Sevelim sevmeyi sevmekten öte, 

Düşmana düşmanca bakmak bile zor. 

Kötü söz söylerken sövmekten öte, 

Zorbalık ateşi yakmak bile zor.

Bir kere eserse nefretin yeli, 

Kırılır dostluğun uzanan eli, 

Gönülde depreşir adavet dili, 

Bet sözle meydana çıkmak bile zor.

Güzel bak, güzel gör, güzeli ara, 

Sonunda pişmanlık eder mi para? 

O güzel yürekte olmasın yara, 

Üstüne bir ilâç dökmek bile zor.

Hasılı verilen her güzel duygu, 

Yerinde kullanan görürmüş saygı, 

Bahçeye dökülse bu menfî kaygı, 

Kırılan bir gülü dikmek bile zor.

Gül-bahçe içinde güller açmalı, 

Dikeni batmasın diye kaçmalı, 

Bir gönül bir gönle sevda saçmalı, 

Değilse nefreti sökmek bile zor.