştirmeye başlayabilirler. Başlangıçtaki birlik ve rahatlık hissi, yerini rahatsızlık ve rekabete bırakır. Grup üyeleri, kendi küçük farklılıklarını vurgulayarak grup içinde bireyselliklerini veya üstünlüklerini kanıtlamaya çalışabilirler, bu da daha fazla gerilime yol açar. Buna karşın politik olarak ortak noktası daha az olan insanlar onca farklılık içinde bazı ortak noktalara tutunma arzusuyla birbirlerine hoşgörü ve nezaket gösterebilecektir.

Örnekler genişletilebilir.

Siyasi hareketler kendi “evlat”larına karşı daha acımasızdır. Fikir ayrılıklarına “hainlik” damgası vurulur. Farklı siyasi kesimlerle çıkarlar doğrultusunda işbirliği yapmak münasip görülebilirken, aynı hoşgörünün hareketin kendi içindeki farklılıklara gösterilmemesi oldukça yaygındır.

Dindaş insanların mezhepsel fikir ayrılıklarına düştüklerinde birbirlerini tekfir ettikleri sıkça görülmüştür. Başka inanışlardan insanlarla diyalog önemli görülse bile, aslında kendileriyle daha çok ortak noktaya sahip olanlara bu hassasiyeti gösteremezler.

Aynı mezhep içinde olanlar veya aynı cemaatin mensupları da, dışarıdaki bir insana gösterecekleri tevazu ve hoşgörüyü kendi kardeşlerine göstermeyi unutabilirler. “O zaten ceptedir” düşüncesiyle hareket eden bireyler, aynı cemaatten birinin yaşayacağı kırgınlığı önemsiz görür veya bunun o kişinin kendi suçu olduğunu düşünürler.

Bu tarz yaklaşımlar kalplerin uzaklaşmasına sebebiyet verir. Farkında olunmadan uzaklaşmalar başlar ama aidiyet hissetme ihtiyacı hala canlı olan insanlar başka kişilere ve topluluklara doğru yönelir.

Bu odak kayması, insanların başlangıçta birbirlerinde buldukları değeri unutmalarına neden olabilir. Bir zamanlar benzerliklerinden aldıkları rahatlık ve onay, şimdi küçük farklılıkların doğurduğu rahatsızlık tarafından gölgelenir.

“Küçük farkların narsisizmi,” insan ilişkilerindeki bir tehlikeyi vurgular: İnsanları bir araya getiren benzerlikler, küçük farklılıkların grup kimliğine yönelik önemli tehditler olarak algılanması durumunda anlaşmazlıklara yol açabilir.

Bu dinamiği anlamak, bireylerin ilişkilerini daha dikkatli bir şekilde yönetmelerine yardımcı olabilir, ortak deneyimlerinin değerini takdir ederken küçük farklılıklardan kaynaklanan potansiyel çatışmaları da iyi yönetebilirler. Hayatımızda bağlantılar aramaya devam ederken, bu tehlikeyi akılda tutmak zorunludur.

Okunma Sayısı: 1152
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • Kerim Soyten

    11.6.2024 15:23:40

    iyi noktalar yakalanmış bu yazıda

  • HÇeşitcioğlu

    11.6.2024 12:50:49

    Siyaset; toplumdaki ene ve asabiye rolünde. İmanlı da olsa; siyset cibilli sülaleci taraftarlık gibi etkin. Diğer yandan euzübillahi siyaset diyenler de; haddini aşınca zıttına/ tersinden aşırı siyasete kayarken kalbim temiz demeye devam ediyor. Euzü billahi şeytani vessiyase, daima uyarı ışığı olmalı ve siyasi kalbi meşgale daima aza indirgenmeli.

  • Zeliha

    11.6.2024 12:36:47

    Çok onemli bir uhuvvet düsturu . İzahının bu kadar gerçekçi ifade edilmesi daha önemli. Okuduklarimizi uygulamada nerde sıkıntı yaşadığımızı çoğu zaman anlamıyoruz. Anlasakta ifade edemiyoruz. O zaman da ciddi sorunlar yaşıyoruz. Tebrik ediyorum. Bu tarz izahlarin devamını bekliyoruz.

  • Oğuz Yiğiter

    11.6.2024 05:19:45

    "Nezîhâne, nazikâne ve kavl-i leyyin" düsturu çerçevesinde, bir gruba mensubiyetin sarsıntılardan vikâyesi için, ferd bazında enfüsî nefis murakabe ve muhasebesine yardımcı olabilecek el atında tutulup ara sıra davranışlarımızı çek etmeye yardımcı komprime bir "el altında tutulacak bir not". Tebrikler ve dualar genç kardeşim...

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı