"Ancak tövbe edenler, kendilerini düzeltenler ve gerçeği açıkça ifade edenler bunun dışındadır. İşte bunların tövbesini kabul edeceğim. Doğrusu ben tövbeleri çokça kabul eden ve rahmeti bol olanım."1 

Tövbe yapılan kötülük ve günahlardan pişmanlıktır. İnsan nefsine veya şeytana uyup günah işlemiş olabilir. Hata ve günah insanın yaratılışında vardır. Hatasız insan olmaz. Peygamberler müstesna insanlar günah işleyebilir. Ancak Rabbimiz durumlarını düzeltmek için kullarının tövbe etmelerini istemektedir. Bu durumda yukarıdaki ayette belirtildiği gibi Allah onların tövbelerini kabul etmektedir. Rabbimiz çokça tövbe edenleri affeder. Bu onun kullarına merhametini göstermektedir. Rabbimizin affından ümit kesmek doğru değildir. Tövbe etmek af dilemektir, pişman olmaktır. Bir daha işlemiş olduğu günahlara dönmeye karar vermektir. Ancak kötülük yapıp da nihayet ölüm çatınca “Ben şimdi tövbe ettim diyenlere ve kâfir olarak ölenlere tövbe yoktur.”2 Bi de “Şüphesiz imanlarının arkasından küfreden, sonra da küfrünü arttırmış olanların tövbeleri asla kabul olunmaz. İşte onlar sapıkların ta kendileridir.”3 

Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

“Allah hiçbir şeye ortak koşmamak, hırsızlık yapmamak, çocuklarınızı öldürmemek, kendiliğinizden uydurduğunuz iftiralarda bulunmamak, iyilikte bana isyan etmemek şartıyla bana itaat ediniz. Sizden kim bunlardan birini işler de bu dünyada iken cezasını çekerse bu onun için bir kefaret olur. Ama kim böyle bir günah işlerse Allah onun durumunu gizlerse, artık onun işi Allah’a kalmıştır. Dilerse onu affeder, dilerse cezalandırır.”4

Dipnotlar:

1- Bakara, 160; 2-Nisa:18.

3- Al-i İmran:90; 4-Buhârî