İnsan enaniyetine güvenirse,

Dar dairede boğulur giderse,

Hem emanetlere hıyanet etse,

Yarın hesabını veremez insan.

İnsan bu dünyada bir misafirdir,

Ömür sermayesi çok kıymetlidir,

Onu iyi yolda sarf etmelidir,

Böylece mükâfatlar görür insan.

İnsan güzel şekilde yaratıldı,

Türlü cihazlarla da donatıldı,

İman ederek aklını kullandı,

Yüce mertebeyi kazandı insan.

Akıl ile duyguların gelişmiş,

Fıtrat gayesi sana gösterilmiş,

Her türlü nimetler ona verilmiş,

İbretle Rabbini görmeli insan.

Acz, fakr ile kusuru anlamalı,

Ubudiyet tavrını takınmalı,

Nimetlerle Rabbini tanımalı,

Küllî nazarla şükretmeli insan.

İnsan geliyor âlem-i ervahtan,

Anne karnı, gençlik, ihtiyarlıktan,

Kabir, berzah, haşir, geçer sırattan,

Ebede giden bir yolcudur insan.